»нтернет библиотека ∆анызак@басма
—амое дешевое издание книги за счет автора! 

¬атсап: +996777329784
—отка +996700329784
емейл: janyzak@mail.ru

 ниги автора јйгүл Ўј–Ў≈Ќ на кыргызском €зыке

Өлүмгө түрткөн ач көздүк

Ѕир кылмыштын арты менен бардык иштин бети ачылаары бышык эмеспи, мен ∆аузелканга үч жылдан кийин кайра жолугуп калдым. јл мурункусунан толуп, ого бетер ажарына чыга түшкөн экен. ћени байкабай өтүп кетмек болгондо, артынан келип кармап калдым, бурула берип, бажыра€ күлүп ийди.

- ќой, эже, кандайсыз, денсоолуктарыңыз жакшыбы?

- Ѕаары жайында, өзүң кандай, көрүнүшүң абдан жакшы, бактылуусуң го?.

Ёкөөбүз ээрчише кыжы-кыйма өтүп жаткан элдин ичинен суурулуп, четке чыктык.

- Ёже, мен би€кта болуп жатам, бүгүн бир жакшы эс алалы, сизге жолугуп калганым жакшы болбодубу? - деп кубанычтуу кабар күтүп жатканын жетине албай айтып кирди. - ∆үрүңүз, тынчыраак бир жерге барып отуралы, - деп менин жообумду күтпөй эле,  ы€лдын алдындагы кенен кафеге кирип, четтеги кабинадан орун алдык. “амак-ашка буйрутма берди да, күлмүңдөй мага көпкө тигилип калды. - ћен азыр башка адам менен жашап жатам, - деди анан.

- ƒеги бактылуусуңбу?

- јбдан бактылуумун, эже, бирок мен жолуккан жигитти да жакында өлтүрүп кетишти. ”улум чоңоюп калды, улуу баламды да колума алгам, кыскасы жакшы элеЕ “унукту төрөгөндөн кийин —ейитке такыр көңүлүм келбей калды. јнткени жүрөгүм башканы эңсеп, күтүп туруп алды. ”улум жетиге чыкканча бирге жашадык, биздин түнкүсүн эрди-катын болуп жүргөнүбүздү эч ким билбейт. —ейит деле ачылып сүйлөбөйт, а€лындай мамиле кыла албайт.  ыштын күнү иним Ѕекболот иштемек болуп, Ѕишкектен барган экен, эки күн туруп эле иш таап кетип калды. ќшондой тажатма күндөрдүн биринде, маңдайымда жакшынакай жигит пайда болду. јл күндө бир маал келчү болду, эгер келбей калса, мен кадимкидей жалгызсырап калам, эч нерсеге көңүлүм келбейт. ќшол күнү аны ойлонуп отурган элем, - деп сөзүн баштады.

- —аламатсызбы? - деген үн, аны селт эттирди, баш көтөрүп карай койсо, ба€гы жигит. -  атуу ойлонуп кеткенсиз го?

- ∆о-жок, ойлонгонум жок, - деп ∆аузелкан шаша жооп берди.

- —из  ыргызстандын каеринен болосуз?

- „үйдөн.

- ќо, анда жердеш турбайбызбы?

-  ыргызстандыктардын баары эле жердешпиз да.

- “уура айтасыз, менин атым ∆уман, тааныш болуп жүрөлү.

- ∆аузелкан.

- јтыңыз жакшы, уккулуктуу экен.

- –ахмат.

-  үйөөңүз барбы?

- ќоба.

- Ѕала?..

- Ѕир уулум бар.

- ∆акшы, - ∆уман колун чөнтөгүнө салып, ары-бери басты. - Ѕул жерде үйбүлөңүз менен турасызбы?

- ќоба.

- Өкүнүчтүү, чынын айтсам, бул базарга сизди көргөнү гана келем, кыскасы жактырып калып, уйку көрбөй таң атырчу болдум.

- Ѕул сөздү башка бирөө укпасын.

- ”шундай болоорун билгем, - ∆уман анын маңдайына келип, көздөрүнө тигилди. - —езим отун кантебиз, жүрөк каалоосу күчөп баратат, эжекеси.

- јндай болушу мүмкүн эмес.

- ћенин жан дүйнөмдүн улуу сезими, жүрөккө тынчтык бербеген купу€ сезимЕ

-  ой, ∆уман, сен менден кичүүсүң, байкап турам, бөлөк эл, бөтөн жерде бири-бирибизди алдабай тынч жүрөлүчү.

-  үндө келип алыстан болсо да бир ирет дидарыңызды көрүп кеткенге эс ала түшөм, мурда үйлөнгөм, азыр бойдокмун, - деп эңкейе калып, ∆аузелкандын колун кармады, - демек, жаш эмесмин.

- ∆уман, күйөөм угуп калса, эмне болот? - деп келин эки жагын элеңдей карады.

- ∆ок дегенде, сунушумду кабыл алыңыз.

- ќйлонуп көрөйүн.

- јнда мен кеттим, бүрсүгүнү келем, - деди да, колун кысып коюп, жөнөй берди.

∆үрөгү элеп-желеп болгон ∆аузелкан, эртеси жумушка чыкпады, оорудум деп жатып алды. —ейит чыгып кеткенден кийин: "Ёмне, мен картаң адам менен түбөлүк жашап өтмөк белем, жо-ок, мен дагы бактылуу болушум керек" деп ойлоп өзүн жасап, кийинип эртеңки жолугууга да€рданып жатты.

—ейит соода кылып отурган, түш ооп калганда ∆уман басып келди, ары жак, бери жакты карап туруп:

- —аламатсызбы? - деди.

- —аламат, - —ейит чочуп, жигитти бүшүркөй карап калды.

јл бу жигитти туугандарынын балдарына же таанышына окшоштуруп бир карап койду, бирок жигит кайра кайрылып:

- Ѕул жерде сиздин кызыңыз отурчу беле? - деп сурады.

-  андай кыз? - —ейит түшүнбөй кайра жигитке суроолуу карады.

- —оода жасап отурчу кызчы?

- ја, ∆аузелканбы? - —ейит ага а€лым деп айта албады.

- »йи, ооба-ооба, ал келген жокпу?

- ќоруп калыптырЕ

- Ёртең келээр бекен?

- Ѕилбейм.

-  арындашыңызбы?

- ∆о-окЕ

- ∆аузелканга салам айтып коюңуз, - деди да, ∆уман ары басып кетти.

—ейит анын артынан карап калды, "ћында бир сыр бар, эмнеге аны сурады, экөө көптөн бери таанышпы?" деп түпөйүл ойдо көпкө отурду.  ечинде келип, ∆аузелкандын өзгөрүлүп калганын көрдү.

- Ѕашың оорубай калдыбы? - деди ал эчтекени байкабагандай.

- ∆акшы.

- Ѕир жигит келип сени сурайт, тааныш окшойсуңар? - деди өйдө карабай күңкүлдөй.

-  им деген экен?

- јтын айтпады.

- ја-а, классташым келип калчу эле, ошол го, классташтар чогулабыз дегендей кылып жаткан, - ∆аузелкан дароо калп айта салды.

- —алам айтып кой деди.

- —аламат болсун.

∆аузелкандын жүрөгү дүкүлдөп, өзүнөн-өзү толкунданып кетти: "Ёмне экен, эгер сүйүп калса макул болом, мен ушул чал менен өмүр өткөрмөк белем, баланы өзү багып алсын, мен дагы сүйүүгө татыктуумун, өзүмө-өзүм ээмин, кармай албайт" деген ойдо болду. —ейит үңкүйгөн бойдон унчукпады, жүрөгү түпөйүл тартып, ∆аузелканды астыртан карап койот: "ћенин тагдырым тайкы болду, а бул кантет, жеңилдик кылып бирөөнү ээрчип кетсе, кандай болот, балким ал убактылуу алып жүрүп, таштап койсочу?" деп ойлоп да өзүнчө кыжаалат.

Ёртеси ∆аузелкан майрамдагыдай кийинип чыкты, конокко барчудан бетер кычыраган өзүн кайра-кайра күзгүдөн каранып коюп, товарын жайды. Ќегедир ошол күнү соодасы да жакшы болуп жатты, эртеси эрте барып, товар алаар күн эле. “үш оой —ейит акмалап, алыстан карап турду, баласын ээрчитип алган. Ѕир кезде ∆уман келип, ∆аузелкан менен учурашып, колунан өөп калды:

-  еремет жансыз го, кечээ күнү көрбөй калып жаман болдум, сиздей жамалы жайнаган келин жанымда жүрсө канаЕ

- “амашакөй экенсиңер, - ∆аузелкан да ойкуштай күлүп койду.

- ∆аузелкан.

- »йи.

- —из бактылуусузбу?

- Ёмнеге минтип сурадыңар?

- ƒеги да, мен сизди сүйүп калдым, эгер сизди сүйгөн жарыңыз болсо, өзүмдү гана ойлонуп бактыңызды бузуп албас бекенмин?

- Ѕактылуу элеминЕ

-  ечээги адам эмнеңиз болот?

- „ынын айтайынбы же калптыбы?

- „ынын.

- Ёрим.

-  ойчу?

- „ын эле, балам бар.

- Ёмнеге, сизди сүйүп калганбы?

- ќшондой го?

-  ыз-зык, мен агасы же тууганыдыр деп ойлогом.

- “агдыр деген ошондой табышмак экенЕ - ∆аузелкан муңа€ жер тиктеди.

- ƒа-да-а, ушундай экен даЕ

- ћен жөнүндө билдиңиз, эми жолуңуз менен болгонуңуз жакшы го?

-  убалабачы, ∆аузелкан.

- Ёмне дешим керек анан?

- ћен сени сүйүп калдымЕ - “овар коюлган үстөлгө сүйөнө эңкейди да, колунан кармады. - ћен бул жерде бир компани€да иштейм, үйүм бар, макул десең түз эле алып кетейин.

- ∆уман, бекер кылып жатасың, чакан болсо да үйбүлөм бар, ойлонбой туруп басып кеткидей жаш кыз эмесмин.

- ћен сени сүйөм, ∆аузелкан, жумушумду таштап, ушул жерди айланчыктап жүргөнүмө бир ай болду, - ∆уман келиндин колун бекем кармап, өзүнүн жүрөк сезимин айтып жатты. - Үйдө эле отурсаң болду, колуңду жумушка тийгизбейм, колумдан келишинче сени сыйлап алам, -  олун өзүнө тартып, өөп койду.

- ∆уман, мен эч кандай сөз угууга да€р эмесминЕ

- ƒагы эки күн убакыт берем, эки күн келбейм, үчүнчү күнү келгенде, биротоло той кийимин ала келем, машина менен келем!.

∆уман ушинтти да, шарт бурулуп жөнөдү, ∆аузелкан эч нерсе дей албай селдейе карап кала берди.

Ѕаарын көрүп турган —ейит уулу колунан тартып:

- јта, апама баралычы, эмнеге биерде турабыз? - дегенинен эсине келди. - ћен апама барам.

- ∆ок, балам, биз үйгө барабыз, үйдөн тамак жасай берели, - деди да, “унукту колдон ала үйдү көздөй тез-тез басып жөнөдү. "ƒемек, ∆акен соо эмес, бул экөөндө бир сыр бар, кетем десе кантип кармап калам, жашым өткөндө дагы бойдок каламбы? Ѕаламды алып айылга кете берейин, бүгүн аны менен ачык сүйлөшүшүм керек" деген ойдо уулун колунан жетелеп, шашылыш басып баратканын өзү да сезбеди.

- јта, бутум ооруп кетти, шашпай басчы, - деп “унук ыйламсырап ийди эле, ошондо гана эсине келди.

- ћына, уулум, жай басайын, шашып баратканымды кара, - деди уулун карай, бала тердеп кеткен экен.

"ј€нычтуу жашоо кечирдим, бекер кылган экенмин, баары бир өмүр бою жашырынып жашай алмак эмеспиз, бактылуу болсун. ∆ибегим эрте өлбөгөндө, биз бактылуу жашамакпыз, жүрөгүм менен берилип сүйдүм эле, байкушум десе, көптөн бери түшүмө да кирбей калды. ћенин кыйналганымды билип жаттың бекен" деп батирине келди.  өпкө ойлуу отуруп, анан өзүн алдыда болчу өзгөрүүгө да€рдап, кечкиге тамак жасаганга киришти. ∆айкы саратан бүтүп, күздүн алгачкы сыдырым жели согуп, жашыл дарактардын бариктери сарга€ баштаган. Ѕирок күн дале жылуу. ∆аузелкан күндөгүдөн эрте келди, кабагы салыңкы. —ейит жасаган тамагын алып келди. ”улу апасы алып келген таттууларын жеп, өзү менен өзү. “амак ичилип бүткөн кезде —ейит сөз баштады:

- ∆акен, мен айылга кете берейин, сен иштей бер, “унукту алып, айылда болгонум оң го?

- Ёмнеге?

- ∆өн эле, менин айылга кеткеним дурус окшойт.

- Өзүңөр билгилеЕ

- Ѕалким, жакында Ѕекболот келет, ал сага жардам берет.

- ћейли.

- —ен эти€т бол, биз эртең эле жөнөй берели.

- јдегенде белет алыш керек да.

- ја-а, ырас эле, эртең белет алайын.

- ћен силерди жөнөткөнгө да€рдык көрөйүн.

- ћейли, - деп көңүлсүз айтты да, жеңилдегендей болду, негедир ушинткенди туура көрдү, түбөлүк эки дүйнө болуп жашабагандан кийин ушул туурадай сезилди. Ѕеш-алты жылдан бери бир төшөккө баш койгону менен эрди-катындай эзилишип жатпайт, суз, өз милдеттерин аткарып койгон соң, эки жакты карап жатып алышат. Ѕул жашоодон —ейит өзү да тажап бараткан экен, көрсө. ∆уп кетээрде —ейит:

- Ёти€т бол, баарын байкап, терең ойлонуп чеч, кийинкиңди ойло, - деди сырдуу.

- Ёмнени айтып жатасыңар?

-  ечээги жигитти, сен айтпасаң да билем, азгырыкка алдырба.

- ѕешенемден көрөм, ансыз да көпчүлүк элден таптакыр башкача тагдыр мени сындырып ийип, күйгүзүп баратат. ∆е бакыт мага жылма€р, же биротоло шорго малынаармын.

∆аузелкандын көзүнөн жаш мончоктоп жатты. “унукту бетинен өөп, суз коштошту да, поезд жөнөп кеткенче бир ордунда селейип карап турду. јнан кадамын жай таштап, унааны күтүп түштү да, батирине келип өпкөлөп ыйлап жатты. Ёртеси кадимкидей эле базарга чыгып, товар алды, эми жайып жатканда жаңы үлгүдөгү жеңил машина маңдайына токтоду. √үлдү бетине кармаган ∆уман өзүн көздөй келе жатканда жанындагылар соодасын таштап, жабыла карап калышты.

- —алам, менин сүйүктүүм! - деп ∆уман гүлдү ийиле ∆аузелканга сунду да, - сиздин жообуңузду күтөм! - деди.

- ∆ума-ан! - ∆аузелкан көздөрүн жоодурата оозун колу менен басып күлүп жатты.

- ћен сага айткамын, үчүнчү күнү келем деп.

-  ойсоңчу, ∆уман, баланын ишин жасап жатасың, биз бири-бирибизди үч гана күндөн бери билебиз, сен мени, мен сени жакшыраак билбей эле минте бергениң болбойт, - ∆аузелкан гүлдү кармап алып, ойлуу сүйлөп жатты. - ћен азырынча жооп бере албайм.

- ∆аузелкан, макул, аныңа көнөм, жүрү ресторанга же бир жерге барып, тамактанып келели, жок дебечи! - ∆уман түз эле ал отурган жакка өтүп келди. - —уранам, жок дебеЕ

- Ѕир гана саатка, - ∆аузелкан күлүп калды.

- Ѕолду, ошол эле жетет, сизди бир мүнөт көрсөм дагы мен үчүн зор бакыт!.

 олундагы гүлдү алып, товарын жыйнамак болду.

- “им эле кой, кайра келгенче жаап койом.

- ∆о-ок, болбойт, жыйнап койолу, - деп ∆уман болбой эле, жыйнай баштады. ∆аузелкан унчуга албай калды, арыдан-бери жыйнап, анан жеңил машинанын алды жагына отургузду да, жөнөп кетти.  енен, чоң залдан өйдө көтөрүлүп, үстүңкү кабатка чыгып келип, четки орундукка отурушту. Ѕуйрутма берип, анан ∆уман төш чөнтөгүнөн кутуча алып чыкты.

- ∆уман, мынчалык убара болуунун кереги жок элеЕ

- Ѕул убарачылык эмес, менин жүрөгүмдүн каалоосу, жан дүйнөмдүн аруу тилеги, - деп ∆уман кутучаны ачып, ичиндеги көздүү шакекти колуна алды да, ∆аузелкандын колун өзүнө тартты. - јк сүйүүмдү кабыл алууңду өтүнөм! - ќтургучтан өйдө болуп, келиндин маңдайына отура калды. - ћенин сага деген ак сүйүүм ушул шакек менен бирге сага сунулат!

- ∆уманЕ

- —үйлөбө, кабыл алдыңбы сүйүүмдү?!

- јйта албайм, сен жакшылап ойлонушуң керек эле, ∆уман.

- ћен эчак ойлонуп, чечип койгомун.

-  ечирип кой, мен айталбайм, - ∆аузелкан ыңгайсыздана эки жагын карап, у€лып кетти.

∆уман анын аты жогуна шакекти салып туруп, өөп койду:

-  ийинки айда ата-энеме барабыз, мен көп окуп, алыста көп жүрүп калдым, мени абдан күтүп жатышат.

- ∆уман, мени осол кылып койдуң, менин дагы сезимим менен эсептешишиң керек эле, бул сенин буйругуңбу же каалооңбу?

- Ѕуйрук эмес каалоом, сени көргөндөн бери мен эч нерсени көзүмө да албай калдымЕ

- ј менин уулум, үйбүлөм сени кызыктырбайбы?

- ∆акен, мен сенин үйбүлөңдү ойлосом, мени ким ойлойт? —езим отунун суу сепкендей жалп деп өчүшү кандай жаман, сен экөөбүз көңүл майрамын майрамдайбыз, түбөлүк бири-бирибизди сүйүп өтөбүз.

∆аузелкан отургучту анын жанына жылдырып, жакын отурду, аңгыча официант тамак-ашты алып келип калды.

- ∆уман.

- »йи.

-  ай жерлик болосуң?

- „үйдөн болом.

-  айсы жеринен?

- „оң-јрык деген айылды билесиңби?

- јл айылда менин апамдан калган үйүм бар да, - деп көчөсүн айтканда ∆уман таң калгандай:

- јл жерде качан жашадың эле? - деп сурады.

- јлты жыл мурун, аерди батирге эле берчүбүз, мен көп деле жашаганым жок.

- ќшондой, болбосо мен сени таанымакмын да.

- ∆акшы болду, сен экөөбүз эми бириге албайбыз, - деди ойлуу.

- Ёмнеге?

- ќшондой, ал айылга мен баралбайм.

- “үшүнбөдүм.

- јйтканда дагы түшүнүшүң кыйын, андан көрө ушундайда эле тынч болгонубуз жакшыдырЕ

- Ѕул жакта жашай берсек кантет?

- јта-энеңдин алдына баары бир келинчек алып барышың керек го? - ∆аузелкан аны сынай карады. - џрасында ал айылга барбай койоор кылмышым деле жок дечи, жөн гана баргым келбейт, үйдү сатайын деп ойлогом, картайганда кыйналбайын деймЕ

- ќй, алтышка десе, мен сага үйлөнөм, менин тапканымдын баары, бүт дүйнөм сеники, жадагалса өзүм дагы сеникимин, бала-чакалуу болуп, бактылуу өмүр сүрсөк, сен балпайган кемпир, мен чал болом, балдарыбыз бизди бапестеп багышат. - ∆уман тамактарды жылдыра, кашык менен айрыны койуп, сүйлөп жатты. - Ёкөөбүз жетелешип, неберелерибизди эркелетип ойнотуп, бактыбызга кубанабызЕ

- Ѕаланын сөзүн айтасың, ∆уман.

- Ёмнеге, мен тилегимди айтып жатам, аа-а, мейли, тамактаналы, - деди ∆уман.

 өпкө унчугушпай калды.

- Ѕир сааттан ашып кетти, мен соода кылышым керек эле, ∆уман, сөзүң бүтсө уруксаат бер эми. ƒагы жолугуп туралы, анан көрөбүз, бүгүн эле жооп бер дебе. ∆ашоо оңой эмес, сен дагы, мен дагы терең ойлонуп, чечишибиз керек.

- јзыр биздин үйгө барасың, мен жашаган үйдү көр, анан жеткирип койом.

∆уман аны колунан ала тепкич ылдый жетелеп түшүп, машинасына отургузду да, зуулдаган бойдон бийик кабаттуу үйлөргө келип, машинасын сто€нкага токтотту. Ћифт менен алтынчы кабатка чыгып, үч бөлмөлүү үйгө киришти, үй ичи абдан жасалгалуу экен, кирсе чыккыс дегендей эле бар.

- ќой, ушундай үйдө жалгыз турасыңбы?

- Ёмне кылам анан, кыздар көп, мени жактырганы мага жакпайт, ошентип бойдок болуп жүрөм.  ызматчы бар, жаш кыз, чакырганда келип, кир-когумду жууп, тамак-ашымды жасап, үй жыйнап берет, айына төлөп турам.

- ќх-хой, президенттей эле жашайт экенсиң го?

- Ёми ар бир адамдын өз жашоосу бар да, ∆акен. ћен сени абдан жактырып калдым, ушул үйгө, баарына ээ болуп берчи, ∆аузелкан! - деп ∆уман бет маңдайына келип, эки ийнине колун койду. - ћен сени эч жакка жибербейм, менин гана эркем болушуңду каалайм!

- —ен бир нерсени ойлонбой жатасың, менден кичүүсүң, анан дагы күйөөм, балам бар, сен мени түшүнүшүң керек, ∆уман.

- ∆ок-жок, эч нерсени уккум келбейт, - деп турган жеринен так көтөрө, диванга алып барды. - —ени эч кайда кетирбейм, ушул бойдон меники болушуңду каалайм, - деп ой-боюна койбой өпкүлөп жатты. - ћен жокто ¬ал€ны чакырып берем, ал сага иш кылдырбайт, мен эки-үч күндөп, жумуштап кеткенде коркпойсуң.

- ∆уман, бүгүн үйгө барайын, дагы эки күн бер, жакшылап ойлоноюн.

-  үйөөңдөн кызганам, - деп бетинен чоп эттире өөп койду.

-  үйөөм жок, батирдин акысын төлөп койгом, жалгыз элемин.

- ќй, жинди-и, анан эмнеге күйөөм бар дедиң?

- јлдадым.

- јлдаганыңды көрсөтөм азыр сага, - деп дивандан тургузбай өпкүлөп жатты. - Ёмнеге мени алдадың?

- Ѕолду эми, мен товарларымды жоготуп албайын. - ∆аузелкан күлө аны түртүп, өйдө болду. - ћен үчүн товарым бир топ акча.

- Ѕолуптур анда, экөөбүз баралы дагы, дүңүнөн берип ийели, аерге эми отурбайсың, батириңден барып, керектүүңдү алып келели, - деп ∆уман болбой эле кошо чыкты.

Ёкөө кайра базарга келишкенде элдин баары дагы жардана карап калышты. ∆аузелкан бирине:

- “оварымдын баарын алган баада сатам, - деди эле,  ыргызстандан баргандар тегеректеп, алеки саатта баарын талап кетишти.

 ечке маал ∆аузелкан базардын базаркому менен сүйлөшүп, орунун сатмак болуп жатты. ќшентип, ал маселесин да чечип, эки-үч күндөн кийин акчасын алмакка дайындап, арыраакта күтүп турган ∆уманга карай басканда, артынан өзүн чакырган үн угулду. Ѕирок ким экенин тааный албады, бир келин жаш баласын көтөрүп, бери келе жаткан эле.

- ∆аузелкан, токто, ∆аузелкан!

- —из кимсиз? - ∆аузелкан токтоп, аны карап калды.  ебетеси абдан жүдөө, арыктап, өңү азгын а€лды кайдан көргөнүн эстей албай турду. - —из мени кайдан тааныйсыз?

- —ен мени тааныбай калыңбы? ћен «амира эмесминби? - деди ал жанына келгенде. - ∆аузелкан, сенин жолугуп калганың жакшы болбодубу, бүгүн кайда барам деп айлам кетип жатты эле. - «амира ыйлап ийди.

- «амира, сен би€кка качан келдиң эле?

- Ѕир жылдан ашты, ушундай акыбалга түшүп калдым, же баламды бакканга же өзүмдү караганга болбой калды, ∆аузелкан, батирдесиңби өзүң?

- ќоба.

- Ёптеп каралаш, досум, экөөбүз кандай курбу элек, мен адашып келип алып, азабымды жедим, - деп «амира ыйлап жатты.

-  ой, ыйлабачы, жүрү батириме алып барайын, -  олундагы баласынын ороосу да, өзүнүн кийген кийими да абдан кир. ∆аузелкан ∆уманга карады. - —ен азыр бара бер, мен «амираны батирге жайгаштырып койойун.

- „огуу эле баралы, ошондон ары биз кете беребиз да? - ∆уман ага болбой туруп алды.

Ёки келинди батирге алып келди, кийим-кечесин да€рдап, ашыкча кийиминен «амирага берди, анан тамак-ашын көрсөттү.

- Ѕир айдыкын кечээ эле төлөп койгом, эки-үч күнгө тамак-аш жетет, андан кийин кайда барасың эми, мындайды билгенде товарды сатпай, сени отургузуп койсом, эптеп жашап кетмек экенсиң.

- ∆о-ок, ∆аку, мени издеп жүрөт, качып чыктым, базарга отуралбайм, эптеп айылга баламды алып кетсем жакшы болот элеЕ

- ћейлиң анда, бүгүнчө жатып тур, балаңа сүт алып бер, орундун акчасын алсам сени жөнөткөнгө аракет кылам, - деп ∆аузелкан коштошо чыгып кетти.

- —ен кайда, ∆аку?

- ћен эртең келип сүйлөшөм, бүгүнчө отура тур, ээ?

- ћакул, - деген «амира ага суктана карап кала берди.

«амира Ѕишкектеги үйүнүн жанындагы коңшусу болчу. Ёкөө кийинчерээк бирге басып, бир туруп калышкан. јта-энеси канча урушса да, үйүнө жолобой жүрүп, акыры аны кууп чыгышкан. јгезде ∆аузелкан менен —ейит жашыруун иштери билинип калгандан коркуп, ћосквага жөнөп кетишкен болчу. «амира өзүнө окшогон кыздар менен көчө таптап жүрүп, акыры беш кызга кошулуп, паспортун бир а€лга берип, –осси€га келген.  елген күнү тосуп алгандар бешөөнү беш жакка бөлүп кетишти, «амира дагы өңдүү-түстүү кыз эле, аны бир түрккө окшогон неме дароо врачтарга текшертип туруп, төрөп берип, анан кетесиң деп кайтартып койду.  ийген-ичкени ойдогудай, бир бөлмөдө керээли кечке кино көрүп, телевизор тиктеп жатып тажап да кетти. “өрөөрүнө аз калган, бир күнү тиги бөлмөдөн сүйлөшкөн сөздөрдү кулагы чалып калды.

- ∆ылдап бакканыбызга жараша баланы сөзсүз алып калып, өзүнө тыйын-тыпыр берип, кетирип жибериш керек, - деди бири.

-  ойо бергенде эмне, көзүн тазалап салыш керек, мындай кыргыз кыздары ансыз деле жолдо калып жатпайбы, кимден көрмөк эле?

- —өзсүз ошентиш керек.

- Ѕүттү, баласы өзүнчө баа болот.

ќрусчаны жакшы билген «амира алардын сөзүн угуп, коркконунан кыймылдабай жатып калды. Ёптеп качууну ойлонуп жатты. Ёки күн ∆афар эч жакка чыкпады. јнан бир жакка бармак болгонун айтып, кароолчусуна катуу дайындап кеткендей болду.  ароолчусу босогодо, үстөл коюп отуруп алган. јны улам карап коюп, терезеде көпкө турду. Ѕир кезде ал, ажатканага кеткенде да€р турган «амира шашылыш үйдөн чыгып качып жөнөдү, жүгүрүп баратып, мусур челектин жанына келди да, эки темир жашиктин ортосундагы үйүлгөн эски-уску таштандыларды жамынып жатып алды.  үздүн күнкү ысыкта сасыган таштандыдан думугуп, кускусу келгенине карабай кыймылдагандан коркуп көпкө жатты. “умшугун ачып алып, караңгы киргенче зорго жатты, ичиндеги баласы бүлк-бүлк этип, буту-колу уюп, кыйналып кетти. јнан караңгы, төтө жолго түшүп, башы оогон жакка кетип баратты. „арчаганда бийик кабаттуу үйдүн түбүнө келип, жөлөнүп отуруп калды. јл ошол жерге катуу уктап калган экен, бирөө түрткүлөп жатты:

- Ёй, бул жерде эмне жатасың, тур өйдө.

- ја-а, - деп эптеп өйдө болду.

- Ѕоюңда дагы бар экен, кайдан жүрөсүң? -  ыргыз киши аны карап, боору ооруй карады. - Ёмне биерде жүрөсүңөр?

- јке, менин эч кимим жок, же колумда тыйыным жок, - «амира ыйлап жиберип, онтолой зорго турду.

- ”шундай абалда кайда барасың эми?

- Ѕилбейм.

- ћен деле батирде турам, а€лым экөөбүз эптеп соода кылабыз, жүр ошолорго алып барайын.

- ∆о-ок, аке, мени таап алса өлтүрөт.

-  им?

- ћени жумуш таап беребиз деп алып келишкен, бир жылдан бери камап жатышты, - деп эки жагын элеңдей карап, баарын айтып берди.

- јнда жүрү биерде да кыргыздар бар, ошолорго дайындайын, анан кечинде өзүм келип алып кетем, макулбу? - деди да, көп кабаттуу үйлөрдүн бирине кирип, биринчи кабаттагы бөлмөнүн эшигин ачты. - Ёэ, –оза, чыкчы бери, - дегенде ичкериден чыккан а€л ал киши менен «амираны алмак-салмак карап туруп калды.

- Ёмне болду?

- Ѕул келинди кечке чейин үйүңө отургузуп турчу, мен келип алып кетем.

- ћейли, кир-кире бер.

- –ахмат, аке, - деген «амира тарткынчыктай ичкери кирип, чоочуркай туруп калды.

- Ѕу заман эмнеге алып келип такап койду, эли жерибизден безип калдык, бут чечип жатмай жок, - деп –оза, наалый эшигин жапты да, «амирага өйдө өт дегендей колун жаңсады, - “артынбай өтүп, отура бер.

Ѕир аздан кийин сүйлөшүп отурушту.

- Ѕиздин элге көз тийдиби, уул-кыздарыбыз эмес мына бизге окшогондор деле иштейбиз деп, эл-жерден азып жүрөбүз, канча кыздар төрөп таштап кетип жатат, кээси атайын өлтүрүп ыргытат, ит жеген наристелерди көрдүк, - деп кейип-кепчип жатты. - ”шул бөлмөдө он бештен ашык адам жашайбыз, мен бүгүн ооруп калып калгам, болбосо үй бек болмок.

- Ёже, элчиликке кайрылып көргөнсүздөрбү?

- ∆ок ай, ага барып эшик күзөтүп, жумуштан калганча соода кылып алганыбыз жакшы эмеспи.

- ћен билсем кайрылат элем, мен эми барсам, ошол а€лды сотко берем, - деп «амира ыйлап жатты.

ќшол күнү анын толгоосу башталып, төрөмөк болгондо, –оза төрөтканага алып барайын десе болбой койду.  ечке маал уул төрөп алды. –озага абдан ыраазы болду.  ечинде аны алып кетмек болуп келген  амбар унчукпай кайра кетти. ∆умушунан келген а€лдар, кыздар анын көңүлүн жубатып, колунан келгендерин берип, тыйын-тыпыр да карматып, кубанып жатышты. јл тургай наристени киринтип, шейшептерден жала€к жасап, ороп-чулгашты. јтын “аалай койолу дешип бапыраңдап калышты. «амиранын эси-дарты баласы менен кантип жан сактоодо болуп турду. јл күнү жаны жай ала тынч уктады, бирок он-он бештей адам кысылып, бут койоорго жер калбаган булардын арасында калууга болбосун билди, бир күнгө өгүз өлбөйт дегендей эптеп чыдагандарын түшүндү. јнткени жаңы төрөлгөн наристе какылдап ыйлап, кечке иштегендердин тынчын алды окшойт. Ёки күн эптеп аерде болуп, үчүнчү күнү  амбар күүгүмдөтө алып кетти. «амира күндүзү басуудан коркуп жүрдү, ∆афар түтүндү түрө издеп жаткандай сезилет.  амбардын а€лы да шакылдаган неме экен, «амираны адегенде жакшы эле кабыл алды, аерден дагы кыргыздар баласына кийим-кече, сүт кашасын алып берип, өзүнө да бир аз тыйын беришти. Ѕир жумадай тыңып да алды.  анча далалат кылган менен алардын деле тапканы өздөрүнөн ашпаганы байкалды, бир жумадан өтүп калганда, бара-бара аны сүйбөй калышты. Ѕирок эптеп ишин жасап, кирин жууп, тамагын жасап, бир айдай аерде болуп анан:

- Ёжеке, - деди  амбардын а€лына. - ћендей бечаралар толгон жакка кетейин, кыш түшсө балам экөөбүз кайда бараарыбызды билбей да калдым, ыракмат сиздерге, ыраазымын, эжекебай, өлбөгөн күндү эптеп көрөөрмүн, - деди ыйлай баштыгын көтөрө.

- Ёми менде да айла жок, өзүң көрүп турасың, эки балам болуп иштейбиз деп келип алып, эптеп жан сактап жатабыз, айылда да балдарыбыз бар, - деди ал нымтырай. -  олубуздан келген жакшылык ушул, - деп кетээринде эки жүз рубль карматты.

- –ахмат, эжекебай, ошол шүмшүктөргө кармалып каламбы деп коркуп жатам, болбосо тааныштарды издейт элем.

- ƒагы жакшы адамдарга жолугуп калаарсың, жаш балаң менен сага деле кыйын, - деди да, узатып койду.

Ѕаласын бооруна кысып алып, «амира көчөгө чыкпай эл жок жер менен басып кетип баратып, бир орус кишиге жолугуп калды. јл алтымыштарга барып калган адам экен, атайын кайрылып, сүйлөп калды:

- —ен ушул жерде жашайсыңбы?

- ∆ок, - деп ылдамдай басты келин.

-  ызым, токтой турчу, - деди анын орусчаны сүйлөгөнүнөн улам, - мен үйүмдү батирге берейин дегемин, эгер батир керек болсо арзан эле.

- ∆ок-жок, керек эмес, рахмат сизге, - деп кеткенче шашты.

јнан базарды сурады, кыргыздардын базарын издеп келип, ∆аузелканга жолугуп калды. ∆алгыз калып, ушуларды ойлонуп ыйлап отурду, ыйлай берчү уулу дагы өз үйүнө келгенсип мемиреп уктап калды. “уруп, тамак жасап ичти. јнан төшөк салып жатып алды: "∆аузелкан бактылуу экен, ал дагы эле шикарный жигиттер менен жүрөт тура. ћен эмнеге шаарга келдим экен, жолдон адашып калдым, эми кандай болот? Ѕала менен айылга барганда, чекемден сылап тосуп алчу ким бар, ата-энем болсо өлгөн кыздын бири деп коюшкан, кайда барам? ∆аузелкан келсе ага айтайын дагы, эптеп балдар үйүнө эле берейин" деп ойлонуп жатты.

Ёртеси ∆аузелкан батирине бара албады, анткени ∆уман эртеси эле экөөнө нике кыйдырып, жоро-жолдошторун чакырды, шаракташып кечке үйүндө болушту.

- ∆акен, айтчы бактылуусуңбу?

- ј€бай!

- ∆а-аным десеЕ - Ёкөө жумшак, кымбат баалуу диванда аймалашып жатты.

- ∆акен, тез эле айылга барып, атамдарга бир көрүнүп келели, менин жумушум бул жакта эмеспи, кайра баса беребиз.

-  ачан баралы дейсиң?

- ћен отпуска алам, анан барып, бир жумадай жүрүп, анан баса беребиз, антпесе алар мени качан үйлөнөсүң деп, жан койбой жатышат.

- Ѕир аз көнүшөлүЕ

- јрдагым менин, сени мен жүз жылдан бери таанычудай эле көнүп баратам, -  учактап бооруна кысты. - јйтчы, сен дагы мени жакшы көрөсүңбү?

- ќоба.

- ∆аным менин, сени жолуктурган жаратканга рахмат. ∆акен.. .

- »йи.

- —ен мурда сүйүп көрдүң беле?

- ∆ок, сүйүүнү отуздан оогуча көргөн-билген эмесмин.

-  антип эле?

- „ынын айтайынбы? -  ыткылыктап күлүп жатты. - ћен сүйүп турмушка чыккам, анан аны бирөө өлтүрүп кеткен.

- Ѕа€гы адам ким?

- јлбы, ал менин өгөй атам.

- ја-а, ошондойбу, жаным, ал кайда жашайт?

- јйылга кетти, би€кта жүрө албады го?

- »ий.

- Ёми сурооң бүттүбү?

- ќоба, ал эми мени сүйөөрүңдү ачык айткан жоксуң го, жаным.

-  айра-кайра сүйөм дей бергенден көрө, айтпай сүйгөн жакшы го дейм, мен сени мурун келип-кетип жүргөнүңдө эле жакшы көрүп калгам. Өтө кызыл бат оңот дегендей катуу сүйүшкөн деле болбойт окшойт, башкысы сыйлашып жашаганга не жетсин.

- “уура айтасың.

- —ен а€лыңды сүйүп үйлөндүң беле?

- ќоба, аны укмуштай сүйгөмүн, ∆акен, ушул убакка чейин ал менин жүрөгүмдө жашап келе жатат, түшүмө да көп кирет, балким аны ойлой бергенимден уламбы деп ойлоп калам. —ен менин сөзүмө капаланба, ээ. јнткени чындыкты айттым.

- Ѕалалуу болгонсуңарбы?

- ќоба, бир балам бар, ал мени билбейт дагы, - күлүп койду. - ћени байке дейт.

- ∆акшы экен.

- ∆акын туугандарың барбы, ∆акен?

- ∆акындарым деле жок, таенем бар имиш, барып көрө элекмин, мени өгөй атам багып алыптыр да.

- ја-а, - деп койду ∆уман.  өпкө чейин сөздөрү түгөнбөй жата беришти. - ћен компани€лар менен контракт түзүп иштешем, тапканым жакшы, жакында экөөбүз јмерикага барып келебиз, көргөзүп келем, ээ?

- ћакул, мынча болду эрк өзүңдө, - Ёркелей мойнуна колун артты.

- ћына-мына, эми ачылдың.

- ћен сага ишенбей жаттым, кантип эле дароо үйлөнө койсун деп ойлогомЕ

- ∆инди десе, эмне көңүлүң калды беле?

- ∆о-ок, болгону соода жасаган кишиге ашыкча көңүл ачуунун эмне кереги бар?

- јкылдуум десе, билесиңби бул шаарда өзүңө этиет болбосоң болбойт. «аматта алдамчылардын капканына түшүп, кээси өлүп тынса, кээси айтканы менен болуп, эптеп качып кутулгандар бар, - ∆уман аны жан-алы калбай өпкүлөп, кучактаган бойдон көзүн жумду. - —енин бактылуу болгонуңду көрсөм, анан өзүмдү бактылуу деп эсептейм, -  учагынан бошотпой жатып, - уктайлы ээ, жаным, - деди.

- »йи, менин дагы уйкум келди.

- Ѕаса, өгөй атаңдын а€лы барбы?

- џ€? - ∆аузелкан чоочуп кетти.

- јпей, эмнеге чочудуң?

- „очуган деле жокмун, атам апам өлгөндөн кийин үч-төрт а€л алыптыр, андан кийин албай эле жүрөт, бир а€лынан эркек баласы бар, менин баламды да багып жүрөт.

- »ий да, - деп койду ∆уман.

ќшол бойдон экөө тең унчукпай калышты. ∆аузелкан ∆умандын ичкилик ичпегенине ичинен кубанып, бул күн түшү же өңү экенин билбей жүрөгү өрөпкүп турганы менен сыр билгизбей: " удай ай, чын эле мен бактылуу боломбу, ∆уман чын сүйүп калдыбы, сүйүп калганы чын болсо, өмүр бою ушу менен жашап өтсөм экен. —ейитти айтпай эле койбой, айылдагы эл ушак кылбайт болду бекен, же эмдигиче бизди ушак кылып айтып жүрүштү бекен? Ѕекболот укса эмне дейт, ал дагы таарынып кеткен бойдон дайыны жок, мени таппай калат го, эртең «амирага дайындап келейин" деп ойлонуп жатып уктап калды. Ёртең менен турса, ∆уман тооктун этин кууруп, күтүп отуруптур. ¬ал€ны чакырып койгон экен, ал кечээги идиш-а€ктарды жууп-тазалап жатыптыр.

-  утман таңың менен! - ∆уман ага гүл искетип ойготту.

- ќо-ой, - ∆аузелкан түнкү көйнөкчөн туруп ажатканага кирди, анан ваннага ырахаттана жуунуп чыкты.

-  андай уктадың, периштем?

- Ёң сонун.

-  ел, эми тамактаналы, - Ёкөө отуруп алып тамактанышты.

¬ал€ ∆аузелканды карап, жылма€ күлүп койду. јл он-он бештердеги жаш эле кыз, ылдыйкы кабатта апасы экөө турат. ∆уман ага ай сайын акысын төлөп турат, чакырган убакта тез келип, баарын жасайт да, кетип калат.

- ∆акшы кыз экен, - деп койду ∆аузелкан.

- ∆акшы кыз, ай сайын апасына берем акчасын.

- »ий.

- “амак жактыбы?

- ∆акты.

- Өзүм жасадым, ¬ал€ келгенче жасай койдум.

- Өнөрүң бар экен, -  үлүп койду. - “амак жасоо дагы өнөр да.

- –ахмат, бүгүн мен сени сыйладым, бүгүндөн кийин баарын өзүң өткөрүп аласың. - ∆уман каткырып калды.

- јйтканыңыздай болот.

- јсылкечим, мен абдан чарчадым, эми экөөбүз буйруса, чет өлкөлөргө эс алып келебиз, сени бүт жер шаарын кыдыртып көрсөтөмүн, сени отуз экиге чыккан келин деп эч ким ойлобойт.

-  ойсоңчу, бир аз толуп баратам, эгер базарга чыкпай үйдө отуруп калсам, мындан да толуп кетем го? - деп бырс күлдү ∆аузелкан. - јнда карабай кетип жүрбө?

- ќшол жакшы да, балпайган келинчегим болсо, балдарыбыз ойноп турса, кандай гана бакыт? - ∆уман ушинтип алды.

Ѕирок анын а€лы, балдары бар эле. Ўуулдаган жигит адегенде бизнес үчүн кыздарды алып келип, сатып ошону менен бизнесин улантып жүргөн. ∆аузелканды бир көрүп жактырып калган.  ыздарды ушул үйгө алып келип, кара күчкө сүйөм-күйөм деп, анан жалган нике окута турган адамдары бар. Ѕуга чейин жүздөй кызды сатып, кебелбей басып жүргөн неме. јй сайын а€лына отуз-кырк миң жөнөтөт да, калганын өзүнүн баскан турганына жумшайт. Ѕирок ∆аузелканды клиенттери көрүп, жактырып кеткендиктен анын айласын таппай турду, анткени аны чындап жакшы көрүп калган. јры ойлонуп, бери ойлонуп, анын ордуна башкасын таап бермекчи болуп, кайрымагына илинтмек болуп ойлоп жатты. Ёртеси ал жумушка кеттим деп кеткенде ∆аузелкан батирине жөнөдү, келсе «амира баласы менен отурган экен:

-  андай, жакшы отурасыңбы? - деп ∆аузелкан курбусуна жадырай карады, кечээгиге караганда жуунуп-таранып, кыйла оңолуп калганын көрүп, бетинен өөп, - ”улуң кандай, ыйлаган жокпу? - деди.

- ∆ок, өзүң кандайсың, эмнеге кечээ келбедиң?

- ћен биерге келбейм, досум, кечээги жигитке турмушка чыккам, анын үйүндө болуп жатпайымбы?

-  уттуктайм, бактылуу бол, курбум.

- Ёми эмне кылайын деп жатасың?

- Ѕилбейм, бала менен кыш келсе кантем?.. - «амира ыйламсырап ийди. - Ѕаламды кантем, ∆аку? јйтчы деги, мага акыл кошчу?

- ∆өн-жайыңды айтчы, балаң менен кайдан келдиң?

- ћен акылсызмын, ∆аку, бир айал иш таап берем дегенинен паспортумду берип, беш кыз менен келгенбиз, поезд токтоору менен бизди беш жакка бөлүп кетишти, - деп ыйлап жатып айтып берди. ∆аузелкан унчукпай угуп отурду, көптөн кийин гана:

-  ой, кейибе, эми уулуң экөөңөр эптеп кыштан чыгып алсаңар, анан көрөбүз, кудай деп жашап тургула.

-  ыштан чыгыш үчүн кандай акча керек, курбум, бизди ким багат, андан көрө баланы бирөөгө берсем кантет?

-  имге бересиң?

- Ѕалдар үйүн иликтеп көрбөйлүбү, жалгыз жанды эптеп багаармын, бир түрктүн баласын бакканда эмнеЕ

- «амира, сен жакшылап ойлондуңбу?

- ќйлонгондо эмне, шартым болсо бир жөн, түшүнүп турасың го?

- “үшүнүп турам дечи, карачы эки жакты карап калыптыр, - ∆аузелкан аны карап колуна алды. -  ана-кана, чоңоюп калган тура.

- ∆аку.

- »йи.

- —ен балалуу болдуңбу?

- ќоба, балам бештеЕ

-  утмандан калган экен да?

- ќоба, - деди ∆аузелкан көңүлсүз.

- „оңоюп калды да?

- јтасынын жанында, мени анча билбейт, мени апа, атамды ата дейт, - деп ∆аузелкан күлүп койду.

- ”улуңдун аты ким?

- “унук.

- ∆акшы экен, буга болсо кыргыздар “аалай деп ат коюшту, азыр мунун атын деле ойлобойсуң да, менин эси-дартым эле, кантип жашап кетиш болуп жатпайбы?

- јйылга эле салып жиберейин.

- Ѕала менен барганымды көрсө өлтүрүп коюшат, үйгө киргизбейт. -  өз жашын сыдырып алды.

- јнда эмне кылайын, местанын акчасын алсам дагы эки айдын акысын батирге төлөп берейин, анан колуңа акча берем, эптеп тамак-аш алып жашап турЕ

- ћакул, андан кийин да көрөөрмүн, көчөгө баскандан коркуп жатпаймбы?

Ёки курбу көпкө чейин сүйлөшүштү. јнан ∆аузелкан бир аз азык-түлүк алып келип берди да, үйүнө жөнөдү.  елсе ∆уман жок экен, ал атайын эле телефон чалып, ¬ал€ны чакырды. јл келип, тамак жасап коюп, анан кетүүгө уруксат сурады.

- ќтур, мени менен тамактан, - деди ∆аузелкан жылма€.

- ∆ок, рахмат, керек болсом айтасыз, - деп кыз ийилип койду.

- ћени менен отурсаң жакшы болмок, макул, жакшы бар, - деп аны чыгарып коюп, эшикти жаап, үстөлгө келди.

 арды ачыптыр, отуруп алып, көңүлдүү тамактанып жатты. Ѕир кезде телефон шыңгырап калды, ала коюп трубканы кулагына такап, үн катпай тыңшап калды.

- јло, ∆акен, үйдөсүңбү? - ∆умандын үнү угулду.

- ќоба, үйдөмүн.

- ∆ана жок белең?

- ја-а, батирге барып келдим.

- ќшондой, кайра-кайра чалсам, эч ким албады.

- “екшердиңби?

- ќоба даЕ

- Ёмнеге?

-  ызганам. Ѕаса, ∆акен, мен экөөбүзгө башка үй сатып алганы жатам, ал үйдү сатып жиберебиз го?

- Ёмнеге?

- —ага жага тургандай дача сатып алабыз.

- Өзүң эле бил, мага бул деле жагат, батирде деле жашабадым белеЕ

- Ёми канышадай жашайсың, бирдеме ичтиңби?

- ќоба.

- Ёриксең ¬ал€ны чакырып ал, тамак жасап берет.

- „акырдым.

- јзамат, мен кечинде барам, эртең көчөбүз.

- ћакул.

- Ёс ала бер, жаным, - деди да, трубканы коюп койду.

∆аузелкан диванга кыңка€ видик көрүп жатып, уктап кетти. “үшүндө аппак көйнөк кийген а€л: " ызым, сен дагы жолуңдан адаштың, неге тилимди албадың, эч кимге ишенбегин, ал жигит сени азапка салат, бекер кылдың, балам, эптеп андан кетишиң керек, кет башка жакка" деп башын чайкап барып, көрүнбөй калды. „очуп ойгонду, жүрөгү лакылдап, кабынан чыга жаздап согуп жатты. “уруп алып ары-бери басты. "Ѕул эмнеси, эмнеге эле кире берет, эми гана өз каалаганыма жеттим, бактымды таптым деп жатсам, бул кандай шумдук?!" деп ойлоно берди. Ѕасып кетүүгө даабады, "∆алынып-жалбарып, сүйүүсүн арнап отурса, ишенбей басып кеткеним кантип болсун, жашап көрөйүн, бирдеме болуп баратса көрөөрмүн" деп ойлоп алды. ќйлонуп жатып, башы да ооруп чыкты.  еч күүгүмдө ∆уман келди, кирип келип эле, кучактап алып, аймалай баштады.

- ќй, болду эми, - ∆аузелкан дагы ага эркелей күлдү.

- —агынып кеттим.


“олук окуйм десеңер, алуу шарты биерде >>>



пїњ –Ш–Ј–і–∞–љ–Є–µ –Ї–љ–Є–≥–Є –Ј–∞ —Б—З–µ—В –∞–≤—В–Њ—А–∞
–µ–Љ–µ–є–ї:janyzak@mail.ru
+996777329784
–Р–ї–≥–∞–љ –Љ–∞—В–µ—А–Є–∞–ї–≥–∞ —И–Є–ї—В–µ–Љ–µ –±–µ—А–Єң–Є–Ј!
 © J.Janyzak, Kyrgyzstan 
–°—Б—Л–ї–Ї–Є –љ–∞ –≤–Ј—П—В—Л–µ —Б—В–∞—В—М–Є –Њ–±—П–Ј–∞—В–µ–ї—М–љ—Л!
–ѓ–љ–і–µ–Ї—Б.–Ь–µ—В—А–Є–Ї–∞