»нтернет библиотека ∆анызак@басма
—амое дешевое издание книги за счет автора! 

¬атсап: +996777329784
—отка +996700329784
емейл: janyzak@mail.ru

 ниги автора јйгүл Ўј–Ў≈Ќ на кыргызском €зыке

 ыздын бактысы

 улубек көп кызматтарда иштеди, балдарынын энесин сүйбөсө дагы ызаттап турат. Ѕеш баласы чоңоюп-чочоюп, өз-өзүнчө болуп кеткенден кийин —ейилкан оорукчан болуп калды.  улубек ушул мезгилде гана эт-бетинен түшүп, чын жүрөктөн сүйгөн биринчи а€лын эстедиЕ

јзада жалгыз кыз эле, апасы көзүнө карап, эмне десе аткарып көндүрүп койгондуктан, өзүн-өзү билип, өтүгүн төргө илген чалпоолук жайы бар. Өз билгенин койо бербеген өжөр.  улубек аны окууга тапшырып жатканда бир көрүп эле сүйүп калган.  өздөрү ботонукундай жайнап, кирпиги төгүлүп, эки бети анардай кыпкызыл, ууртундагы у€часы өзүнө жарашып, көргөн жанды суктандырган кызды бир көргөндө эле артынан түштү. Ѕирок јзада ага көңүл бурбады. јта-энесин үйүнө жөнөтүп, кайра-кайра сүйүүсүн билдирип жүрүп, акыры максатына жетти. —үйүү дегенди сезе элек ойноок кыз ошентип келинчек болду,  улубек экөө дароо эле шаарга батирге бөлүнүштү. Үй-бүлөлүү болгондон кийин тиричиликтин машакаты башталды, ба€гы апасы жасап жүрүп жумушка анча көнбөгөн јзада:

- јпама барып келейинчи, - деди бир күнү.

- Ёмнеге?

- ћен кир жууй албайм, апамды шаарга алып келиш керек.

- ќй кокуй десе, кир жууганды өзүм эле үйрөтөм.

-  ойчу, мен барып келишим керек. - Үңүрөйүп тулту€ жер карады.

- јндан көрө сагындым деп ачык эле айтпайсыңбы? -  улубек јзаданы имере кучактап өөп койду.

- —абактан эки күнгө уруксат алайынЕ

- ћейли өзүң бил, жаным.

- Ёртең барсам кайра бат эле келип калам, - деген јзада мисирейип отуруп калды. јнын ба€гы бажырайган көздөрүндө негедир өкүнүч бардай, капаска түшкөн куштай үрпөйүп өзүнөн-өзү жүдөп бараткан.  улубек өзүнчө кыжаалат боло: "ƒемек сүйбөгөнгө сүйкөнбө деген ырас экен да, бул мени сүйбөйт тура, болбосо мындай болмок эмес", - деп, келинчегинин жүзүнө тигиле карады.

- јзада, бир сөз сурасам болобу? - деди анан.

- —урай бер.

- ћага турмушка чыкканыңа өкүнүп жүрөсүңбү?

- Ёмнеге?

- ћен сенин жамалыңдын жайнап гана турушун каалайм, жадыраган көздөрүңдөн күлкү көргүм келет. ћен сени кандай сүйсөм сен дагы менин жанымда бактылуу болушуңду элестетем, бирок андай эмес. —енин көз карашың жүрөгүмө капыстан атылган жаанын огу сымал зырп-зырп эттирчү болчуЕ

- јндай эмесЕ

- ∆о-ок, жооп берчи, өкүнүп жүрөсүңбү?

- ∆о-ок дейм. - јзада ордунан туруп кетмек болгондо эри колунан кармап калды.

- јзада, менин азизим, чыныңды айтчы, абада эркин учкан кушту капаска салып алгандай жүрөгүм кысылып кетчү болду. —үйгөн адамыма жеттим деп кубанганым менен өзүмдү бактылуу сезе албай калдым, көз карашың, мамилең муздакЕ

- ћен сени сүйгөн, сүйбөгөнүмдү билбейм,  улубек, кыскасы өз максатыңа жеттиң, жаныңдамын го, дагы башка эмне керек айтчы?! - јзаданын көз чанагына жаш толуп  улубекти карады. - јйтсаң, мындан башка дагы эмне керек эле, койнуңдамын, жаныңдамын, сен бактылуу болбогондо ким бактылуу?

- ћакул, жаным, капаланба, бара-бара көнүшүп кетебиз, сен жанымда болгонуң үчүн гана өзүмдү бактылуумун деп эсептейм, кечир, алтыным, убакыт бар дагы. -  улубек улутуна отуруп калды. јзада эч нерсе дебеди, кечкиге тамак жасай турган убакыт келсе да козголбоду.  улубек өзү туруп барып бирдеме жасамак болду. јзада үндөбөй карап турду. " аап, апам жасап жатканда неге үйрөнүп албадым экен, эмне болот, жасай албайм деп кантип айтам?", - деп у€лды.  улубек үн дебей жасап алып келди. "”бакыттын өтүшү менен көнүшүп кетет, кайда бармак эле, сүйүүмө жооп алам, сүйдүрүп алам", - деп ойлонду өзүнчө. Ёртең менен эрте сабакка чогуу жөнөшөт да, эки бөлүнүп кетишет. јзада менен чогуу окуган јзат деген жигит бар эле, ал бир мүнөз жигит. Ёкөө чогуу отургандыктан, мамилеси жакшы, негедир јзада ага күндөн-күнгө тартылып баратканын сезбеди. Үйүнө келгенден кийин дагы аны ойлоно берчү болду. Өзүн-өзү кармап: "ћен күйөөлүү а€л болсом, ал мени карамак беле, кой андан көрө", - деп ойлонуп  улубек келгенче тамак жасаганды үйрөнмөк болду. ќт жагып тамакка киришти. јдегенде этти салып, анан бир баштан калганын салып атып мискейдин четине колун күйгүзүп алды.  олун үйлөп ачышканына чыдабай бирдеме сыйпаганча тамагы күйүп кетти. ќшентип эмне кылаарын билбей аргасы кетип турганда  улубек келип калды:

- Ёмне болду?

- “амак жасайын дегем.

- ќй кокуй күн десе, койо турбайт белең, же кардың ачтыбы? -  улубек күлө бетинен өпмөк болгондо жүзүн үйрүй ары бурулуп кетти:

- Ёмне шылдыңдайсың?

- Ўылдыңдаганым жок. -  улубек томсоро түштү, - “ентегим десе, кайненемдин эркеси, сени шылдыңдап эмне, башым экөө беле?

-  олум күйүп калды.

-  ел картошка кесип баса койолу, - деп  улубек картошканы жука кесип, колуна басты. - ∆алакай экенсиң го, ушуга да ыйлактайсыңбы?

- јчышып жатсачыЕ

- Ёчтеке болбойт, ушинтип бышасың, эти€т болбойт белең.

- ћен жооп алып келдим.

-  ачан жөнөйсүң?

- јзыр.

- „огуу барып келелиЕ

- Өзүм эле барам.

- јзада, сен төркүлөй элексиң, апамдар капа болушпасын, салт деген бар да?

- Ѕарып келем, алар билбейт.

- Өзүң бил.

- ј сен айтпа.

- Ѕолуптур айтпайм, -  улубек жылма€ келинчегине караган бойдон туруп барып, тамакты өзү бышыра баштады. јзада тултуюп отурганда кайненеси Ўааркан кирип келди.  улубек колундагы кашыкты койо салып кызарып кетти:

-  ел, апа.

-  елдим, балам.

- јтамдар жакшы жатабы?

- ∆акшы, баары жакшы, силерден кабар алайын деп эле келип калдым, кыйналган жоксуңарбы, балам? - Ўааркан јзадага карады. - Ёкөөң тең окусаңар, кыйынчылык болбой койбойт.

-  ыйналган деле жокпуз. -  улубек апасынын жанына отура кетти, јзада аргасыз тамагын караганы чыкты.

- Ёэ, балам, бу өзүң тамак жасаганың эмнең? - деди Ўааркан келини чыгып кеткенде. - ја-а, балам, сулуу катын алам деп өзүң казан кармап калгансың го?

- ∆ок, апа, јзада колун күйгүзүп алды, анан аралаштырып койойун дегем. -  улубек актана кетти.

- Ёэ, балам, эмитен сырыңды алдырба, а€л деген жаман калк болот, жакшыга да, жаманга да чыдайт, көндүрүп алсаң кийин сөзүң суу кечпей калат.

- јзада андай эмес, апа, бири-бирибизге жардамдашпасак болмок беле.

-  ой, балам, эркектин эркектей эле болгону жакшы, өзүң болбой алып алдың. Ѕолбосо жакшы кызды чоттоп жүрдүк эле, мейли эми жакшы жашап кетсең болдуЕ

јңгыча јзада дасторкон жайып, чай алып келди. Ўааркан келининин түрүн карап отурду. "ћисирейген желмогуз, ушул жүзү менен уулумду азгырып алды да, сумсайып бир жылмайып койбойт, чиркин, уулумду теңине албай жүргөн жокпу?", - деп унчукпай алдыга келген тамактан алып, уулун карады.

- јпа, бир аз күйүп кетиптирЕ

- ћинтип тамак ичкениңер болбойт, даамы кантет, ботом.

- Ѕүгүнкү тамак ушундай болуп калды, кечириңиз, апа, - јзада у€ла карады.

-  ой, муну төгүп эле койгула, тигинде жаңы союлган козунун эти бар, ошондон асып кой, - деди Ўааркан.  улубек этти да€рдап бергенден кийин јзада мискейге челкилдете суу куюп, эптеп отко койду да,  улубекти карады. јл акырын чыгып:

- Ёмне болду? - деди шыбырай.

- “узду канча салаарымды билбеймЕ

- ∆инди, -  улубек келинчегин мурдунан чымчый аш кашык менен туздан сузуп салып коюп, үйгө кирди. Ўааркан уулунукунда эки-үч күн туруп, анан кетти. јзада андан тартынып, апасына бара албай калды.

Ѕир күнү  улубек а€лын күтүп отуруп уктап калды. јзада сабагына кеткен бойдон келе элек. ќйгонсо күүгүм болуп калган экен, сыртка чыкты, эки жакты карады, а€лынан дайын жок. “ээ түнкү он бирлерде сыртка машина токтогонунан чыга калып, јзаданын үнүн эшитти:

- ∆акшы баргыла, рахмат жеткирип койгонуңарга.

- ∆акшы кал, эртеңге чейин! - деп, машина ордунан козголду.

- јзада, келдиңби?

- ќоба, - деп јзада ичкери кирди. - Ёмне, келбейт дедиң беле?

- ∆о-ок, кабатыр болдумЕ

-  абатыр болгудай жаш кыз белем, бир курсташыбыздын туулган күнү экен, барбайм деп айталбадым.

- ћакул, макул эми, -  улубек келинчегин кучактамак болду эле, ал ары басып кетти:

- „арчадым.

- ј мен сени сагындымЕ

-  ойчу.

- Ёмнеге, ысыгыбыз али тарай элек, бир ай гана өттү, оюма койсо эч жакка жибербей күнү-түнү кучактап жатмакмын, - деп  улубек болбой эле кучактап жүзүнөн, алкымынан аймалап кирди. - Өз а€лымды кандай эркелетем өзүм билем да, бир аз көрбөсөм сагынып кетем, сен мени ойлойсуңбу?

- ∆о-ок. -  үйөөсүнөн боюн ала кача көкүрөгүнөн түрттү. - „арчадым, эс алайынчы.

- ћенин сенден кумарым таркабай жатпайбы?

- Өпкөнүң жакпайт.

- Ёмнеге?

- ”шинтип элеЕ

- —ен мени сүйбөйсүңбү?

- Ѕалким.

- —үйдүрөм сени, сүйгөндө да кандай сүйөсүң, ошондо билесиң, алтышкам! - ј€лын белинен имере кучактап төшөккө жыгылды. -  ел менин кучагымда эс алчы, мени бакытка бөлөп, рахат тартуулачы, эркемЕ

- Ѕолдучу, жүдөп кеттим. - јзада күйөөсүн болбой эле түртүп, ары карап кетти.

- ”шунчалык эле жек көрөсүңбү?

- ∆о-ок, чарчадым деп жатам го?

- „арчаган болсоң макул, - деген  улубек чалкасынан түшүп жатып калды. јзада көзүн жумуп алып, јзатты ойлонду: "Ёмнеге бул менин жолумдан чыга калды, бир аз жүргөндө јзат менен жакшы болуп кетмекмин. ћен аны сүйөм, ал мени курсташ катары гана көрөт, эмне кылышым керек?", - деп, уйкусу качса да козголо албай жата берди.  окус кыймылдаса эле  улубек аны кучактап, өпкүлөп жүдөтчүдөй. Ёкөө ошол түнү эки жакты караган бойдон укташты.  улубек: "Ѕул мени сүйбөсө, жалынып-жалбарып канчага жашашым мүмкүн, канчага чыдай алам, мага түбөлүк жар болуп береби?", - деген ойлор менен алыша уйкусу келбей ооналактап жатты. јнын тынчы кетип ары-бери оодарылып жатканын јзада билип-туюп турса да былк этпей жата берди. Ѕул түн экөөнө тең жагымсыз болду, бирок акырындап аралары алыстап баратканын сезишпеди. Ёртеси јзада сабакта отуруп јзатты жал-жал карай берди, сабакка көңүл бурган жок, анын өзүн карап жатканын сезген јзат сабак бүткөндө жандай чыгып баратып:

- јзада, јзат, кандай уйкаш аттар, бирок ортобуз алыс, - деп колунан кармап күлүп койду.

- ∆аңылыштык дүйнөдө болуп турчу нерсеЕ

- —ен күйөөңө сүйүп тийдиңби?

- ∆ок, анын ата-энеси куда түшүп алып берип койгон.

- —енчи, сен аны сүйчү белең?

- ∆ок-жок, мен каршы болгом, бирок  улубек артыман түшүп алды, кыскасы биз бир үй-бүлөбүз.

- Өкүнүчтүү.

- Ёмнеси?..

- Ѕири-бирин сүйбөй жашооЕ

- јл мени сүйөт, балким, мен дагы сүйүп кетээрмин.

- Өзүңдү өзүң алдаба!

- јл эмне дегениң?

- ќшо, сенин көздөрүң айтып турат.

- јндай болушу мүмкүн эмес.

јзат јзаданы колунан ала бак аралап басып баратты, негедир ушул кезде јзаданын жүрөгү кабынан чыга жаздачудай түрсүл какты.

- јзада.

- »йи.

- „ын эле сен аны сүйбөйсүңбү?

- Ёмнеге антип сурадың?

- ”ккум келет.

- „ынында сүйбөйм, башка дүйнөдө жүргөнсүйм, ал мени сүйөөрүн айтып күндө жалдырайтЕ

- ќшондой деЕ

- ќшондой, јзат, жашоо ошонусу менен кызык болсо керек ээ?

- јдам чечкиндүү болушу керек.

- Ёмнеге минтип жатасың?

- —ени күйөөңдөн башка дагы бирөөнүн сүйөөрүн билсең жакшы болмок.

-  им?

- ћен сени жаңы келгенде эле сүйгөм, сага айтканча күйөөгө тийип кетпедиңбиЕ

- »шенбейм, анда биз жаңы таанышканбызЕ

- ќшон үчүн сени алдырып ийдим да, - Ёкөө тал түбүндө кол кармашып көпкө отурушту. јзаданын саамайы болоор-болбос желге сеңселип жүзүн жабат. јзаттын сөзү түгөнөөр эмес. јнын сүйлөгөн сөздөрүнүн бирин укса, бирин укпай жүрөгү элеп-желеп боло: "ћен сени сүйөм, јзат, тагдырыма таарынам, эми сага мен тең эмесмин. јлган күндө дагы бир күнү айтылып калаар, андан көрө сүйүүбүз таза бойдон жүрөгүбүздө сакталып калсын. —енин мени сүйөм деген сөзүңдү укканым үчүн бактылуумун", - деп толкундангандан көзүнө жаш кылгыра сүйлөөгө кудурети жетпей турду.

- јзат.

- ќов.

- Ёми кеч, мен келинмин, бирөөнүн жарымын, сен жаш жигитсиң, алдыда дагы далай күндөр бар, пешенеңе дагы бирөөнү жазгандыр. - јзада жашка муунуп ушуну айтууга араң жарады.

- јзада, сен антпе, мен сага сүйүүмдү билдиргенче бирөө илип кеткен, али убакыт бар, кел сен экөөбүз бир жакка качып кетебиз.

- ∆ок, јзат, болбойт. - јзада колун тартып алды. - Ѕиздин тагдырыбыз эки башка, биз буга көнүшүбүз керекЕ

- ћакул, дагы ойлон, - деп колдон ала берээрде ары жактан  улубектин карааны көрүндү. јны байкаган экөө эки жакка бөлүнө беришти.

- јзада, кеттикпи? -  улубек өзүн кармай ушинтти.

- ја-а, кеттик. - јзада тайсалдай күйөөсүн көздөй басты.

- —ен кечиккениңден келгем.

- ћен азыр жөнөгөнү жаткам, сабак боюнча сүйлөшүп жаттык элеЕ

- ћейли, иши кылса окууңда жаман нерсе жокпу?

- ∆ок, баары жайында, - јзада көздөрүн ала качып жер карай басты.

- јлтышка, бүгүндөн ары сабактан чыгып эле сага келем, чогуу кетебиз, - деп колтукташа кетип бараткан жаш жубайларды јзат узата карап кала берди.  улубек бир топ узагандан кийин артын караса јзат дагы эле карап туруптур.  олун булгалап коюп, келинчеги менен тамашалаша басып кетти. јзада ызаланып ыйлагысы келип,  улубектин сөздөрү кулагына кирбей эмелеки јзаттын сөздөрүн эстеп керең адамдай дулдуюп кете берди. Үйүнө келгенден кийин да унчукпады,  улубек јзаданын каш-кабагын байкап, ичтен тына тим болду. ќшентип жашоо өтө берди. ќшондон кийин тыныгуу маалында јзада јзат экөө аудитори€дан чыкпай сүйлөшүп отура беришет, сүйүү жөнүндө сүйлөшпөгөн сөздөрү калган жок. јл күнү дагы экөө китепканага бирге барышты.

- јзада, - деди јзат келинди жандай.

- Ёмне болду?

- —енин күйөөңдү жек көрүп баратам.

- Ёмнеге?

- —үйбөгөнүңө карабай зордоп алып алганы үчүн.

- ћен жаштык кылдым.

- „ечкиндүү болушуң керек эле.

- Ёми баары өттү, јзат, сен өзүңдү сүйчү кыздарды изде, кыз деген толтура.

- ∆ок, антип мени алыстатпа, - јлар ошентип сүйлөшүп отурганда  улубек келип, јзаданы таппай калды. јудитори€нын ичи-сыртын карап, анан китепканага жөнөдү. Ёми кире бергенде јзат менен јзада чыгып келатып,  улубек менен беттеше түштү.

- јзада, эмне кылып жүрөсүң?

- ќкуп.

- Өзүң келе албайсыңбы? - Ѕир јзатты, бир јзаданы карап, саал кызаңдай түштү.

- Ёмне болду?

- —ен кимсиң? -  улубек јзатка суроо узатты.

- ћен јзатмын.

-  үйөөсү бар экенин билесиңби?

- Ѕилем.

- Ѕилсең эмнеге көлөкөсүндөй ээрчип жүрөсүң?

-  улубек, эмне болуп атасың, чогуу да€рдандык, эмнеси бар экен? - јзада ачуусу келип тиртеңдей түшкөн күйөөсүн колунан силкти. - ћен өзүм деле барам үйгө, сен кайтарып жүрө бермек белең?

- Ѕас кеттик. -  улубек келинчегин колдон ала дегдеңдете сүйрөп жөнөдү.

- Ѕолду эми, жай басчы!

-  еттик деп жатам!

-  ойо бер колумду! - јзада жиндене колун булкуп тартып алды. - —абакка келбей коюшум керекпи?

- —ени ким келбе деп жатат, бүгүндөн ары китепканага экөөбүз келебиз, мени күтүп турасың, уктуңбу?

-  үтө албайм, теңтуштарымдан бөлгүң келсе каалаганыңды кыл! - деп јзада туруп алды, јзат ары басып кеткен эле.

-  ойчу эми, таарынбачы, жаным, өз а€лымды башкадан кызганам да, - деп  улубек жоошуй түштү. - ∆үрү эми үйгө кирели.

- јзырЕ

-  ечирип кой, жаным, кызганчаактыгымды мойнума алам, анткени сени өзгөчө сүйөм, бирөөгө колуңду карматкым келбейт, - деп  улубек јзаданын таарынычын жаза албай көпкө убараланды. јзада ошол эле жерден жашагысы келбесин айтып кетип калгысы келген менен өзүн-өзү кармады. Ёкөө ээрчише үйгө келгенден кийин да көпкө унчугушпай өз-өздөрүнчө үңкүйүп жүрө беришти.  улубек јзаданы кечирим сурайт деген ойдо болду, бирок ал тултуюп жатып алды.  еч киргенде ордунан турган јзада кийинип бир жакка бармак болгондо  улубек:

-  айда? - деди олура€.

-  ыздар менен жолугушуум бар.

- Ёртең сабакка барганда жолугасың.

- јзыр барышым керек, курбумдун туулган күнү.

- Ѕелегин эртең берип койосуң, сен күйөөсү бар а€лсың, өзүңдү-өзүң билип басып кеткениң кантип болсун?

- ћен сени уккум келбейт, башымды байлап алдың беле?

-  үйөөңмүн!

- ћен эркин адаммын, эмитен көз каранды болгум келбейт!

- јзада, токто деп жатам!

- “октото албайсың. - јзада булкуна чыгып кетмек болгондо  улубек кармап калды.

- Ёмнеге, мен сага киммин?

- Ёч ким, сен мага эч ким эмессиң, уктуңбу?

- ћына сага! -  улубек ачуусу менен жаакка чаап жибергенде ал бетин басып ыйлап отуруп калды. - ќтур азыр, сени апаңа өзүм алып барып берем, - деп колунан кармап төргө өткөрдү. - ћен сени акыры көнөт, баары орду-ордуна келет деп жүрсө өзүңдү ким деп ойлоп жүрөсүң, күйөөсүн сүйбөгөн-тоотпогон а€л өз жазасын алат, болбосо эрсиз калат!

- Ёрсиз жүргөнүм жакшы болчу, сен мени макулдугумсуз алдың, койо бер мени, кетем үйүмө! - јзада ыйлап эшикти көздөй жулунганда  улубек кайра кармап калды.

- —ени апаңдын колуна өзүм тапшырып келем, азыр кеч болуп калды, тынч отур, - деп  улубек аны чыгарбай койду.

-  еч болсо боло берсин, такси менен кетип калам, койо бер мени, эми бул жерде бир күн дагы туралбайм.

- „ыда, таң атсын, - деп болбой койгондо јзада ыйлап отуруп калды. ќшол күндүн эртеси таң атаары менен энеси  айрынса келип калды.  улубек кайненесин жакшы кабыл алды. јзаданын түрүн көргөн эне кыз-күйөөсүн алмак-салмак карап тим болду, аны сезген  улубек чыгып кетти.

-  ызым, кабагыңа кар жаап капа болгон түрүң бар го? - деди күйөө баласы чыгаары менен.

- Ёчтеке болгон жок, - деп бурк этти јзада.

- ∆о-ок, кызым, сенин сырыңды мен гана билем, эмне тамак жасагандан кыйналдыңбы, кир жуугандан тажадыңбы?

- ∆ок дейм.

- "ќоруну жашырсаң өлүм ашкере" деген, кызым, менден эч нерсе жашырба, бир нерсеге капасың. - Ёне кызына үйрүлүп түшө көкүлүнөн сылап өөп койду. -  үйөөнүн түйшүгүнө, ыдыгына чыдаш дагы оор, өзүңө тыкан болушуң керек. Ѕир үйдүн түйшүгү сени кыйнаган го, ба€гы эркеликти ташташың керек, кызымЕ

- Ёмнеге мени тажагансып күйөөгө бердиң, ошондо эле айтпадым беле, сүйбөм-тийбейм деп, - јзада апасына атырыла өңгүрөп ыйлап кирди. - —ен кылдың, тийбейт болчумун!

- ќк, кантет бу кыз, эрге тийбегенде эмне кылат элең, тектүү жердин баласы экен, ата-энеси жаман эмес, ушу өзүңдөн кетип жаткан болбосун?

- ќоба, баарына мен күнөөлүүмүн, кетем сени менен, бул жерде кала албайм!

-  ызым, чалпоолугуңду, өжөрлүгүңдү карматып калыпсың, менин сенден башка бул жашоодо эч кимим жок, сени бактылуу гана болсун деп тилек кылам, бир акындын жазганы эсимде, - эне јзаданы ойлуу карады.

- Ѕакытты баалабагын бакыт менен.

“амакты даамдабагын кашык менен

Ёгерде бакыт сага өзү келсе.

Ёсирбей кармана бил акыл менен, - деген экен. —ен өзүңдүн бактылуу экениңди сезбей турасың, адам баарынан жаңылып, кемчилиги оңолбой турган болуп өзгөргөндө гана өкүнөт, кайгырып өзүн-өзү жектейт, бирок ордуна келбейт, - деди апасы аста гана.

- Ёмне кылышым керек, ушинтип жашай беремби?

-  улубек бирдеме дедиби, жаман айттыбы? -  айрынса кызын суроолуу карады.

- ∆ок!

- јнда эмне, окууң тоскоол болуп жатабы?

- ∆ок.

- —ебеби жок болсо анда эмнеге жашагың келбейт?

- —үйбөйм, көргүм да келбейт!

- Ёсиңе тутуп ал, кызым, мен сенин энеңмин, мээримимди жалгыз сага төгүп, оюң менен болуп чоңойттум. ќшол эле учурда менин катаалдык жайым да бар, эгер кетем десең мени эстебе, кайда барсаң ошол жакка бар, менин эшигимди аттап барчу болбо!

- јпаЕ

- Ѕолду, айтканым айткан, мени энем деп сыйласаң жылуу ордуңдан козголбо. ћен сенин жакшы жашап жатканыңды көрүп көзүм кубансын, көкүрөгүм-көөдөнүм согуудан калгыча көөнүм тына турган болоюн деп келгемин. —енин мындай акылсыз сөзүңдү угам деп келген эмесмин! - деди да,  айрынса сыртты көздөй жөнөдү.  улубек үйдү айлана басып кетип, арытан келгендей түр көрсөтө алдынан чыкты:

- јпа, кайда жөнөдүңүз?

- ћен кеттим, балам, јзаданын оозунан жакшы сөз, жүзүнөн жылмаю, күлкү көрмөйүн кайрылып келбейм, - деп короодон чыгып кетти.

- јпа-а! - деп јзада артынан чыга калып, кыйкырды эле токтогон жок.  улубек ооз ачып сүйлөгөнгө жарабай делдейип карап кала берди. јзада шолоктоп ыйлап жатты.  өптөн кийин гана эри аны үйгө колтуктап алып кирип:

- —абактан кечиктик, жуун кеттик, - деп өзү да кийине баштады. јзада ооз ачпады, бир чекитти тиктеп отура берди. јл күнү экөө тең сабагына барган жок.  ерээли кечке турбай чүмкөнүп жатып алып, ыйлай берди.  улубек кайненесинин кайратына таң калып турду, ал баарын уккан. ќшондон кийин јзада бир аз оңолуп калды. —абагынан эрте келип, тамак-ашын жасаганга көнүп, үй ишин өзү кылат. Ѕирок јзат анын жанынан чыкпай дептерине кат жазып салып коюп, кээде атайын эле тийишип, сүйүүсүн арнап тынчын алып, көлөкөдөй ээрчип алды. јзада ага карабай өзүн зордоп, апасын таарынтып алганына жүрөгү ооруп жүрдү. Ѕир күнү паркта келатса алдынан јзат тосуп чыкты:

- јзада, сүйлөшүп алалычы.

- Ёмнени, биздин ортобузда сөз болушу мүмкүн эмес.

- Өзүңдү зордоп жатасың, сүйбөгөн адам менен өмүр бою минтип жашай албайсың.  ел отурчу, сүйлөшөлү.

- ћенин сага айтаар сөзүм жок.

- Ѕар.

- ∆ок деп жатам, жолумду тоспо!

- ћен сени сүйөм.

- ∆ок, менин күйөөм бар, азгырбачы, јзат.

- јзгырбайм, сен дагы мени сүйөөрүңдү билем.

- ∆алган!

- „ын.

- ∆алган.

- јзада, сен мойнуңа алышың керек,  улубектен кет. —ен аны менен бактылуу боло албайсың.

- јл менин ишим, менин тагдырым, сага тиешеси жок! - јзада басып кетмек болду эле, јзат аны билектен алды.

- »шен мага, јзада!

- »шенбейм, сен кимсиң мага, менин күйөөм менен кандай ишиң бар? Ѕул  улубек экөөбүздүн турмушубуз, биздин тагдырыбыз.

- ћен көздөрүңдөн көрүп турам, сен бактылуу эмессиң.

- Ѕактылуумун.

-  алп, өзүңдү алдап жашай албайсың.

- ∆олумду тоспо!

- —ен меники гана болушуң керек.

- јндай эмес, мени жолумдан адаштырба.

- ћени түшүнчү, јзада, ал сенин сулуулугуңа гана азгырылып жүрөт, сүйбөйт сени.

- »шиң болбосун.

- ћен сенин капаланып жүргөнүңдү көргүм келбейт.

- ћен бактылуумун, сен мени көрө албай турмушумду бузгуң келип жатат. - јзада көздөрүнөн жаш мончоктой бак ичинде кулачын кере тегеренип каткыра баштады. - ћен кандай гана бактылуумун, а сен көрө албай жатасың, мени бактысыз кылгың барбы, јзат? ћен а€бай бактылуумун!

- јзада! - јзат аны кучактап алды. -  өрдүңбү, сен өзүңдү зордоп айтып жатасың. јлтургай ызалуусуң, минтип канчага чейин чыдайсың? - Ёки карыдан ала булкулдатып ийди. јзада мас болгон эмедей каткыра берди:

- ∆о-ок, јзат, мен а€ба-ай бактылуумун.  улубек мени кандай сүйөөрүн сезбейсиң, билгиң да келбейт. ћен дагы аны сүйгүм келет, ал мени сүйгөндөй сүйсөм дейм.

- Ѕолду, сүйлөй бербе, элдер карап жатат. - јзат јзаданы бооруна бекем кысып алып, чачтарынан сылады.

-  ойо берчи, јзат, мени өз жашоомо койо берчи. ћинтип кыйнабачы, никелүү эрим бар, сен менден алыс болчу. - јзатты өзүнөн алыстата түрттү. - ћен эч кимди сүйбөйм, күйөөмдү гана сүйүшүм керек!

- јзада, мейли койо берейин, бирок мен сенин көздөрүңдөн бакытты көрсөм баарына кайылмын. —енден алыс жүрсөм да сенин бактылуу күлкүңдү уккум келет, ошондо гана мен өзүмдү бактылуудай сезем, - деп кучагынан чыгарбай улам өзүнө тартып, бооруна кыса берди.  өптөн кийин гана јзада јзаттын төшүнө башын жөлөп алып, буркурап ыйлап кирди. - Ѕолду эми ыйлабачы, көкүрөгүңдө бир айтылбаган арманың бугуп жатканын сезип туруп чыдай албай баратам, јзада. Ѕактылуу адам андай көрүнбөйт, көздөрүндө күлкү, жүзүндө жылмаю болот, жаңы көргөнүмдө сен башкача жан болчусуң, азыр андай эмессиң.

- Ёмне кылышым керек? - деди јзада улутуна.

- Өзүңдү кыйнаба, ачык айт да, андан кет.

-  етиреби?

-  етирбесе өзүм сүйлөшөм.

- Ёмнени сүйлөшмөксүң? - деген  улубектин үнү чыкканда экөө тең үн чыккан жакка жалт карай бири-биринен бөлүнүп туруп калышты. - —ен, жигит, жолумдан мындай учурда чыкпашың керек эле. ћенин а€лымды азгырганга кантип дитиң барды? -  улубек аларга жакын басып келди. - јзада, кетесиңби же муну менен каласыңбы?

- —ени сүйбөсө, капаска салган көгүчкөндөй кылып канчага кармайсың? - деди јзат ага тиреле.

- —енин ишиң болбосун, бул менин а€лым, адегенде өзүң бир көгүчкөндү кармап көрчү, колуңдан келээр бекен? - ћазактай күлдү  улубек. - Ѕирөөнүн а€лына көз арткыча башка жактан изде керектүүңдү!

- ћени јзададан сен ажыраткансың.

- ”шул чынбы? -  улубек јзаданы карыдан кармай өзүнө каратты, ал көздөрүнүн жашын куюлта үнсүз жалдырап турганда јзат:

- јны опузалабай, менден сура, алсыз а€лды коркутуп, өмүр бою алып жүрө албайсың!

- ћен сенден сураганым жок, ушул чынбы деп жатам!

- ќоба, чын, ушул эле керекпи сага, мен үйгө барбайм, кете бер өзүң! - деди јзада.

- јзырынча менин никелүү а€лымсың, үйгө барып чечебиз, - деп колдон алганда јзат јзаданы өзүнө тартты:

-  ое бер, барбайм дегенин уккан жоксуңбу?

- —ен кимсиң? -  улубек жини келип, јзатты муштумун түйө бир урду эле, ал дагы шилтеп калды. Ёкөө мушташып киргенде јзада:

- ∆арда-ам, жардамга келгиле! - деп кыйкырып ортого түштү.  улубек ачуусу менен ары түртүп ийгенде, тайсалдап барып, чоң түп талга тийип жерге кулады. јзат жетип аны өйдө кылайын деп эңкейгенде  улубек бир тепти:

- Ѕирөөнүн а€лына тийишкен кандай болот экен? - деп тепкилеп жатканда эс алып жүргөндөрдүн баары жетип келип, јзаданы тегеректей үйүлүп калышты. ќшондо бир жигит:

- ”€тыңар барбы, тигил кыз аз кечиксеңер өлүп калышы мүмкүн, тезинен ооруканага жеткириш керек, - дегенде гана экөө тең топтошкон элди жирей кан-сөлү жок бозоруп, кыймылсыз жаткан јзаданы көрүп коркуп кетишти. јзатка жеткирбей  улубек а€лын көтөрүп алып, таксиге жөнөдү. јзада ошол бойдон түн бир оокумда эсине келди. ∆анында  улубек отурган, аны көрүп жүзүн буруп кетти.

- јзада, жаным, кечир мени, мен сени кызганып кеттим, - деп  улубек колунан кармамак болгондо ал колун тартып алды. јзат коридордо отурган, јзаданын эсине келгенин врачтан угуп кирип келди.

- јзада, кандай сезип калдың өзүңдү?

- ∆акшы-ы, - деп аны көргөндө болоор болбос жылмайды.

- Ѕаары жакшы болот, эч ойлонбо, врач менен сүйлөштүм, эч коркунуч жок деди.

- —ен кимсиң, бирөөнүн а€лы менен кандай ишиң бар, ы€? -  улубек тиртеңдеп ордунан тура калды.

- Ѕүгүндөн баштап ал сенин а€лың эмес! - деди јзат да ага тирелише. ќшол маалда сестра кирди:

- ќорулууга тынчтык керек, эми кете берсеңер болот, азыр капельница алат.

- ∆етишпегенин айтыңыз, чоң кыз, өзүм алып келем, - деп  улубек сестрага караганда ал жылма€:

- Ѕаары бар, бул жигит төлөп койду, - деди.

- Ёмне-е, менин а€лым үчүн төлөгүдөй сен кимсиң?

-  улубек, - деди ошондо гана јзада. - ”шул жерде да урушкуң барбы, болду эми, мага келгениңди кой.

- јзада, ал эмне дегениң, керек болсо мен сенин жаныңда болом, өзүм карайм, сен мени кечирчи.

- Ѕар,  улубек, мен эс алышым керек, башым ооруп кетти.

- ћейли эс ал анда, мен сыртта болом, -  улубек јзатка кайрылды. - ј сенин төлөгөн акчаңды берем, бара берсең болот.

- јзат! - деп јзаданын үнү чыкканда экөө тең аны карап калышты. - јзат, сен жанымда бол, а сен  улубек кете бер! - деди да, ары карап жатып алды.  улубек эмне дээрин билбей јзатты жек көрө карап алып, чыгып кетти. ќшол бойдон келбеди, намыстанды. јзат күндө жанында, чыгаар күнү јзада јзатка да билгизбеди, анткени ага врачтар кош бойлуу экенин айткан. "Ёкөөнө тең билгизбей апамдыкына кетип калам" деген чечимге келип, өзү чыгып кетти. јзат анын айылын да, ата-энесинин атын да сураган эмес.  елип палатадан таппай калган соң  улубек алып кеткен тура деп аргасыз калып калды.  айрынса кызынын өңүн көрүп чочуп кетти. Ёч нерсе сурабады, катуу айтып таштап келгенине өкүндү ичинен.  ез-кез башым дей коюп жүрүп, акыры јзада кыз төрөдү.  улубек келген да жок, ошондон баштап башынын оорусу күчөп, врачтарга көрүнсө жүлүндө сары суу бар экен дешти, эки жолу суу алгандан кийин жакшы болгонсуп калган.  ызы алты айга карап калган, өзүнө окшогон кызын а€бай жакшы көрчү. јтын  айрынса өзү Ќаси€т койгон. јлты айга толо элек кызын таштап түндө көз жумуптур,  айрынса кызы ыйлап жатканынан алардын жаткан бөлмөсүнө кирсе кызына а€бай жандалбас кылса керек, чачтары жайылып, эки колу менен башын кармаган бойдон кете бериптир. ќшентип кара чечекейинен айрылып, андан калган Ќаси€тты медер тутуп жашап калды. Ќаси€т башы оор кыз болду,  айрынсанын айтканын илгиртпей жасайт, сабакты да жакшы окуйт. «аман оорлоп баратканда жалгыз уюн сатып, Ќаси€тты үч жылдык окууга окутуп койгон. —үрөттөгү көчүрмөсү сымал кудум эле апасынын өзү болуп баратты. Ёненин жүрөгү миң ирет зыркырап небересине көрсөтпөй ыйлап алат да, барына тобо кылып отуруп калат. Ќаси€ттын колун сурап, өз айылынан далай жуучу келди. јларга  айрынса:

-  ой, кызым жаш, өзү каалаганына чыксын, - деп таптакыр болбой койду. јла качмак болгондорго да чыгарбай жүрүп, кийин шаарга жөнөтүүгө ниеттене, -  ызым, сага бир айтаар аманатым бар, сенин атаң шаарда, чоң болуп иштейт. ћен картайдым, кокус көзүм өтүп кетсе жалгыз томсоруп каласың, атаңды издеп тапканга аракет кыл, - деди эле, Ќаси€т:

-  ереги эмне, апа, убагында апамды кадыр кылбаса, - деп койду акырын.

- ∆о-ок, кызым, бир туугандарың болсо жалгыздыгың билинбей калат, атасынын аты ∆оробек, апасынын аты Ўааркан, издеп тап.

- јпа, мага капа болбочу, эгер мен күйөөгө чыгып калсам ушул үйдө болом, сизди өзүм карайм, - Ќаси€т таенесин кучактап өөп койду.

- Ѕотом, күч күйөө болмок беле? - Ёне небересин күлүмсүрөй карады.

- ћени сүйсө баарына да€р болот да.

- —адага болоюн десе, сүйүүң менен куруп калгыр, апаң да сүйбөй тийдим деп жүрүп баса берген.

- јнда атамда күнөө жок экен да?

-  им билет, башым деп бир илдетке чалдыгып келди. - Ёне кызынын келгендеги түрүн көз алдына келтирди. јл јзаданын ооруканадан келгенин билген эмес, өзү да айткан эмес, ошондуктан эч нерсе деп айталбады.

- јпа, атамдын фамили€сы ким?

-  им билет, атасынын атын эле билем, ∆оробекович болушу мүмкүн, - деди  айрынса ойлуу.

-  айда иштегенин билбейсизЕ

- ∆о-ок, кызым, элден эле угам. јта-энеси деле жакшы кишилер эле, јзадага бата кылганы да келишкен жок, балким  улубек жибербей койгондур.

- Ёмнеге, апа?

- Ѕилсем канна, кызым, эчтекесин билбейм.

- јнда мен аны табам дагы чындыкты билем, - деди Ќаси€т таенесинин тизесине башын койо. - јпам жөнүндө сөзсүз билишим керек.

-  аралдым десе, жакшы жүр, кызым, өзүңө сак бол. ћенин айтайын дегеним качандыр бир кезде көзүм өтүп кетсе төркүнсүз калба, дүнүйөдө ишенээри, та€наар та€нчыгы жок калган жаман.  айгырсаң көңүл көтөрөөрүң жок арман кылып жүрбө, эмдигиче  улубектин деле бала-чакасы чоңоюп калгандырЕ

- јлардын мага кереги жок, апам эмнеге андан кеткенин билсем болду, - деп,  айрынса менен коштошкон кыз таксиге түшүп жөнөп кетти.  айрынса алтымыштарга чыгып калган кайраттуу а€л, небересин узатып ичкери кирди да: "јттиң, жалгызымдан жалгыз медерим калды эле, өмүрүн узун кыл, жараткан, багын ач, кичинекейимди томсорто көрбө. Өйдөдө өбөк, ылдыйда жөлөк болчу адамдарын табууга жардам бер", - деп, кызынын сүрөтүн карап көпкө телмирип тура бердиЕ

 улубек бул кезде беш баланын бакыйган атасына айланган. Ѕир кездеги жоопсуз, кадырсыз калган сүйүүсүн кээде эстегенде јзаданы жек көрүп кетет.  аратып туруп јзатты жактап, өзүн кетүүгө мажбур кылганы, анын жалындаган сүйүүсүн суу сепкендей өчүргөн. јзададан чыгып, ата-энесине барып эле алар айтып жүргөн кызга үйлөнөөрүн билдиргенде кечиктирбей үйлөнтүп коюшкан. —ейилкан акыл-эстүү а€л болду, балдарына мээримин төгүп, күйөөсүн сыйлап турат. Ёң улуусу Ќуртилек Ќаси€ттан бир жаш гана кичүү. ћектепти бүтүрүп, чоң окуу жайга тапшырып жатат. Ќаси€т шаарга келип, атасын издеген менен таба албасын билди да эптеп окууга тапшырды. јга кызыкпаган мугалимдер жок эмес, жалдырама тийгенсип көздөрүн албай: "“обоо, ушундай да сулуу кыз болот экен ээ, кандай гана адамдын энчисине тийээр экен", - деп, купу€ бири-биринен кызганып алышат. Ќаси€т бир мүнөз, башы оор болгондуктан өзү теңдүүлөр менен дагы анча мамиле жасабайт. ќкуусун бүтүп иштеп да калды, аңгыча арадан беш жыл өтүп кетти. Ѕир күнү ал көчөдөн жакшы айлыгы бар катчылык жумуштун жарнамасын окуп, барып көрмөк болду. Ѕул  улубектин жарнамасы эле, жеке ишкерлик менен шугулданган ал өзүнө катчы издеп жаткан эле. —ейилкан ооруп калып, эң кичүү кызынын багуусунда. Ёки уулун удаа үйлөнтүп, бөлүп койгон. Ќуртилек өзүнүн жардамчысы болчу. јндан кийинки кызы турмушка чыгып, бир кызы менен бир уулу үйүндө. јлар да өз-өзүнчө окууда окушат. —ейилкан бир күнү  улубекти чакырып алды да:

-  улубек, мен болсо минтип калдым, сен ылайыктуу а€лга баш кошуп ал. —ага жакшы зайып керек, мен сени карай албай калдым, - деди.

- —ейил, сен эмне деп жатасың, мен эми а€лды эмне кылам, балдар укса эмне дейт?

- Ѕалдардан кам санаба, сен ушу балдар үчүн жасап жатасың, жакында јктилекти да үйлөнтсөк, јйзирек эле калат.  имбилет менен Ќуртилек болсо адам болуп калышты, јйзиректи күйөөгө берсек менин көөнүм тынып, өлсөм да санаасыз өлөөрмүнЕ

-  ойсоңчу, —екен, сен андай дебе.  асиет эми гана балалуу болду, неберелерибизди жаныңа алып мени күтүп турасың, кемпир, жаман ойлобо, - деди  улубек чын дилинен. Ѕирок —ейилкан күйөөсүнүн ойноок экенин башында эле билчү, үйдүн а€лы болуп, бактысына ыраазы экенин туюп үндөгөн да эмес.

- ∆о-ок,  уке, сен антпе, сага сөзсүз бир а€л керек, кир-когуңду жууп, жумуштан келгениңде астыңа тамагын койот. Ёгер ооруп калбаганымда сени башкага ыраа көрмөк белем? - деп көзүнүн жашы жаагынан ылдый куюлуп, жаздыкка сиңип жатты.

- —ен сакайып кетесиң, —екен, кайрадан ооруканага алып барайынбы? ƒагы текшертип, эгер кааласаң чет өлкөгө алып барайын, - деп  улубек а€лын колунан кармап, көз жашын аарчыды.

- ∆о-ок, кайдан сакаймак элем, өзүң деле билип турасыңЕ

- ƒагы бир аракет кылып көрөлү, тил алсаңчы.

- Ѕолбойт, андан көрө мени жакшылап ук, јктилекти тез арада үйлөнт. јйзиректи болсо келип аткан жуучулардын бирине узат. - —ейилкан улутунуп алды. - јттиң, ушулардын жакшылыгында бутум менен басып, балдарымдын бактылуу жүзүн көрө албаганым арман. ќшентсе да үйлөнгөнүн көрүп, жүрөгүм кубанычтан жарылса да кайылмын.

- —ен көп сүйлөп ийдиң, —екен, эс ал, мен жумушка кеттим, јктилек менен болсо өзүм бүгүн сүйлөшөм, - деп  улубек а€лынын кан-сөлү жок, бет сөөктөрү оркойгон боппоз жүзүн кароодон тайсалдай эңкейип, эки бетинен өөп, эки жагын кымтылап, бөлмөдөн чыгып кетти. —ейилкан ички органдарында жара бар экенин билип, текшерилип эки жылдай ооруканада жатып жүрдү.  ийин врачтар анын жарааты ракка айланып кеткенин айтып, ооруканадан чыгарып коюшкан. ”шуларды ойлонуп кабинетине суз келди  улубек. јл келгенде Ќаси€т кабылдамада күтүп турган, аны бир карап алып эле жүрөгү болк этип алды. "Ѕул кайдагы кыз, кимди күтүп турат болду экен?", - деп токтой калганда уулу Ќуртилек:

- јта, сизге келиптир, жарнама боюнча, - деди алдынан чыга калып.

- ја-а, - деп оозуна сөз кирбей кабинетин ачып кирип баратып, -  ириңиз, - деди. -  олуңдан эмне келет?

- Ѕаары келет, агай, окууну бүткөмүн, башка жумушум деле бар, бирок ма€насы азыраак, ошондуктан жарнаманы окуп, дарек боюнча келгем.

- ∆акшы, жакшы-ы. -  улубек кызды көз ирмемге тиктеп туруп: "Ѕолушу мүмкүн эмес, балким башка бирөөгө турмушка чыккандан кийин төрөгөндүр, же жөн эле окшоштуктур", - деп өз ою менен алектенди. јл антип мелтейе тиктей туруп калганда Ќаси€т көзүн ала кача: "Ѕул эмне эле теше тиктейт, колунда байлыгы барлардын кыздарды көргөндө ушинтип калмайы бар, иштебей эле койсомбу?", - деген ойдо ордунан шарт турду.

- —изге кандай жумушчу керек? - деди анан.

- ја-а, магабы, азыр-азыр, атың ким, отур, отура гой.

- Ѕалким кабыл албайт чыгаарсыз?

- ∆ок-жок, эмнеге албайм, адегенде таанышалы.  айдан болосуң, жашың канчада? —ертификатыңды көрөйүн, - деп  улубек жылма€ карап калганда анын жүзүнөн кандайдыр бир жылуулукту сезген кыз кандайча отуруп калганын байкабады.

- ћына окууну бүткөн сертификатым, - деди да, сумкасынан алып сунду.

-  айдан болосуң? - дегенде Ќуртилек кирип келди:

- јта, мен иштер боюнча кетип жатам, бүгүндөн баштап мен өз ишим менен боло берейин.

- Өзүң бил, бул кыз, тоюс Ќаси€т менен таанышып ал, мындан ары биздин катчыбыз болот.

- ја-а биз бир аз мурун таанышканбыз, - деп Ќуртилек күлүп койду.

- јнда жакшы, өз ишиңе так бол, өзүңө да сак бол, жолуң болсун.

- –ахмат, - деп Ќуртилек чыгып кетти.

- Ёң улуу балам, үйлөнгөн, бир баласы бар, - деп койду жөн салды эле  улубек.

- ∆акшы экен.

-  ана эмесе сөзгө өтөлүк, - деп Ќаси€тты тигиле карап, дагы тилин жутуп алгандай мелтиреп отуруп калганда Ќаси€т ордунан туруп:

-  ечиресиз, мен айнып калдым, өз ишиме эле иштейм, сертификатымды бериңиз, - деди шар эле. јл бул улгайган адамдын өзүн жалдырай тиктегенинен шекип, калгысы келбей колун суна берди.

- —ага эмне болду? -  улубек эсин жы€ чочуй карады. " өзү-кашы дал јзаданыкы, куюп койгондой окшош, кечээ эле болуп өткөндөй качанкы оку€ны эске салган бул ким болду экен? —үйлөгөнү да, караганы да өзү. јзаданын кызы болсо иштебей койсо да мейли, өткөндү эстетип жанымда жүргөнү өкүнүчтүү болоор", - деген ойго келди.


“олук окуйм десеңер, алуу шарты биерде >>>



пїњ –Ш–Ј–і–∞–љ–Є–µ –Ї–љ–Є–≥–Є –Ј–∞ —Б—З–µ—В –∞–≤—В–Њ—А–∞
–µ–Љ–µ–є–ї:janyzak@mail.ru
+996777329784
–Р–ї–≥–∞–љ –Љ–∞—В–µ—А–Є–∞–ї–≥–∞ —И–Є–ї—В–µ–Љ–µ –±–µ—А–Єң–Є–Ј!
 © J.Janyzak, Kyrgyzstan 
–°—Б—Л–ї–Ї–Є –љ–∞ –≤–Ј—П—В—Л–µ —Б—В–∞—В—М–Є –Њ–±—П–Ј–∞—В–µ–ї—М–љ—Л!
–ѓ–љ–і–µ–Ї—Б.–Ь–µ—В—А–Є–Ї–∞