12-бөлүм
– Жо-ок, – дедим мен да анын эмне айткысы келгенен болжолдобой.
– Сен келгенден бери сен жасап жатасың э? Сен келгиче да көп жыл чогуу жашадык э эжең экөөбүз? А мен азыр сенин жаныңда тирүү отурамбы?
– Ооба-а, – таң калдым. Эмнени айтайын деп атат бул?
– Тирүү отурсам, демек, кафе-ресторандарга ыраазычылык билдириш керек. Булар жок болгондо мен эчак эле ачкадан өлүп калмакмын, – деп каткырды.
Эми түшүндүм, мен да күлдүм. Кантип анын айтканын калпка чыгарайын, эжемдин шорпо менен гана ботко жасай алаарын билем да.
Тамактанганча аркы-беркини сүйлөшүп отурдук. Андан чыгып түз эле үйгө келдик. Бул түнү да экөөбүз чогуу уктадык. Тийишпегени менен бекем кучактап, бети-башымдан өпкүлөп жатты.
– Үч күн өткүчө чыдабай кетем го, – деди анан.
– Жезде, балдызыңызга тийишкенге кантип дитиңиз барды? – деп сурадым, – Кокус мен сизди кагып салып, аным аз келгенсип эжеме да айтып таштасам эмне кылат элеңиз?
– Кагып сала албайт болчусуң. Ишенгеним үчүн тийиштим да.
– Эмнеге кагып сала албайм?
– Мени суктана карап жүргөнүңдү байкабады дейсиңби? Качантан бери көзүң алаамдан кетпей калды го.
Уялып кеттим. Байкаган экен да, демек.
Эртеси бир аз өзүмө келип калыптырмын. Бирок, дагы да сабакка барбай турайын деп чечтим. Жездем жумушка кетип баратып:
– Көчөгө чыга аласыңбы? – деп сурады.
– Билбейм, эмнеге? – дедим.
– Бул акчага дүкөн кыдырып, кийим сатып ал. Мен да бармакмын сени менен, бирок, билесиң да, тааныштар кокус жолугуп калса, эжеңе бир заматта жетет.
Акчаны көрүп сүйүнүп кеттим. Жездем кетээри менен ооруганымды да унутуп, шам-шум этип алып, дароо базарга жөнөдүм. Ал жактан жарашыктуу кийимдерди толтуруп алдым. Үйгө кубанычымдан жарылып кетпей араң чыдап келатып, “буларды эжеме ким алып берди деп айтсам?” экен деп ойлондум. Айылдан акча келди десем, өмүрү ишенбейт, анан да апама телефон чалып, бир заматта бышыктап коет. Жолдон акча таап алдым десемби? Жездем менен кеңешиш керек экен.
Кечинде жездем жумуштан келерде жаңы алган көйнөгүмдү кийип, чачымды журналдан көргөндөй кылып түйүп, тырмагыма лак да коюп алдым. Өзүмдү ханбийкедей эле сезип калдым. Жездем мени көрүп, көзүн чоң ачты.
– О, менин балдызым кулпуруп калган турбайбы. Мына-мына.
Ал баштыкка толтура тамак-аш, таттуу, анан коньяк ала келиптир. Тамактанып отурганыбызда коньяктан эки стаканга куйду.
– Кел эми, балдыз, алып жиберели.
– Мен ичпейм да, ичип көргөн эмесмин.
– Кой, эми, бүгүнкү кечибиз үчүн ала бер. Эрезеге жеткенсиң, аз-маз ичимдиктин даамын татуу деле жакшы, – деп ой-боюма койбой ичирип жиберди.
Ичимдик бир заматта башыма чыгып, башым айлангансып, ичим ысып, маанайым көтөрүлө түштү. Жездем душка кирип кетти эле, мен теңселе басып, керебетке жеттим да, куладым. Жездем душтан чыгып келип, жаныма жатты. Кучактап, дене-боюмдан кармалап, эркелете баштады.
– Жезде, мен уктайм, – дедим.
– Уктай бер, – деди да үстүндөгү душтан кийин кийчү халатын чечип ары ыргытты. Ичинде башка эч нерсе жок экен. А кайбары согушка аттангансып, башын көтөрүп, даяр болуп турат. Аны көрүп дене-боюм чыбырап, дүүлүгүп, сүйүнүп кеттим. Кыздыгыңды алган кайбар көзүңө ысык көрүнөт экен да.
Жездем мени чечинте баштады, юбкамды чечти да, трусамды чечпей эле бир жагына жылдырып, клиторума тилин тийгизди. Жерден эки карыш өйдө болгондой болдум. Тили тийген сайын чекемден тер чыпылдап, бир башка дүйнөгө бут таштагансып, көзүм алачакмактанып атты. Дагы, дагы тийгизсе экен, токтотпосо экен деп ичимден тиленип, а сыртымдан жездеме жалынып-жалбарып жаттым. Жездем жанжеримдин ичине узун тилин кудум кайбарын киргизгенсип киргизип чыгарып жатты. Бир кезде кайбарын оозума туштады.
– Кезек сенде, сулуу, – деди. Башымды терс бурдум.
– Мен жийиркенем, жезде, антпейм, – дедим эле, жездем таарынгандай болду:
– Эмесе, меники уктайт. Мен да уктайм, – деп ордуна жатмакчы болду эле, дүүлүгүп турган жаным кумар оюнунун токтотууну каалабады.
– Макул, – деп, кайбарын кочуштап кармап, бир жийиркенип карап алдым да, оозума салдым. Порнодон көргөндөй кылып, оозума шашпай киргизип чыгарып, өпкүлөп баштадым. Тилим менен учун айландыра жаласам, жездем «о-ох-х» деп оор дем алып, көзүн жумду. Эки бутунун ортосуна жатып алып, болушунча соруп бердим. Бул өзүмө да жага түштү.
Бир кезде жездем алып жаткан кумардын даамын менин да кайрадан таткым келип чыкты.
– Соруп бериңизчи, – деп чалкалап жаткан жездемдин оозуна жанжеримди жакындаттым. Тилин салып, чыгарып, эрини менен өпкүлөдү.
– Дем жетпей калды, – деп үшкүрдү.
Мен артка жылып барып, кайбарына жанжеримди туштап, салайын десем кирбейт. Улам эле тайып кетет. Жездем турду да мени жаткырып, бутумду мүрүнө коюп, катуу түртүп жиберди эле көзүмдөн от чагыла түштү. Бакырып жиберсем, жездем оозумдан соро калды. Жездем секин киргизип-чыгарып иштеп жатты. Жанжерим ооруп-ачышты, анан барып, ооруганы жоголуп, ырахат ала баштадым. Жездемди бүтүн бойдон эжемден тартып алгым келди.
– Охх, жезде, мынча сонун адамсыз, мен сиздикимин, – деп шыбырап да, ойдолоп да, өпкүлөп да жаттым.
– Охх, жаш бийкечим, мынчалык тар кынга кайбарымды сала элегиме көп болду эле. Жыргалым, секетим! – деп онтоду.
Бир убакта тез-тез иштеп баштады, менин да кумарым тездеп баштады. Денем титиреп, булуттарда учуп бараттым… бүттүм окшойт, өмүрүмдө биринчи жолу секстен ырахат алдымбы… Денемдеги жүз тамырымдан жыйылып чыккан кумарым бир чекитке барып кадалгандай болду да, жездемдин чачын апчый кармадым:
– Жезде-е-е-е!
Жездем да кайбарын жанжеримден сууруй салып, ичиме койду эле, эрендиги атылды. Биринчиси башымдан ашып атылды, калгандары эмчегиме, ичиме жайылып жатып калды.
Душка кирип жуундум. Жанагы ичкен коньяктын таасири дагы деле кете элек. Буттарым мага баш ийбей теңселишет. Душтан чыксам жездем ашканада коньяк ичип отуруптур. Жанына барсам, стаканга куюп сунду эле, бул сапар каршылык кылбай эле, тартып ийдим. Дагы бир стакандан кагыштырып ичип алдык. Керебетке келип, дагы кумар оюнун баштадык. Кызуулук менен жездем экөөбүз ал түнү үч жолу кумар оюнуна баттык. Эртеси гана ичкиликтин таасири тарагандан кийин жанжерим чыдатпай ооруп, дагы ордумдан тура албай жатып калдым.

●●●
Жездем экөөбүз эрди-катындай бир керебетте уктап, кумардын туу чокусуна күн сайын чыгып дээрлик эки ай жыргадык. Анан эжем уул төрөдү. Мен үйдү жыйнап, шейшептерин жууп, кургатып, үтүктөп салып, баарын жайгаштырып койдум. Акыры ымыркай менен эжемди үйгө чыгарып келген күн да келди. Эми ымыркайды карашмай дагы менин милдетиме кошулду. Сабактан келерим менен үй тиричилигин жасап, баланы карашып, колум деги бошобой калды. Башкасын байкабаса да, кийимдерим оңолуп калганын эжем дароо байкады.
– Кайдан алдың? – деди шектүү карап.
– Иштедим, – дедим сыр билгизбей, – Сиз ооруканада жаткан маалыңызда үйгө кеч кайтып, лицейге келген заказдарды тигишип берип иштедим. Алган акчама кийим сатып алдым.
– А, жакшы, – эжем ишенди, – Ошентип, өзүңдүн жаныңды баксаң болот экен го. Өзүңдү эле бага бербей, ата-энеңе да жардам бер.
«Быш» деп койдум ичимден. Кантип акча тапканымды билсең эмне дээр экенсиң? Кызык, жездем менен болгондон кийин эжемдин буйрук берип тындырбай жумшаганына, кантсе да эжеси да апамдай ачуу тили менен каарып-каарып алганына кабак-кашым дебей калдым. Мурда ар бир сөзүнө ызаланып, ыйлагым келчү. Азыр «ажап гана болуптур» деп коем да, кыңылдап ырдап жүрө берем.
Бир гана нерсе – жездем экөөбүз баштагыдай ээн-эркин кошула албай кыйналдым. Бала менен отургандыктан, эжем эч кайда кетпей үйдө. Менин сабакка барып-келиш убактымды көзөмөлдөп гана турат. Анткени, жардам беришим керек да. Жездем да сырдуу көздөрү менен карап-карап алат мени.
Ошентип, бир үйдө кумар желесине байланган үч адам сыр билдирбей жашап жүрдүк. Менин бул үйдөн кетким келе баштады. Лицейдин жатаканасына чыгып кетсем дегенде эки көзүм төрт. Эжем менен жездемдин сүйлөшкөнү, түнү керебеттеринин кыйчылдаганы тим эле жаныма батат. Андайда жанжерим сууланышып, жаздыгымды мыкчып-мыкчып жатып калам. Көрбөйүн да күйбөйүн деп чыгып кетейин дейм, эжемдин кое бере турган түрү жок. Жол алыс, суук, деп шылтоолоп көрдүм, болбоду. Апама айта салганбы, ал да телефон чалып, «Жатаканага чыгып, эркин баскың келип калдыбы? Чыктың дегиче, айылга алып баса берем, тигүүчү болбосоң жок да», – деди. Анын оюнча, жатаканада жашаган кыздардын баары бузулуп кетет имиш. Кызынын эжесинин үйүндө жашап жатып эле бузулуп калганы менен иши жок.