»нтернет библиотека ∆анызак@басма
—амое дешевое издание книги за счет автора! 

¬атсап: +996777329784
—отка +996700329784
емейл: janyzak@mail.ru

 ниги автора јйгүл Ўј–Ў≈Ќ на кыргызском €зыке

“омолой жетим

“ойчу азыр үйбүлөлүү. јл балдарынын торсоңдоп ар күнү алдынан чыгып аталаганын көргөндө эбегейи эзиле кичүүсүн колуна көтөрө калып, улуусун жетелеп үйгө кирсе а€лы жаркылдай күтүп алат. ”шул жашоого жеткенге кандай гана күндү көрбөдү. јл ата-энесин таптакыр билбейт. Үйүндө өзүн тигиле карап күлүмсүрөй жанаша түшкөн сүрөттөн башка эч нерсе жок. Ёсинде да калбаган. Ёки уулу ар жагынан жармашып:

- јта, акча берчи, шоколад алам, - деп бири айтса,

- јта, мен шарик алам, - дешип үйгө келгенде чарчаганын да сезбей калат.

- јтаң чарчап келди, жөн отургула, - деп  елинчеги Ќурмира балдарын тынчтандырмак болду.

- ћейли, мен ушуларды көргөндө чарчамак тургай эс алып калам, - деген “ойчу экөөнү чөжүрөтө ээрчитип чыгып, комоктон айткандарын алып берет да үйүн көздөй жөнөйт.

- јта, сен кө-өп акча апкелгенсиң, ээ?

- џк-ы, атамдын акчасы кө-өп да, - дейт кичүүсү.

"“обо-о, азыркы балдар көзүн ачканда эле акча деп төрөлөт, мындай кезде акча эмне экенин билчү эмес элем" деп ойлуу өткөн күндөрүн эстөөгө аргасыз болдуЕ

“ойчу эсине киргени эле Өмүрбектин балдарынан токмок жеп чоңойду, ага чейинкисин билбейт. Өмүрбектин а€лы „ачыкей шакылдаган келин. Өмүрбек экөө үйлөнгөнү балалуу болушпады. “ойчуну багып алышкан. јндан кийин эки уулду болушту. „ачыкей эки баласына үйрүлүп түшүп, “ойчуну карап да койчу эмес. Ѕалдарынын көзүн караганга алар а€бай тентек болчу. “ойчунун ичип жаткан чайыбы, тамагыбы атайын төгүп коюп, экөө эки жагынан чукулап, кулагын чоюп, чачынан тартып ыйлатып койчу.

- јпа, карачы! - деп “ойчу жеңи менен жашын аарчый арыздана кетти.

- јкылың жок, ошо кичинекей немеден ыйлап калдыңбы? - деп „ачыкей балдарынын кылыгына кубана аны жонго чаап койду. - Ѕар ойнот, андан өлбөйсүң.

- „ачымды жулуп жатпайбы? - деп “ойчу анда ага өз энесиндей кежирлене кетти, кайдан билсин өзү жетим экенин. - ќйнотпойм, өздөрү ойной берсин!

- ќм э-эй өлүгүңдү көрөйүн чечек десе, сени ошолор үчүн багып отурам да, болбосо балакетимди алганы багып жатат дейсиңби, - деп „ачыкей кулагынан катуу чоюп түртүп жиберди.

- ја-а! - деп чаңырып ийген балага жини келген „ачыкей колуна чыбык алып:

- Ўүмшүк ий, кара башыңа көрүнгөн шүмшүк, тим эле ата-энең бүгүн өлгөндөй өкүрөсүң да! - деп чыбык менен шыйракка чаап-чаап жиберди.

“ойчу качып барып тамдын артына отуруп алып ыйлап жатты. јл түшүнбөдү: "Ёмнеге апам мени жаман көрөт, Ёдил менен Ёмилди урбай мени урат" деп солуктап жаткан, анан ошол жерде уктап калган экен. ќшондо “ойчу алты жашта болчу. „ачыкейдин чыбык көтөрүп долулана сүйлөп жатканын короого жаңы кирген Өмүрбек көрүп аны карай суроо салды:

- Ёмне эле сүйлөнүп жатасың?

- ∆анагы шүмшүк, балдар ойноп кулагынан кармап койсо ыйлап жатпайбы, тим эле ата-энеси жаңы өлгөнсүп.

- „ачыкей, эсиң менен бол, ошол бала колуңа тийгени балалуу болуп отурасың, кесир кылба, экинчи баланын кулагына ата-энең дегенди угузчу болсоң таарынба!

- ќшону алганда эле бала бере койду дейсиңби, кудайым эрте берет, кеч берет. ћенин зарымды укту кудай. Ќегедир ушу баланын сүйкүмү жок, жаман көрүп кетчү болдум, - деп „ачыкей күйөөсүнүн сөзүнө кулак салбай казан а€гын калдырата ишин жасап жатып сүйлөй берди. - Ѕирөөнүн баласын баккан болбойт экен.

- Ёмне дейсиң, оозуңду жаап каласыңбы же бирди көргөнү турасыңбы?! - деп Өмүрбек ачуулана кыйкырганда „ачыкей тайсалдай түштү:

- —ага эмне болуп кетти?

- јтаңдын башы, кана “ойчу? Ёкинчи ошонун үнүн чыгарчу болсоң менден жакшылык күтпө! - деген Өмүрбек эки жакты карап, тамдын артында бүрүшүп уктап калган “ойчуну көрүп, көтөрүп келип жаткырып жатканда ал чоочуп ойгонуп кетти.

- јта, ата, апам мени урдуЕ, - деп “ойчу көзү жашылдана арызданып жатты.

- Ўашпа уулум, апаңды көрсөтөм, сага көтөргөн колун сындырбасамбы? - деп Өмүрбек кирдеген кийимин көрүп, ичинен а€лына жини келип, шымынын түрүлгөн жеринен кызара түшкөн чыбыктын тагын көрүп чоочуй өйдө көтөрсө көгөрүп кетиптир чыбык тийген жерлери. - —ен акмак турбайсыңбы эн-не-ңди урайын десе, жаш баланы ушунча урбасаң өлөсүңбү, ы€?

-  ичине эле домдоп койгом, эмне болуптур?

-  ичине домдогонуң ушулбу, этине туруп калыптыр, убал-сообу бар го?.

”шул учурда Ёдил менен Ёмил эшиктен кирди.

- јта-а, ата!

- јта, биш ойноп келдик, укмуш ойнодук дейсиң, тух-тух-ту-ух деп мылтык атып ойнобудукпу! - деп Ёдил эдиреңдей Өмүрбекке жабышты. - “ойчу жинди, ал жама-ан, биш менен ээч ойнобойт ал.

- ”улум, ал сенин акең болот, экинчи ага мындай сөздү айтпай жүр, уктуңбу? - деп Өмүрбек уулун чекесинен өөп „ачыкейди карады. - —ен жакшы а€л болсоң жаш балдарды бири-бирине кайрабай ынтымактуу болгонго үйрөтпөйсүңбү?

- ћага эле асылып калдың да, мен эмне кылып жатам? - „ачыкей булкулдай кетти. - "∆атыны бөлөктү жамаса болбойт" дегенди билесиңби, өзү эле бөлүнө берет.

- ∆аныңды жебе, ушул кантип бөлүнсүн? ќозуңду бекем кысып ашыңды жасап жүр!

- Ѕолуптур атасы, болуптур эми, “ойчукеми экинчи урбайм, ээ балам? - деп „ачыкей заматта өзгөрүлө түшүп, “ойчунун маңдайынан өөп койду.

- Ёдил менен Ёмилди кандай көрсөң дал ошондой кара, кийиминин кирин мындан кийин көрбөйүн, - деп Өмүрбек ачуулана а€лына карады. - ћуну кордойм деп балдарыма зы€ның тийсе сени ошол замат өлтүрүп салам! - деди эле, „ачыкей үн ката албай мелтиреп отуруп калды.

ќшондон кийин кээде гана тилдеп, урушуп калбаса, аны көзүнүн карегиндей карап калды. Өмүрбек кийим алабы, оюнчук алабы, үчөөнө бирдей алып берет. Ёки баласынан да “ойчуну жакшы көрөт. “ойчу окууга бара турган болуп калганда өзүнчө эле майрам болду. Өмүрбек костюм-шым, ак көйнөк жаңы туфли алып келип кийгизип, сумканы артына асып койду да:

- ћына уулум, сен эми окуучу болосуң, жакшы окуп, апаң экөөбүздү кубант, ээ? - деп эки бетинен өөп, мектепке өзү алып барды.

- јта, мен жакшы окуйм, - деп болбурады “ойчу.

- —адага, сен менин тун уулумсуң, инилериңди сен окутасың, ага чейин мектепте тартиптүү бол, уулум, - деп Өмүрбек мектепке жеткиче кобурашып кадимки чоң киши менен сүйлөшүп жаткандай кеңешип баратты.

 ласска киргизип эң алдыңкы партага отургузуп өзү жанына отурду да, Өмүрбек мугалимге карады.

- —из уулуңуз менен окуйсузбу? - деди мугалим жылма€.

- ќоба, уулум менен кошо окуйм, - деп Өмүрбек күлө “ойчуну башынан сылап өйдө болду. - ћенин уулумдун бою кичинекей, арттан досканы көрө албай калат, ушул жерге отурсун ээ, эжеси?

- ћейли, мейли аке, эрке балаңызды эң алдыңкы партага отургузалы, анан алдыңкы окуучу болсо эле болду? - деп мугалими —вета жылмайып “ойчуга карады. -  ана, атың ким?

- “ойчубекЕ

- ‘амили€ң?

- ? . . .

- Ёжекеси, ал азыр фамили€ дегенге түшүнбөйт чыгаар. Ёсимде, мен да түшүнбөй кийин гана билгемин. ‘амили€сы Ѕорбиев “ойчубек Өмүрбекович, - деп Өмүрбек күлүп калды. - Ёмесе уулумду сизге тапшырдым, а сизди кудайга! - деди да чыгып кетти.

—вета анын артынан карап ойлуу отуруп калды: " андай жакшы адам, балдарын энелери алып келишет көпчүлүгү, а бул кишиЕ " деп ойлуу “ойчуну карап койду.

ќшентип “ойчу биринчи класска барды. Өмүрбек „ачыкейге күндө:

- —абакка таза жөнөт, күндө өзүң кийгизип тур, бала неме кир болуп барбасын, анан сабагын окутуп тур! - деп дайындап жатты.

- ћакул, кантип эле сенсиз билбей калайын атасы, уулум өзү деле жакшы жигит болуп калды, карасаң жазганын, сулуу кылып жазып келиптир! - деп дептерин көргөзө кетти „ачыкей күйөөсүнө.

Өмүрбек совхоздо бугалтер болуп иштейт. Ёрте кетип кеч келет. ј€лына ишенбей кээде уктап калган “ойчунун жанына келип, төшөгүн ачып көрүп анан эс алат. јнын “ойчуга мынчалык кароо болуп калганына „ачыкейдин кээде жини келип кетет, бирок күйөөсүнүн: "Ѕалдарыма зы€ның тиет экен" деген сөзү кулагынан кетпей өзүн зордоп “ойчуну таза жуунтуп, кийимин таза жууп өзүнүн балдарындай кароого аргасыз болгон. “ойчу сабакты жакшы окуй баштады, мектептен келээри менен отуруп алып сабак да€рдайт. Ѕаладай болуп ойнобойт, китеп карап отура берет. Ёдил бир аз чоңойгонго “ойчуга анча тийбей калды, атасынын "ал сенин акең" дегенинен улам бала болсо да түшүнүп калгандай. Ёмил экөө өздөрүнчө ойноп жүрө берет.

„ачыкей балдарынын капарсыз ойноп жатканын көрүп кубана жылмайып алып өткөнүн ойлонуп жаттыЕ

Өмүрбек окуусун жаңы бүтүп келген жылдары „ачыкей мектепте пионер вожатый болуп иштеп жүргөн. јны бир көрүп сүйүп калды. Өмүрбектин ата-энесинин үйү алардын үйүнө бет маңдай эле. „ачыкей күндө аны көрүп атайын көчөгө чыгып турчу, бирок ал зыңкыйа кирип кетээр эле.  ийин анын  енжегүл менен сүйлөшүп жүргөнүн көрүп ичи күйдү: "Ёмнеге мени көңүл буруп карап койбойт,  енжегүл менден өйдөбү, ошончолук эле сулуубу?" деп ыйлап да калат.  енжегүл „ачыкей менен бирге окуган кыз. јта-энесинин колунда жогунан окууга баралбай калган. „ачыкей болсо Өмүрбек шаарга кеткенден кийин эле таенесиникине келип окуп калган. Ѕири-бирине чоочун эле. Ѕир күнү  енжегүлдүн туулган күнү болуп калды. „ачыкей жасанып алып жетип барды. јл келгенде кыздар, балдар келип калган экен.

- ќй „ачыкей, эмне мынча кеч келдиң? - деп  енжегүл аны тосуп алып өбүшө өйдө өткөрдү.

- „ачыкей, сени эле күтүп жатканбыз, - деп кыздар да ага карап кол чаап калды.

 енжегүл төрдө унчукпай отурган Өмүрбекти карап:

- „ачыкей, бул жигит биздин кошуна, аты Өмүрбек, таанышып койгула! - деди жайдарылана.

-  енжегүл бизди өзү тааныштырып койду, ошентсе да өзүм айтып коеюн, менин атым Өмүрбек, - деп Өмүрбек жылма€ колун сунду.

- „ачыкейЕ -  олун суна анын көздөрүнө тигиле туруп калган „ачыкейди  енжегүл тартып кетти:

- Ѕир көрүп сүйүп калып жүрбө курбум, анын башы бош эмес, - деп  енжегүл тамашалай күлүп аны жанына отургузуп, - Өмүрбек бухгалтер болуп иштейт, кыскасы бул жигит кызматчы,, - деп кошумчалады.

-  ыздар, балдар, эмесе туулган күндү баштабайлыбы,  енжегүлдүн жыйырма жашка чыкканын белгилейбиз! - деди бир кезде јлмагүл деген шакылдак кыз.

- “уура.

- “уулган күнүң менен,  енжегүл!

-  уттуктайбыз! - деп бири тура калып музыканы койду. -  енжегүл, ушундай жаштын дагы бешин жаша, сүйгөнүңө жет!

- —үйгөнүңдү бекем карма, ато башкага кетпегендей болсун! - дешип тамашалай шарактап, јлмагүл төрдө унчукпай жылмайып отурган Өмүрбекти карап койду.

- ћенден эле коркпосо, башка тартып алчу эч ким жо-ок! , - деп „ачыкей да тамашалай  енжегүлдү карады. - “уурабы ы€,  енжеш?

- ќо-ой корком, чын эле сенден коркуш керек! - деп  енжегүл да тамашаны түшүнгөндөй жаркылдай жооп бергенде „ачыкейдин ичи тарый түштү: "„ын эле  енжегүл сулуу тура, мени кайдан карамак, неге мен  енжегүлдөй эмесмин?" деп ызаланып алды. “үн жарымга чейин ойноп, күлүп отуруп анан тарашты. „ачыкей үйүнө кетимиш болуп акырын  енжегүл менен Өмүрбекти аңдып кайра акырын анын үйүнүн жанына жетти, жетип эшигинин алдына өтмөк болуп калганда алардын үнү там артынан угулуп калды:

-  енжеш, мен сени менен турганда өзүмдү кандай бактылуу сезээримди билсеңЕ - деген Өмүрбектин үнү угулду.

- ј менчи, мен дагы сени узатып эле кайра көргүм келет, аргам эле жок, артыңдан барганы турсам да, - деген кыздын үнү назик наздуу угулганда „ачыкей андан аркысын уккусу келбей: "“им эле созулуп калат тура, тобо-о. ∆игит менен сүйлөшүп көрө элекмин, мага бир жигит сөз айтпайт" деп өзүнчө жинденип үйүнө келди да жатып алып ыйлап жатты.

„ачыкей ошол жылы педучилищага окууга өтүп окуп калды. Ўаарда жүрүп каникулда келсе  енжегүлдү башка айылдык жигит ала качып кетиптир. јны уккан „ачыкей ичинен кубанып алды, атайы кеңсеге барып Өмүрбекке жолугуу үчүн шылтоолоп барып коридордо бирөөнү күткөндөй эки жакты карап турса Өмүрбек кабинетинен чыга калды. Ѕайкамаксан болуп турса:

- ќой „ачыкей, сен кайдан?

- Өмүрбек көрө калып басып келип колун сунду. —тудент кыз келип калыптыр го биздин айылга.

- ќо кандайсыз, келип калдык, - деп, " енжегүл кетиптир, эми менден кутулуп көрчү" дегендей „ачыкей кытмыр жылма€ назданып койду.

- јбдан сулуу болуп кетипсиз го, шаар сизге жаккан го? - деп Өмүрбек тамашалай күлүп калды.

- —улуунун сулуулугу сүйгөн адамың жаныңда болсо гана сезилет, сиз  енжегүл турганда башка сулууларга көңүл бургуңуз келбегендир?

-  ойсоңузчу, - деп Өмүрбек көңүлү чөгө коридордон чыккыча унчукпай калды. - —из качан келдиңиз шаардан?

- Ёки күн болду, жумуштап келе калдым эле.  өңүлүңүз чөгө түштү окшойт, мен күткөнүмдү карап турайын, бара берсеңиз болот, - деп „ачыкей артына бурулду.

- ∆ок-жок, „ачыкей, капа болгонум жок, бүгүн колуң бош болсо кечки жетиде жолуксак кантет? , - деп Өмүрбек а€рлай карады.

- ја-а кечиресиз, бүгүн бошобойм го, - деди „ачыкей наздана аны карап, -  енжегүл эмне дээр экен, сиз менен жолугушканымды угуп же көрүп калса? - деп жылмайып койду.

- „ачыкей, сиз али уга элексизби?

- Ёмнени угушум керек? - деп „ачыкей билмексенге сала сурап койду.

-  енжегүлдүн турмушка чыгып кеткенине үч ай болгонЕ

-  ойчу?!

- ќоба „ачыкей, аны ала качып кетишкен, ошентип  енжегүл азыр бирөөнүн келинчеги!

-  ызык, анан сиз унчукпай кала бердиңизби? —үйүүңүз анык болсо тим турмак эмессиз, чындап сүйгөн эмессиз го? , - деп „ачыкей сынай сурады.

- —үйгөмүн, жанымдан артык көргөнмүн, бирок ата-энем мени токтотуп койду, "бирөөнүн эшигин аттап калган кызды тынч кой, бата куранга калса өзүнө да сага да жаман болот" деп болбой койдуЕ

- ∆аман болуптурЕ

- „ачыкей, жолугуп туралыЕ

-  еткенче көрөмүн, балким кайгыңызды басуу үчүн бир аз убакыт керектирЕ

- Ёми ал өттү, жаштык-мастык дегендейЕ

- —издин көңүлүңүздү ачып, жабыркаган жүрөгүңүздү жубатууга менин кудуретим жетээр бекен? - деп „ачыкей басып кетти.

Өмүрбек турган ордунда кала берди. ќшондон көп өтпөй „ачыкей шаарга жөнөгөнү жатканда аны ала качып алды, өзү сүйгөн адамга капысынан жар болду. Өмүрбек чын дили менен сүйбөсө да „ачыкейди жактырып алды, өз макулдугу менен алды. Ѕеш жыл жашап „ачыкейдин согончогу канабадыЕ

јйылдаш коңшуларынын үйүндө —ултан деген отуздардан ашкан жигит бар эле. јны јрстандын жээни деп коюшчу. јрстан картаң киши, кемпири өтүп кеткен. —ултан кандайдыр келинчек алып келди. јны жетим кыз экен деп бири айтса, жо-ок бир жактан качып келген имиш, төркүндөрүнөн жашынып жүрүптүр деп бири айтат. Ёмнеси болсо да карыганда јрстанды карап багып жатышты. ќшол жылы карынын өпкөсүнүн дарты күчөп дүйнө салды. —ултан менен «ейнеп өздөрү калып оокат кылып жатышкан. ј€лынын боюнда бар эле, эми төрөйт деп турганда —ултан кыштоого мал караганы барып көчкүдө калды. џйлап-сыктап жүрүп «ейнеп айы-күнүнө жетип, төрөй албай көз жумдуЕ

„ачыкей ушул жерге келгенде көзүнөн куюлган жашын аарчып: "џрас эле кечээгисин унутуп калат тура адам, ушу көзүн ача элек наристени сурап барганда кандай абалда элем" деп алды, шуу эте үшкүрүп да алдыЕ

јрстандын деле өтө жакын туугандары жок болчу, азыноолак мал-келин, үйүн-дүнүйөсүн алганга бир жакыны чыкты. ќн күндүк наристеге келгенде эч кимиси үндөбөй калышты. ќшол учурда Өмүрбек а€лына келип:

- „ачыкей, ушул баланы биз алып багып алалы, - деди.

-  ойсоңчу Өмүрбек, кантипЕ

- ”шинтип эле, азыр экөөбүз барабыз да баланы ак сакал, көк сакалдардын алдында сурап алабыз, анан бизге кудай берет!

-  удайдан сурап күтө турсак берээр, берээрин унутпасын дешет го? - „ачыкей күйөөсүн аргасыз жалдырай карады. јл: " өзүн ачпай жатып ата-энесин жеген бала бизге кайсы жакшылыкты алып келмек эле" демек болду, бирок Өмүрбектин сырын билгендиктен айта албады.

- ∆ок, ушул баланы багабыз, эгер каршы боло турган болсоң мен өзүм багып алам, сен кете бер! - деп Өмүрбек сыртка чыгып кеткенде, аргасыз анын артынан чыгып, јрстандын үйүнө ээрчише келишти.

ќшентип улуу-кичүүнүн алдынан өтүп, наристени алып келишкен элеЕ

„ачыкей ушуларды ойлонуп отуруп “ойчуну ичи жылый бир карап алды: "Ѕайкушум, ак жолтой болду" деп. јл келгенден алты ай болуп боло электе кош бойлуу экенин билди. Өмүрбек аны укканда балтыр бешик болуп санаасыз жаркылдап күлгөн “ойчубекти көкөлөтө көтөрүп:

- јк жолтоюм менин, “ойчумдун артынан тойлор келди, эми биздин үйдө той болот „ачыкей, уктуңбу? - деп кубанычы койнуна батпай өпкүлөп, наристени эркелетип жатты.

-  еле мага берчи? - деп „ачыкей баланы андан алмак болду эле Өмүрбек бербей ала качты:

- ћенин уулум, менин эркетайым, акжолтой “ойчукем!

- ћага деле берсең, мен дагы көтөрүп турайын, - деп „ачыкей болбой эле талашып жатты.

- Ѕербеймин, уулума бешик той беребиз, эртең бир кой соебуз, өзүңдүн төркүнүңдү, менин ата-энемди чакырт, той беребиз, той! - деп Өмүрбек баланы колуна көтөрүп алып бийлеп жатты.

- Ёэк кудай, ушунчалык да сүйүнөсүңбү, Өмүке?

-  антип сүйүнбөйм „ачыкей, ушул күчүктүн артынан экөөбүз дагы бир кан-жаныбыздан бүткөн балалуу болгону турсак?! - Өмүрбек баласы менен кошо „ачыкейди кучактап алып өпкүлөп жатты, - Ѕиз балалуу болобуз эми?!

- џрас эле, ырас эле, Өмүке, ушул убакка чейин мен ушуну ойлогон эмес экемин, - деп „ачыкей ушул ирээт чын дилден ыйлап жиберди. -  үчүгүм десе!

Өмүрбектин колундагы баланы шуркурата моюндарынан жыттап кубанганынан буркурап ийди.

ќшонун эртеси эл чакырып, “ойчуга бешик той беришти, бирок боюнда бар экенин эч кимге билдиришпеди. “ойчуну жерге-сууга түшүрбөй карап калышты. ќшонун артынан эне болоорун билген „ачыкей кудуңдап керээли кечке баласы менен алек. “ойчу бир жашка толгондон аз өтпөй ал уул төрөп алдыЕ

„ачыкей эки уулу менен алышып үйдө отурган, эзели ачкыл ичпеген Өмүрбек бир күнү кызуу келди.

- —ага эмне болду Өмүке, уулдарым менен мен үйдө отурсам, сен минтип ичип келгениң кантип болсун?

- Ёк, барчы ары, ичсе ичип койдум да, уулдуу болгонума ичсем болбойбу? - деп Өмүрбек костюмун илип коюп диванга жатып алды.

- ћейли атасы.  убанганыңдан ичкениңе каршы эмесминЕ - деп „ачыкей унчукпай чайын, тамагын алып келди эле ичпей жатып алды.

 өпкө чейин үйбүлөсүнө карабай өзүнөн-өзү чүнчүп, Өмүрбек кээде ичип келсе, кээде келбей калып арадан бир айдай убакыт өтүп кетти. „ачыкей өзүнчө сары санаага батып: "Ѕул соо эмес, бирөөнү таап алып балдарын кы€лбай жүргөн го?" деп ичинен тынып жүргөндө, ага бир классташы жолугуп калды, экөө сүйлөшүп туруп јкылай минтти:

- Ѕаса уктуң беле,  енжегүл төрөттөн каза болуптур! - деди.

-  ачан?

- Ѕир айдан ашты го, экинчи баласын төрөй албай каза болуп калыптырЕ

- ∆аман болгон тура байкуш.

„ачыкей ойлуу ушинткен менен Өмүрбектин эмнеге кайгырып жүргөнүн эми түшүндү: "Ёмдигиче унуткандыр деп жүрсө, унутмак тургай өлгөнүнөн өйдө кабардар болуп жүргөн тура, ай чырактай баланы төрөп берип отурсам да мени кадырга албаганы эмнеси?  окус өлбөсө ага кайра үйлөнөм деген оюу бар окшойт" деп үйүнө келип да тынчы кетип жатты.

 еч келген Өмүрбектин алдынан тосуп алып:

- Ёмнеге эле мынчалык кайгырып өзүңдү таштап жибердиң, же  енжегүлдүн тирүү жүргөнү үчүн жашап жүрдүң беле? - деди ага.

- ќоба, ошентип жүргөм, эми башка сөзүң жокпу?

- јнда мен баламды алам да кетем, сенин ысык-суугуңа күйүп, мончоктой уул төрөп берген а€лың турса кайдагы жашоосу бөлөк а€л үчүн өзүңдү курмандыкка чалгың келсе чала бер!

-  еткиң келсе жол ачык, менин бир аз аны унутушума жардам бергендин ордуна кетем десең өзүң бил. Ѕирок бир сунушум бар, баланы таштап кет! - деди Өмүрбек а€лын карабай туруп.

- Ёмнеге таштайм, кудайдан зар тилеп таап алган баламды таштабайм!

- “аштайсың, баланы көтөрүп ушул үйдүн босогосун аттап көр! - деп Өмүрбек анын маңдайына келип көзүнө тике карап калды.

„ачыкей анын ушул турушунан чоочуп кетти. јнткени Өмүрбектин көздөрү чанагынан чыга колдору калчылдап тургандыктан өзү тайсалдай түштү. Үн дебей көзүнүн жашы бетин жууй ары басып кетти. ќшол бойдон эч кимиси унчукпады. Ѕир туруп ызаланып, өлгөн  енжегүлчө кадыры болбогонуна ичи ачышса, бир туруп: "Ёмне экен, сүйсө сүйгөндүр, баары бир менин койнумда, өзүм сүйгөн адамымдан балалуу болуп отурам. јны да бир күнү унутаар мезгил келет, өмүр бою ушинтип жүрө бермек беле" - деп өзүн сооротуп кала берди.

Өмүрбектин көкүрөк башындагы өкүнүчү жер көтөргүс болчу. јнткени ал  енжегүл экөө бирге түн катып жолугуп жүрчүдө жаштыктын жалындаган махабатына туруштук бере албай экөө кошулуп койгон эле.  енжегүлдү Өмүрбектен да өтө сүйгөн жигит аны ала качып алганда ал чыр кылып ыйлап жанына жолотпой коет. ј€лдар аны арбап жатканда айласы кеткен кыз алып келген күйөөсүнө сырын айтуу үчүн:

- Ѕолуптур, мени алчу жигит менен сүйлөшүшүм керек, - дейт соолуктаган кыз. - Ѕир да бирөө болбосун, жекече сүйлөшөм.

- ћа-акул айланайын, - дешип а€лдар чыгып кетип күйөө болчу Ўадыбек кирип кыздын жанына отура калып:

-  енжегүл? мен сенсиз жашай албайм, кечир айтпай ала качып келгенимди, - деп жалдырай карайт.

 ыз алдында чөгөлөп кечирим сурап турган жигитке боору ооруй бир топко карап турат да:

- ћенин жигитим бар, бекер убара болупсуң, сени менен жашаган күнү да сени сүйбөсүмдү билип кой! - деди.

-  енжегүл, мен сени мектепте окуп жүргөндө эле жакшы көрчүмүн, айта албадымЕ

- Ўадыбек, мен жигитим менен жакында баш кошмокпуз. —ен мени түшүн, кыз эмесмин, жатып койгонбуз, ал турсун үч айлык боюмда бар!

-  антип? - Ўадыбек аны ишенбегендей карап калды.

-  алп эмес, эртең мынабу ажылдаган а€лдарың айтып, сен мени төркүнүмө абийиримди төгүп жеткирип бересиң, ошол жакшыбы? -  енжегүл ойлуу Ўадыбекти карады. - ƒос-жоролоруңа дагы у€т болосуң, андан көрө мени сыр билгизбей жеткирип кой, өз тагдырымды өз сүйгөнүмдөн табайын, суранамЕ.

Ўадыбек башын жерге сала көпкө туруп калды. јнан бир чечимге келди окшойт, чечкиндүү  енжегүлдүн колунан кармап:

-  енжегүл, айтып койбой, бир жолугуп сүлөшпөй алып келген күнөө менде, сен менин түбөлүк жарым болуп берсең болду. —ени күнөөлөбөйм, кетем дебе, баарына кайылмын, төрөсөң өз баламдай кабыл алам! - деп суранып, ордунан турду да чыгып кетти.

 енжегүл унчуга албай кала берди. Ѕака-шака, оюн-күлкү менен үйлөнүү той өтүп жатты, түн бир оокумда кыз-күйөөнү жаткырмак болуп көшөгө ичине төшөк салып жеңеси келгенде Ўадыбек кирип жеңесине:

- ∆еңе сиз бара бериңиз! - деп койду да  енжегүлдү бир карап жылма€. - Ѕиз азыр бардыгын ойдогудай бүтүрөбүз! - деп чөнтөгүнөн маки алып чыгып бармагын шарт эте кесип төшөккө тамызды да, - ћенин төшөгүмө чоочун эркекти жаткырбасаң болду, ага чейинкисин сурабайм, кыскасы өзүм сүйгөн адамым жанымда, - деп төшөккө  енжегүлдү кучактай жыгылды.

Ѕуларды  енжегүл кызын төрөгөндөн кийин капысынан Өмүрбекке жолугуп калып өзү айтып берип ыйлап, кызынын аты јжар экенин айткан. ”шуларды ойлоп отурган Өмүрбек айласын таппай кыйналып жүргөн. ∆аштык кездеги бир күнөөсүнүн айыпсыз данакери болгон наристеси энеси жок башка адамдын колунда калганына жаны кейип кандай болгондо колуна алаарын билбей далбастап, Ўадыбектин үйүн шынаарлап жүрдү. јжар бул кезде жети-сегизге чыгып калыш керек. ƒалбастап жүрүп Ўадыбектин коңшусу ћадыл менен теңтуш болуп алды. јнын үйүнө күн алыс барып жүрүп, кызынын быйыл окуй турганын билди. ћадыл экөө дасторкондо чай ичип отурган.

- Ѕайкуш кызга эле жаман болду, - деди а€лы бир кезде, - энеси өлгөндөн бери көрбөгөнү көр болду.

- Ёмне кыласың бирөөнү кеп кылып?

-  им? - деп Өмүрбек ћадылды карай суроолуу тигилди.

-  оңшунун кызы, апасы өлгөндөн кийин аны кордоп коюшту.

- јнын эмнесин айтасың, өлүмдүн арты өксүк, бечара кыз боюнда келген экен, ошону эми чыгарып жатпайбы?

-  ызык экен, атасы ошентип өгөйлөп жатабы?

- ∆о-ок, кайненеси. "Ѕаламдын башын айлантып алып бирөөдөн көтөрүп келген баласын эмне кылам?" деп эле алкынып жүрөт.

Ѕуларды уккан Өмүрбек эмне кылаарын билбей үйүнө келди. „ачыкей ба€гы бойдон унчукпай өз оокаты менен алек. ∆е кетип кала албай, же күйөөсүн кечире албай жинденип, өзүнчө бук болуп балдардын түйшүгү менен гана алектенип алаксып калчу. Өмүрбектин келгенин да этибар албай дасторкон жа€т, ич деп айтпайт, кайра жыйып салат. јл да кийинчерээк ошого көнүп унчукпас оюн ойноп калышты, балдары биринин артынан бири чоңоюп калган. Ѕирин жетелеп бирин көтөргөн „ачыкей бир жумадай төркүндөрүнө жүрүп келди. ќшондо ата-энеси ага Өмүрбекти сыйла дешип катуу айтышты.

- —ен балам Өмүрбекти сыйла, балдарыңды жетимсиретпе, мына кудай берип уулдуу болуп калдың, а€л көтөрүмдүүлүк менен жеңсе баарын утат.

- јпа, качанкыга чыдайм, жетишет го? - деп „ачыкей ыйлап да алды. - ћуну болбой бактырды, экөөнүн түйшүгүн тартып күйөөмдүн үңүрөйгөнүнө чыдап жүрө беремби?

- „ыда, баары өтүп кетет, "ал  енжегүлдү ойлоп жатат" деп өзүңчө эле туталана бербе, аныгын билгиң келсе ал экөөнүн ортосунда кыз бар. Ѕиз сага айтпай жүргөнбүз, ата-энеси аны алып келебиз деп жатат, Өмүрбек ошону ойлоп жаткандыр, - деди апасы. - —ен а€лсың, энесиң, баарын көтөрүүгө акылуусуң!

- јпа, эмне деп жатасың,  енжегүлдү алган эмес эле го? - деп „ачыкей апасына таңгала карап туруп калды. - Ёмнени угуп жатам, дагы уга элек кандай табышмагың бар? - деп бетин баса ыйлай берди.

- Ѕолду, сен андан көрө ал кызды алып жакшы эне болууга өзүңдү да€рдашың керек, балдарың үчүн, Өмүрбекти кармап калыш үчүн да ушундай кылышың керек, кызым! - деди да атасы чыгып кетти.

„ачыкей мелтирей отуруп калды: "ƒемек мурда эле жатып жүрүшкөн экен да, эмнеге унутпайт десе андан унутулгус эстелик алып калган тура. Ёми эмне кылышым керек, “ойчу менен кызын? ћен өзүм сүйөм Өмүрбекти, өз сүйүүм үчүн күрөшөм.  елсе келээр кызы, мен энемин, эмне экен, сүйгөн адамымдын кызын өз балам катары карашым керек, мен жеңем!" деген ойго токтолду.

Үйүнө келгенден кийин „ачыкей ага эч нерсе дебеди, өзүнөн сөз чыгаар деп күттү, бирок андан үн жок, сөз жок, мелтирегенден мелтиреп мурункудан кабагы ачылып балдарына көңүл бура кадимкисиндей болуп баратты. „ачыкей да укканын токтоолук кыла ичине катып эчтеке билбегендей зымырайып жүрө берди. ∆ашоолору өз нугу менен өтүп жаткандай болду.

Ѕул кезде Өмүрбек жалаң јжарды өзүнө алуунун амалын кылып жүргөн эле. ћадылдын үйүнө барган сайын аны көргүсү келет. Ѕир жолу анын үйүнөн чыгып короонун четине туруп калышты. ќшол кезде коңшу короодон чачы экиге бөлүп өрүлгөн кыз чыга калып, арыта ойноп жаткан эки-үч кызга барып кошулду. Өмүрбектин жүрөгү кабынан чыга жаздап, лакылдап, эки көзү ал кыздан өтүп карап ћадылдын сүйлөп жаткан сөзүн кулагына кирбей тура берди. јжар  енжегүлгө куюп койгондой окшош элеЕ

Ѕир кезде улгайган а€л анын артынан чыгып:

- Өлөт алган кыз экен го бул, жылт этип эле оюнга жүгүрөт. ќой јжар, бас үйгө! - деп кыйкырганда гана селт эте үн чыккан жакка карады.

- јзыр апа, ойноп алайын да-а! - деп кыз бери карап жооп берип, кайра секире кыздардын жанына отуруп калганда жулкулдаган а€л јжарга жетип колунан тартып өйдө кылды да, башка ургулап, кулагынан чойгондо, - јпа-а! - деп чаңырып ийди.

Өмүрбек негедир колун өйдө кыла аны көздөй жүткүнө туруп калды.

- Ёэй сага эмне болду, ал күндө ушул, бала неме ойногусу келет, ага тиги кемпир болбойт. - деп ћадыл досуна таңгала карай сүйлөдү. -  енжегүл өлгөндөн кийин гана өгөйлүгү айтылып жатпайбы, ага чейин оюндагыдай чоңойгон кыз кайдан билсин, ойногусу келип чыга берет, - деп калды.

- јтасы кайда кыздын?

- јл шаарга кетиптир, ала турган а€лы аны "шаарга келбесең айылга эч качан барбайм" деген имиш.

- “өрөгөн балдарычы?

- Ёки эркек баласы жаш да, кызы төрткө чыкканда зорго төрөгөн, кичүүсү эмчекте калды.

-  ыз-зык, эми бул кыз эмне болот? - деди Өмүрбек ойлуу.

- Ёмне болмок эле, эптеп чоңоет да, - деп койду ћадыл кайдыгер.

Өмүрбектин жүрөгү тыз этип сайгылашып кетти: "Ёптеп чоңоет да, демек менин кызым бирөөнүн колунда кордук көрүп чоңоюп жатса, билип туруп билмексен болуп кантип чыдайым" деген ойдо үнсүз гана ћадыл менен коштошпостон жөнөп кетти, анын бул акыбалына таңгалып кала берди. ќшондон баштап ойго чөмүлгөн Өмүрбек машакаттуу өмүр сүрө баштады.  өз алдынан көздөрү жайнаган  енжегүлдүн өзүнө окшош сербейген кыз кетпей күндүр-түндүр уйкусу качып кыйналып да, жүдөп да кетти. „ачыкей да эч нерсе дебеди, ого бетер зымырайды.

Өмүрбек минтип жашай албасын сезди да бир күнү „ачыкейдин жасаган тамагына кашык салып ичмек болуп отуруп ойлуу а€лын карап:

- „ачыкей, мен сени менен бир кеңешейин дедим эле, - деди.

- јйта бер, кулагым сенде, - деп „ачыкей дагы аны сезип тургандай кайдыгер үн катты, - ћенин колумдан келээр иш болсоЕ

- „ачыкей, сени мен чын дилим менен түбөлүк жашайм деп алгамын, эгер каалабасам балалуу болбой жүргөндө ажырашып кетмекмин, - деп Өмүрбек ойлуу аны тике карады.

- ћен сенин жөн гана жактырып алган а€лыңмын, а сен менин чын жүрөгүм менен сүйүп тийген эримсиң, ошондуктан баарына чыдап отурам, эми да чыдайм, айта бер сөзүңдү!

- ћындай „ачыкей, менин  енжегүлдөн туулган кызым бар, эгер макул десең јжарды колубузга алсак кандай болоор экен.

- јны бизге береби?

- Ѕерет, сен макул болсоң башкасын мага кой, кудай жалгагыр, - Өмүрбек туруп келип „ачыкейдин колунан кармап тизесине жөлөнө чөгөлөп турду. - Ѕир өмүр сенин сөзүңдү эки кылбай, айтканыңды аткарууга да€рмын, жок дей көрбө, кызганычты, кекти өзүңдөн алыс кетир, жанымЕ

- Өмүрбек, мынчалык бүжүрөбөй эркектей токтоо болчу, - деп „ачыкей аны колтугунан сүйөй диванга алып барды. - ћен баарын билем, өзүңдөн угайын деп күтүп жүргөмүнЕ

-  антип? - деп Өмүрбек а€лын жылма€ сүйкүмдүү карап ыраазы боло кучагына кысып, өөп алды. - јкылманым, ырысым менин, ушундай күндө мага жөлөк болчу ардагым менин, өмүр бою ыраазымын сага!

Ёкөө тең унчугушпай калды. Өмүрбек өз оюн аткарууга мүмкүнчүлүк болбой арадан эки жыл өтүп кетти. јл аргасыз ћадылга ачык айтмак болду, акыры аны менен жолугуп болгонун болгондой кылып айтып бергенде ћадыл а€бай таңгалды.

- ƒемек ошондой экен да?

- ќоба досум, сени менен таанышып атайын үйүңө келгеним да ошондон, эми сен √үлзина экөөң мага жардам бересиңер, - деди аларды карай.

-  антип? - - деп тигил экөө аны таңдана карашты.

- ”шинтип элеЕ - деп Өмүрбек экөөнү алмак-салмак карай өз оюн айтып, кызды өзүнө чакырып берүүсүн өтүндү.

-  окус билип калса биз менен урушат да, кызга ого бетер күн көргөзбөй калат го?

- јндай болбойт, мен ага адегенде өзүмдү таанытам, азыр эсине кирип калды, уккан сөзүн билип тургандыр. ћени адегенде жерийт, анан көнүп калат, силер жардам бергиле?! - деди жалдырай.

Ёрди-а€л бири-бирин карай аргасы кете туруп калышты. јнан √үлзина чечкиндүү түрдө:

- ћен макулмун, кыздын кордук көргөнүн көрүп-билип туруп чыдабай кетем, мен да€рмын! - деди.

- џраазымын! - деп Өмүрбек ордунан тура калып сүйүнүп, ары-бери басты. - ∆ок дегенде өзүмө тартып, имерип алсамЕ

-  ам санаба! - деп ћадыл дагы ага боору ооруй сөз берип турду. - Ёнеси барда көпөлөктөй болуп жүргөн кыз жүдөп кетти.

Ѕир жумадан кийин келип үйдө отурду Өмүрбек. јнткени ошол күнү јжар жеңеси экөө эле болчу, сыртка чыгып ойноп жүргөн кызды √үлзина жанына чакырып алды.  ыз √үлзинага келип:

- Ёже, эмнеге чакырдыңыз? - деп тура калды, анын кийген кийими да жүдөө, эскирип калган.

- ∆үрү биздин үйгө, - √үлзина анын башынан сылай ушинткенде кыз көздөрүн бакырайта бейкапар балалык байоо көз карашы менен эч нерсеге түшүнбөй аны ээрчий басты.

 ирип келип чоочун адамды көрө тарткынчыктай босогодо туруп калды.

- ћен кетем, эжеЕ

- јжар, сен апаңды жакшы көрчү белең, мына бу киши  енжегүлдүн тагасы экен, сени көргөнү келиптир!

- јпамдынбы? -  ыз көздөрүн бакырайта Өмүрбекти карап туруп калды. - —из апамды билесизби?

- ќоба, мен апаңды билем, сени көрөйүн деп келбедимби? - Өмүрбек кызга жетип кучактап көз жашына ээ боло албай, - кызым менин, садагамЕ - дей берди, жыттап, өөп кое бербей.

Ќаристе үн катпай чоочун адам ыйлаган сайын ал да ыйлап:

- ћен апамды сагындымЕ - деп жатты.

- јтаңдычы, атаңды жакшы көрөсүңбү?

- јтамды жакшы көрчүмүн, эми жакшы көрбөйм, ал менин атам эмес! - дегенде Өмүрбекти бирөө бычак менен жүрөккө малып алгандай болду.

- Ёмнеге, эмнеге андай дедиң? - деп токтоо сурап кыздын жүзүнө үңүлдү.

- „оң энем айткан, "сенин атаң башка, менин балам сага ата эмес" депЕ

Ёкөөнү карап турган ћадыл менен √үлзина таңгалды. Ѕала болсо да сөзгө түшүнүп калганына. Өмүрбек өзүн токтото: "ƒемек, кызымды алып кетсем болот экен, эми бул жерге бир мүнөт койбойм" деп турду. јнан јжарды чекесинен өөп, колуна акча берди:

-  өрсөтпөй бирдеме алып же.

- ћакул, - јжар башын ийкеп койду.

- “аене-та€таң келип турабы?

- ∆о-ок, та€тамды өлүп калды деген болчу.

- ћейли эми сен бара бер, мен дайыма келип турам, - деди Өмүрбек бетинен өөп сыртка чыгара.

- ∆акшы калыңыз! - деп јжар жүгүрүп чыгып баратканда аны издеп, эки жакты карап турган жеңеси утурлай басты:

- ј€кта эмне кылып жүрөсүң, мен сени издеп жатпайынбы?

- ∆өн элеЕ - деп јжар секире жеңесине жетип, колунан кармай кетип жатты. јл Ўадыбектин иниси  азыбектин а€лы —езим болчу. јжарды жакшы көрөт.  айненеси аны урушуп тилдеп оор жумуш жасатканын көргөндө ичинен боору ооруп өзү жардам берип кошо жасашчу. Ёми аны курбусундай колтуктап үйүнө кирип баратты:

- —ен коңшунун үйүнө кирбей жүр, энекеңди билесиң го, ал билип калса жаман көрөт.

- ∆еңе, эмнеге энем мени жаман көрөт, коңшунукуна кирсе болбойбу?

- Ѕолбойт.

- јйтсаңыз, эмнеге жаман көрөт?

- Ѕилбейм јжар, мен да түшүнбөймЕ - Ёкөө эми киргенде короодон кайненеси —алкын көрүндү, алар бөлүнө карап туруп калды. јл чоюла басып келатып эле јжарды жаман көзү менен карап:

- Ёй кыз, мен жоктон пайдаланып ойноп жыргап калдың да ээ, - деди келбей жатып заарын чача. - Үйдү тазалап койбойт белең?

- “аза эле го эне, сабак окуймЕ - јжар башын жерге сала дулдуйду. - Ёне, мени жаман көрбөңүзчү?

- »ий өлүгүңдү көрөйүн арам десе, балама кыз бойдон келбей сен жалаңкычты ала келгенде сенин тагдырыңды шордуу энең ойлоду бекен? “аенең келсе кошуп берем, ага чейин сабак окумак турсун эч жакка барбайсың. ѕайдасы жок бирөөнү бага бергидей байлыгым ашып ташкан жери жок!

- јпа, кичинекей кызды мынчалык кылбай эле койбойсузбу, эмеле чоңойсо сизге пайдасы тиейээрЕ - деп —езим кайненесинен тарткынчыктай бош сүйлөдү.

- —ен өз ишиңди кылчы ай келин, менин ишиме киришпе!

- Өзүңүз билиңиз, болбосо тезирээк бериңиз да, - деп —езим тез-тез баса кирип кетти.

- ќмэ-эй мобуну кара ой, сенин кандай ишиң бар ы€? - деп —алкын силкине келининин артынан карап туруп анан кайра јжарга асыла кетти. - јрамдан туулган неме кимге жакшылык кылмак эле? Ѕалам минтип үйдөн безди, болбосо биерде болмок. јнсыз да "көзүмө көрсөтпөй жогот" деп атат сүйлөшкөн сайын. ј€лы менен келсе анысы да кетем деп жүрбөсүн, бирөөнү бирөө сүймөк беле?

јжар кирбеңдеп суу чачып жатты, улам чакага суу алып келип чачып жатып бутунун баары суу болду, баскан жери жармашып ылайланып көптө барып анан суу соруга баштаганда шыпырып кирди. јл эшиктин алдын шыпырып болгуча күүгүм болуп кетти. јл сыртта жүргөндө —алкын келин-уулу менен тамактанып алып, дасторконду жыйып койду. јжар кирип идиш жууп, анан тамак куюп ичмек болуп жатканда —езим ага акырын:

- Ѕиерден ичпе, биздин бөлмөгө кир, кокус апам көрсө урушат, - деди да ээрчитип өздөрү жаткан бөлмөгө кирди эле, күйөөсү  азыбек:

- јны эмне ээрчитип кирдиң? - деди сүйүңкүрөбөй.

- Ѕала да, ичип алсынчы, карды ачты го?

- »чсе тигил жактан ичсин, чыгарчы ары!

-  ойчу  азыбек, бул деле бала да, кокус мен бирдеме болсом биздин балабыз да ушинтип калбасын?

- ”шунун эле өзүнөн кетпесин! - деп  азыбек а€лы менен айтышкысы келбей ары карап жатып алды.

јжар буларды угуп туруп батынып иче албай кайра чыгып бир аз шам-шум этип анан жатып алды. јл эми жатаары менен —алкындын үнү чыкты:

- Ёй шүмшүк, жамбашың сынгансып жаталак болбой камыр жууруп жат!

- Ёне, көп камырды жууруй албайм да?

- Өлбөйсүң, жууруп кой, менин башым ооруп турат, - дегенин —езим угуп тура калып өзү жуурмак болду эле күйөөсү тургузбай койду:

- —ени айткан жок, жеген-ичкенди билет, өзү жууруйт, көнөт да?

- ”шу тогуз-ондогу эсине кирелек кызга эмне мынча асылып калдыңар билбейм.  ое берчи, катуу же суюк болуп калса мага да сөзү тиет апамдын, - деп —езим болбой ордунан туруп чыгып келсе јжар суу коюп коюп, ун элеп жаткан экен. —езим электи анын колунан алып өзү элеп анан камыр жууруду:

- ∆еңе, сиз жакшысыз ээ, апам өлбөгөндө ал дагы сиздей жакшы болчу, - деп јжар жашын аарчый —езимди карады.

- —ен дагы жакшы кызсың, ошон үчүн сени мен жакшы көрөм да? - деп —езим аны жылма€ карап күлүп койду, - —улуу кызсың, акылдуусуң.

- „ын элеби? - деп јжар кудуңдай колу камырда эңкейип тоңкоюп жаткан —езимди чоп эттире өөп койду, - —из дагы сулуусуз, жеңе.

-  ойчу, чын эле сулуу бекемин?

- јнанчы?

- –ахмат, јжарка!

- —изди жакшы көрөм! - деп јжар ушул азыр дүйнөдөгү эң жакын адамы жалгыз гана —езим деп сезип жүрөгүнөн, балалык сүйүүсүн чын дили менен айтып турду. - ћен сизди а€бай жакшы көрөм!

- ћен дагы сени жакшы көрөм!

 амырын жууруп бүткөндөн кийин жылуулап жаап коюп, —езим менен јжар анан өз-өз жатчу бөлмөлөрүнө бөлүндү. јжар шырп алдырбай кирип жатып калды, анын дабышын тыңшап турганбы, —алкындын үнү селт эттирди:

- ∆онумду ушалап берчи!

- јзыр, - деп јжар туруп барып илбийген колдору менен анын жонун, колдорун ушалап жатты.

Үргүлөп кетип колу ийиле түшүп ооруп калды:


“олук окуйм десеңер, алуу шарты биерде >>>



пїњ –Ш–Ј–і–∞–љ–Є–µ –Ї–љ–Є–≥–Є –Ј–∞ —Б—З–µ—В –∞–≤—В–Њ—А–∞
–µ–Љ–µ–є–ї:janyzak@mail.ru
+996777329784
–Р–ї–≥–∞–љ –Љ–∞—В–µ—А–Є–∞–ї–≥–∞ —И–Є–ї—В–µ–Љ–µ –±–µ—А–Єң–Є–Ј!
 © J.Janyzak, Kyrgyzstan 
–°—Б—Л–ї–Ї–Є –љ–∞ –≤–Ј—П—В—Л–µ —Б—В–∞—В—М–Є –Њ–±—П–Ј–∞—В–µ–ї—М–љ—Л!
–ѓ–љ–і–µ–Ї—Б.–Ь–µ—В—А–Є–Ї–∞