Prev1 of 6Next

– Эй, көкбет, – деди апам бир топтон кийин мен отурган бөлмөгө кирип, – Тамак таштап туруп кеткен жаман болот.
– Кызын жемелегенден ырахат алганчы? Жакшы болобу? – дедим мен да.
– Тили чыгып калганбы? Тилиңди сайратпай, барып дасторконду жыйна, мен айран уютам.
Эмне демек элем, оозгу бөлмөгө чыгып, дасторконду жыйнадым. Идиш жуудум. Үй шыпырдым. Полдорду мизилдете жууп чыктым. Көйнөгүмдүн этегин бири бирине байлап алган элем, пол жууганга эңкейгенде санымдын жарымы эле көрүнүп аткан. Көйнөгүмдүн да көкүрөгү ачык. Бир убакта астанадан эки буту көрдүм. Башымды өйдө кылсам көзүн кымыңдатып агам тиктеп туруптур. Эки көзү көкүрөгүм менен санымдан өтөт. Бир заматта мага аялдык наз орной калды. Көзүмө түшкөн саамайымды үйлөп, аны тиктеп жылмайдым.
– Эмне болду?

Prev1 of 6Next