»нтернет библиотека ∆анызак@басма
—амое дешевое издание книги за счет автора! 

¬атсап: +996777329784
—отка +996700329784
емейл: janyzak@mail.ru

 ниги автора јйгүл Ўј–Ў≈Ќ на кыргызском €зыке

—езимдер карыбайт

 умарбү эшикте басып жүрдү. јлтымышка чыгайын деп калса дагы али жаш көрүнөт.  уу турмуштун азабын тартып, саамай чачтары агарып калганы болбосо жүзүндө анда-санда түшкөн бырышы анча байкалбайт. Ѕала-чакасы чоңоюп, өз-өзүнчө турат, кенже уулу өзүнө күйүмдүү, келини јселкан кайненесине өз кызындай.  адимки кыргыздын карапайым кызы, эки небереси чоң апалап жанынан чыкпайт.

- јттиң, - деп алды  умарбү, - өмүр чиркин күүгүмдөп баратат ээ, жашоом өтө жакшырып кетпесе да эл катары жашадым, бир гана өкүнүчүмЕ

- јпа, үйгө кирип, тамак ичиңиз, - деген јселкандын үнү аны селт эттирди.

-  ирем, балам, иче бергиле, - деди  умарбү. ќйлору албууттанган дайра сымал алда кайда кетип, негедир бүгүн бала кездеги сүйгөнү көз алдына тартыла улам-улам эсине түшүп туруп алды. "Ѕалдар күтүп калышты го, менсиз тамак ичишпейт", - деп жанатан бери чырмаган ой-санаасынан суурулуп чыга үйгө кирди.

- „оң апам келди.

- „оң апа, кайда бардың? - дешип эки небереси сырттан кирип орун алган  умарбүнүн этегине жармашышты.

- Ёч жакка барганым жок, кагылайындар, эшикте эле жүрдүм.

- јпа, сен бүгүн ойлонуп калыптырсың да, башка балдарыңа баргың келип жатабы? - деди уулу ”ланбек.

- Ѕарып келсем жакшы болот эле, бул жамандарды ким карайт?

- Ѕир жумадай кыдырып келиңиз, апа, мен үйдө болом, ”лан иштей турсун, үйдөгү көп иштерди жасап алайын, - деди јселкан жаркылдай.

- јнда мейли, эртең барып келейин, - деп  умарбү алдындагы ашка колун сунду.

“урмуштун соккусу  умарбүнү жакшы эле аркы-терки калчап, ысык-суугуна кактады. “урмушта көп азапка туруштук берип, жеңилбей жеңе билсе жашоо эртеби-кечпи өз жемишин берээри бышык эмеспи. јнын сыңары  умарбү ийилбеди, ноюбады өзүнүн көтөрүмдүүлүгү менен балдарын бойго жеткирип, өтө кыйын болбосо дагы өз-өзүнчө түтүн булатып койду. Үч уул, бир кызы бар.

Ёми өз ордуна жатып алып, өткөн балалыгы жөнүндө ойлодуЕ

 умарбү көп балалуу үй-бөлөдө чоңойгону менен баары ынтымактуу турушчу, эң улуусу эле  умарбү, андан кийинкилери жаш. јтасы —арыбай, апасы ”ларкан, алар учурунда жай гана турмуш өткөргөн адамдар эле. ”ларкандын ата-энеси жок, жалгыз сиңдиси „ынаркан оорудан каза болгондон кийин анын эркек баласын өз балдарына кошуп багып алган, атасы бага албайм деп, кээ-кээде келип-кетип турчу. Өмүрбек кичинесинен эле тентегирээк болуп өсүп келе жатты,  умарбүдөн бир жаш кичүү. Ѕир күнү экөө эшикте жүрүп, уруша кетишти.

- —ен эмнеге менин дептеримди уурдап аласың, сурабайт белең? - деп жини келген  умарбү аны жонго бир муштады.

- —урабаса эмне болмок эле?

- —урашың керек болчу, эгер дагы ушинтсең көрөсүң бирди, - деп дагы бир муштады.

- Ёмне чабасың? - Өмүрбек  умарбүнү түртүп ийди.

- —ени тарби€лаш керек, болбосо жанда жок тентек болуп кеттиң!

- —ен тарби€лайт белең мени, оозуңду жаап калчы!

- јта-энең болбосо биз тарби€лайбыз да, апамды болсо укпай баратасың, анан кимди угасың ы€? - деп  умарбү аны карысынан чымчып алды. -  өзүңдү ачып жүр!

- Ёй, эмне чымчыйчың, таежеме айтам, - деп Өмүрбек бир койду. јлардын чукулдашып кирип келе жатканын уккан ”ларкан сыртка чыга калды:

- Ёмне болуп кетти?

- ћени ата-энеси жок жетимсиң деп жатат, - деп Өмүрбек бырылдап ыйлай мурдун жанып алды.

- ∆инди болдуңбу? - ”ларкан кызын жекире карап, жемелеп кирди. - Ёкинчи антпей жүргүн.

- Өзү эмнеге менин дептеримди уурдап алат, желмогуз, бейбаш!

- Ѕас үнүңдү, экинчи ушуну жетим деп көр, тилиңди жулуп алам, жетим эмес, атасы келип жүрбөйбү?

- ќшол багып коюптурбу, биз багып жаткандан кийин ээнбаштык кылбай жүрбөйбү, атам экөөңөрдү болсо угуп да койбойт.

- —ен эмне болуп калгансың, акылыңдан аздыңбы ы€, Өмүрбекти ”зактан кем көрбөгүн, - деген ”ларкан кызын бир муштап, Өмүрбекти үйгө жетелеп кирип кетти.  умарбү тултуңдап алардын артынан кирди.

- Өз балаңардан дагы ашык көрүп бакканыңарды баалайт бекен көрөм, эмитен тил албайт, мектепте ээнбаштык кылат, мугалимдеринен бир күнү угаарсыңар.

- —ен эмне болуп калгансың, Өмүрбекти жоготоюнбу эми?

- Өзүңөр билгилечи! - деп коюп  умарбү ичкери кирип кетти.

- —адага болоюн десе, бейбаштык кылбай жүрбөйсүңбү, апаңдын арбагы үчүн сен адам болушуң керек, жакшы адам болгун, - деп ”ларкан жашын аарчып, өз ишине киришти.  умарбү төртүнчү класс, Өмүрбек үчүнчүдө окуйт. Ёртең менен  умарбү сабакка кеткенде Өмүрбек анын карандаштарын алып, дептерлерин барагынан айрып, самолет жасап кескилеп ойной берчү, эми андайын коюп калды. ќшентип балалыктын тааттуу да, ачуу да күндөрү акырындык менен өтүп эсейе башташты. Өмүрбек сегизинчи,  умарбү тогузга окуп калганда ”ларкан катуу ооруп калды. јл ооруканага жаткандан бери  умарбү инилерин өзү карап, атасынын таап келгенин үнөмдөп, кадимкидей бир үйдү өзү тейлеп калган. Өмүрбек өтө ээнбаш, күндөп-түндөп үйгө жолобой жүрүп, мектепти бүткөн жылы уурулук кыла коюп соттолуп кетти. јнда мыйзамдын күчтүү убагы, эки жылдан кийин жазасын өтөп, бошонуп келди. Ѕул убакта атасы “ейитбек көп ичип, үй-бүлөсүнөн да айрылып, жалгыз жашап калган. ќшондуктан Өмүрбек кайра эле —арыбайдын үйүнө келген. ”ларкан төшөк тартып жатат.  умарбү же окуудан жок, үйдө. Өзүнөн кийинки иниси да чоңоюп, эң кичүүсү биринчи класска окуп калган. “өрт иниси, бир сиңдиси бар. “умарбү чоңойгондон бери эжесине жардам бергенге жарап калды. —арыбайдын таап келгени бой жеткен балдардын ичкен-жегенине менен кийимине, же ”ларкандын дары-дармегине жетпей абдан каржалып баратты. јкыры ал совхоздун директоруна кирип, иш сурады.  ароолчулукка орношуп, жөлөкпул алып, бир аз оңоло түшүштү. Өмүрбек дале үйгө токтобойт, ал абдан келишимдүү, узун бойлуу, кер мурут жигит болгон.  ийинки кездери  умарбү ага кантип имериле түшкөнүн өзү дагы байкабай калды. Өмүрбек үйдө болгондо кызга тамашалап тийишмей адаты бар.

-  умарбү, сени качан күйөө алат ы€? - деди бир күнү колундагы алманы ыргытып ойноп, кайра карсылдата чайнап.

- —енин эмнең кетип жатат?

-  ара далы болуп кеттиң го дейм?

- ћени алчу эмес, мен тийчү эркек азырынча жок.

- ќх-хо кыздар, текеберлигиңерден баарынан куру калып, кийин гана өкүнөсүңөр, - деди жылма€.

- Өзүңчү?

- ј мен сен айтмакчы жетиммин, ким үйлөнтмөк элеЕ

- »ште, анан баары болот да, атам байкушка деле кыйын болду, апам оорубаганда мен дагы иштеп жардам кылмакмын, - деди  умарбү муңа€.

- “аежем жакшы болуп кетсе мага дагы жакшы болмок, жездем келгенде мага иш таап бер дебесем, - деп Өмүрбек тамашасын унута бөлөсүнөн у€ла түшкөндөй болду.

- јзыр совхоздо жаштарды жумушка алат, кирем деп барсаң болот да.

- Ѕилбейм, түрмөдөн келгенимди укса иш бербейт го?

- јнда атамдан сурап көр, колоктоп бош жүрбөй иштесең кыздарды дагы жолуктурасың, адам болуш аста-аста дегендей.

- „оң энемдей болбой жөнчү, - деп жылма€ сыртка чыгып кетти, кайра эле кирип келип, - сени бирөө чакырып жатат, - деди.

-  им экен?

- Ѕилбейм, өзүң көрсөң тааныйсың да.

- јзыр, - деген  умарбү адегенде терезеден карады, мектепте жүргөндө бир-эки жолу кат жазган јскат деген бала экен. јга жооп бербей койгон, андан кийин аскерге кетип калган, ошол бойдон көрө элек болчу. "„ыкпай эле койсомбу", - деп турганда анын жанына Өмүрбек барып сүйлөшүп калды. јларды көпкө карап турду. "Ёмнени сүйлөшүп жатат болду экен, јскат эмнеге келди? Ёмнеси болсо дагы сүйлөшпөй эле койойунчу, апам төшөктө жатса, мен эркектер менен туруп алганым болбойт", - деген чечимге келди да, өз ишин улантып кирди.

-  ума-аш! - деген ”ларкандын үнү угулганда ички бөлмөгө кирди.

- јпа, эмне болду?

- “узу жок ашың барбы, кызым?

- ќоба, катыгы жок болуп жатат.

-  атыгы жок эле бере берчи.

- ћакул.

- јтаң келе элекпи?

- ∆ок.

- Өмүрбекчи?

- Ёшикте жүрөт.

- „акырчы, ”зак менен  убатчы?

- јлар мектепке кеткен, апа, экөө тең экзамен беришет да.

- “умаш кайда жүрөт?

- јл кир жууп жатат, мен тамак жасадым, атам ачка келет чыгаар.

- “урат менен ћурат ойноп жүрөбү?

- јларыңдын оюндан башка жумушу жок.

- ћейли, ойносо ойной берсин, бүгүнчө катыгы жок эле ичип турам, уй дагы байып баратат окшойт, сүт аз чыгып калдыбы?

- ќоба.

- —адага болоюн сербейген, мени карайм деп кыйналдың го, же ары, же бери болбой мен дагы силерди кыйнадым ээ?

- јпа, анте көрбө, сен сакайып кетесиң, мен кыйналбайм, апке! - деп ”ларкандын көкүрөгүнө башын коюп ыйлап ийди. - јнтип айтпачы, апа, мен тамак алып келейин.

- јлып келе гой, - деп ”ларкан улутуна жатып калды.  умарбү чоң чыныга тамак алып келип, жупкадан туурап берди.

-  умаш! - деген сырттан Өмүрбектин үнү угулду, ага улай эле “умарбү кирди.

-  умаш эже, сизди бир бала чакырып жатат.

-  олу бошобойт деп койчу.

- јл ким экен? - ”ларкан “умарбүнү карады.

- “ааныбайм.

-  им? - деп кайра  умарбүдөн сурады.

-  өргөн жокмун, классташтарым гоЕ

- ∆олуксаң жолугуп кой, кызым.

-  ереги жок, апа.

- ћени багам деп багыңды байлаба, кызым, эптеп жакшы болуп кетээрмин. Өзүңдү дагы ойлон, убакыт деген аркыраган дайра, кантип өтүп кеткенин байкабай кийин өкүнүп каласың.  удайга шүгүр, ба€гыдан жылыш бар, табитим жакшыЕ

- ∆акшы болуп кеткениң керек, апа, балдарың эми чоңойгондо жакшылыгын көрсөң, жаманды ойлобочу, макулбу?

- —екет кетейиндерим десе, оорунун азабын үч жылдан бери тартып келе жатам, сен болбосоң балдар эмне болот эле, жаштайыңдан түйшүк тартып калдың, - деп ”ларкан оор үшкүрүнүп алды. - Өмүрбекти кир дечи бери.

- ћакул, - деп “умарбү чыгып кетти.

- “аеже, чакырдыңбы?

- ќтурчу мындай.

- ”гуп жатам.

- —үйлөшкөн кызың барбы, балам?

-  айдан, түрмөдөн келген кишини ким карайт, таеже, - деди Өмүрбек башын жерге салып. - јны эмнеге сурадың? - ”ларканды көңүл бура карап, кулак түрүп калды.

- џлайыктуу кыз тапсаң үйлөнтөлү дедик эле.

- “аеже, ал жөнүндө ойлоно элекмин.

- ћени көрүп турасың,  умаш болсо мени багып кыйналды, же бир сыртка чыкпаса, багы байланып отурат, күйөөгө чыгып өз бактысын тапса болот эле. —ени үйлөнтсөк анан ага да жол ачылат. Ѕир жаш кичүү болсоң дагы сен деген эркексиң, ошондуктан  умарбү сенден кийин деле турмушка чыгат.

-  абатыр болбо, таеже, баары жакшы болот, таажездеме айтып иш болсо иштеш керек элеЕ

- “ааныштарына айтып көрсүн анда.

- ќоба, адегенде иштейин.

- ќшент, садага, иштеп эл катары оокатыңды өткөр, апаң байкуш жашында ооруп өлбөгөндө сен дагы бир туугандуу болуп, ата-энеңдин маңдайында болот элең. Ёми ”зак менен  убаттарга бир туугандай бол, садага, беркилер го жаш, - деп ”ларкан көкүрөк өйүгөн санаасын чыгара оор дем алып алды.

- Ѕалалык кылып, силердин сөзүңөрдү укпай жаман жолго түштүм, эми кеч болсо да силердин эмгегиңерди ойлоп у€лып жүрөм. “аеже, өз ата-энем болсо да силердей карамак, - деди Өмүрбек улутуна. јлар сүйлөшүп отурганда —арыбай кирди, артынан балдарынын баары кирип, чогуу дасторкондо отурушту.

- Өмүрбек, - деди —арыбай анын ички сырын туюп тургандай, - жакында жер айдоодо малага киши керек экен, иштейсиңби же?..

- »штейм, таажезде, ага чейин деле жумуш болсо иштеш керек эле.

- јнда мен эртең эле сүйлөшөм, мени менен бар, макулбу?

- ћакул, өзүм дагы иш издейин деп турдум эле.

- Ѕош жүргөнүң болбойт, балам.

- јта, мектепти бүтөөрүм менен мен дагы иштейинби? - деди ”зак.

- Өмүрбек экөөңө бир трактор алып берип койойун анда.

- ћакул, иштей беребиз, - деп көпкө кобурашып отуруп, анан жатууга кам урушту.

 умарбү уйкусу келбей ооналактап көпкө жатты. јнан Өмүрбекти ойлоду: "ћенден бир эле жашка кичүү да, эмне болмок эле? јны өзүм жакшы көрүп баратат окшойм, бөлөгө жол бар деп уккам. Ѕалким башка жигиттер менен сүйлөшпөй, бир эле Өмүрбекти көрүп жүргөнгө ушундай сезилип жаткандыр. јскат мени башынан эле жакшы көрөт, менчи, мен аны сүйөмбү? „ынында сүйүү дегенди түшүнбөйт дагы болсом керек", - деп ары-бери оонап жатып, кеч уктады. Ёртеси Өмүрбекти —арыбай ээрчитип барып, жумушка киргизди. —овхоздун майда-барат жумуштарына адам керек болуп жаткан, жазгы эгин-тегин айдоого тракторлорду да€рдаганга механиктин жардамчысы болуп орношту. ”ларкан күндөн-күнгө сакайып, өз алдынча кирип чыга баштады.  умарбү кубанып жүрдү, балдары менен бабырашып, үй-бүлөгө бакыт жылмайгансыды. —арыбай дагы жумуштан келгенде көңүлү жайдары:

- ќо, байбиче, ал-акыбал кандай? - деп а€лынын акыбалын сурап кирет. Ѕүгүн дагы ошентти.

- ∆акшы, жумуш бүттүбү?

- Ѕүттү, биздин маңдайыбызга сен аман болсоң эле баары жакшы болот, санаам тына баштады, балдарымдын да көңүлү ачык, - деп бабырай төргө өттү.

-  удайга шүгүр, мурункудан дурусмун,  умашты деректирге сүйлөшүп иштетип койсоң боло, үйдөн чыкпай чүнчүп кете турган болду?

- Ёчтеке болбойт, кыздын үйдөн чыкпаганы жакшы, андан көрө  умашты күйөөгө беребиз, - деп атасы бакылдаганда сырттан кирип келаткан Өмүрбек менен  умарбү бири-бирин карап калышты. јларды байкабай эле —арыбай сүйлөй берди. - ћенин ба€гы досум Ѕолсунбек бар го, ошол шаарда жашайт эмеспи.  өп жылдан бери көрүшпөй калдык эле, мурдагүнү агасы “олкунбектикине келиптир, жолугуп калдык. Ѕала кезден эле дос болчубуз, балалуу болсок дос кылабыз, бирибиздики кыз болсо куда болобуз деген сөзүбүз бар эле, ошону айтып бир топ сүйлөштүк. Ёмки айда а€лын, баласын ээрчитип келмек болду.

-  ойсоңчу, балдар бири-бирин көрбөсө кандай болот?

- ќшондо көрөт да, байкашат бири-бирин. »ши кылса кызым бактылуу болот. - ќшол кезде Өмүрбектин тамагы кычышып, жөтөлүп жибере жаздап эшикти көздөй жөнөдү. ƒабышты кулагы чалганбы, -  умаш, сенсиңби? - деди —арыбай. -  ел, жаныма отурчу, кызым.

- ќоба, ата, - деп  умарбү оозгу үйдөн чыга келди.

- »йи, кызымды кудай буйруса жакшы жерге беремин, баланын бактылуу болушун ата-эне тилейт экен да. Ѕуйруса апаң жакшы болуп калды, туугандарымды чакырып, берген малдарын чогултуп албасам болбойт.

- јта, эмне деп эле жатасыз?

-  уда түшөбүз дегендер болуп жатат, кызым.

-  оюңузчу, ата, кереги жок, - деп  умарбү ордунан туруп кетти.

- —ени бактылуу болсо экен дейм да, кызым, сенден кийинкилер да бойго жетип калды, Өмүрбекти үйлөш керек.

- јндан көрө Өмүрбекти үйлөнтө бергиле.

- Ёжеси турса иниси кандай үйлөнөт, Өмүрбек үйлөнсө күйөөң менен келип турсаң жакшы эмеспи. Ѕүгүн бир койдун этин алып келдим, он үч сом дейт, айлыктан кармай турган болду. Өмүрбекке айтчы, бузуп тамак жасагыла.

- ћакул, - деп  умарбү эшикке чыгып кетти.

Өмүрбек кире бериште турган, аны көрүп, атайын чычалатмакка тийише сүйлөдү:

-  үйөө балалуу болот экенбиз да?

- —ага күйөө бала болмок беле? -  умарбү жактыра бербей карады.

- ќй жезде-жезде, адашып калган турбаймынбы.

- ∆инге тийбечи, атам этти бузсун деп жатат.

- ∆арайт, бөлөм, кол жууп алайын, - деп шыпылдай колун жууп келди да, оозгу бөлмөдөгү чыпта капта турган этти кленкага салып, бузуп-бузуп бере салып, эшикке чыкты. "ƒемек,  умашты күйөөгө бермек болушту, анан мени үйлөнтүшөт. ћенин  умашты жакшы көрөөрүмдү билсе каршы болушат го, бактылуу кыла алаарыма ишенишпейт, ишенген күндө да ал экөөбүздү үйлөнтүүнү ойлоп коюшпайт. Өз жолум менен болгонум эле оң болоор", - деп ойлонуп жатты.

- Ёэ, Өмүрбек, быйыл күздө үйлөнбөсөң болбойт, - деди жанына келген —арыбай.

- “аажезде, мен али ойлоно элекминЕ

- Ёмнеге, эми сен жигит болдуң, жыйырмага чыгып калдың, үйлөнөөр маалың келди. “аежең да оорукчан болуп калды, жардам берип келин жумшатсаң жакшы болот эле, балам.

- Ѕайкаштырып көрөйүн, таажезде.

- ќшент, эми сен чоң жигитсиң, атаңа да бир барып койсоң жакшы болмок, оңолбогон адам болбойт, жакшы сөз, жакшы мамиле керек. “ейит „ынарканды жакшы көрчү, кийинки а€лдары ошондой болбосо керек, ойго алдырып койгон экен. Ѕир барып, учурашып кел ээ, айлыгың тийгенде.

- ћакул.

-  андай күндө болсо дагы, кандай адам болбосун ал сенин атаң, сен анын канысың, аны ошол азаптан сууруп чыгып адам катарына кошушуң керек. јта-энени жээриген ата-бабабыздын салтында жок, орусташып кетип, элдин пейили өзгөрүп, салтты-динди бузуп эле карыларыбыз карылар үйүнө түшүп жатпайбы, - деп —арыбай бир топко чейин акыл айтты.

- ћейли, атамдын акыбалы тигил экен, бир туугандары кабар алып койбоду. —издерге ыраазымын, мени багып чоңойтуп эми үйлөнтөбүз деп жатасыздар, атаңды кара деп акыл-насаат айтасыз.

- Ёми алардын да шарты болбой жаткандыр, таарыныч-кекти каапырга бер деп коюшат бизде, сен көтөрүмдүү бол, балам.

- јйтканыңызга ыраазымын, иштейин, анан барып келем.

- ќшондой кыл, быйыл  умаш экөөңдү өз-өз жайыңарга орундатып койсом, бир-эки жылда ”загым чоңойот. ћектебин бүтүп алса совхозго эле трактирис кылам аны.  ой, тамак бышса ичип алып, эс алалы.

Үйгө киришсе  умарбү баарын да€рдап жаткан экен. Ѕала-чакасы болуп тамактанып, күнүмдүк оокат-тиричилиги жөнүндө сүйлөшүп жатышты.

- —ен балдарга энчилеген козуну айтасыңбы? - деди ”ларкан жаткандан кийин.

- ќоба, мага бергиле деп барганым жок, эми балдар чоңойду, беш кой, бир торпокту алалы доолап, - деп —арыбай күлүп калды. - Ёмдигиче кайнага берген торпок беш торпок тууп койгондур, козулар кой болмоктон болду да.

- ќоба, ошолорду башында неге ойлонбодук экен? јлып алгыла деген былтыр.

- јтасынын гөрү, дегеле жутунбаптырбыз да, байбиче?

-  удай берет.

ќшентип мамыр-жумур үй-бүлөдө кайрадан күлкү чыгып, бактылуу балалыктын жылмаюусу менен ата-эненин сүйүүсү бири-бирин толуктап, өмүрдүн кызыкчылыгына батып, ар бир күн майрамдай сезиле баштады. —арыбай айткандай эле кайнагасы Ѕолотбекке барып, андан музоолуу уй алып келди. “уугандарынан улак, кой-козусун алып, “екебай деген койчуга кошуп койду.

ƒосу Ѕолсунбек жай ортосунда үй-бүлөсү менен келип калды. јларды козу союп, колунан келишинче коноктошту. ”улун көргөн  умарбү негедир толкунданып алды. "јта-энем эмне десе ошомун да, ∆акин жакшынакай бала экен, чанып кайда бармак элем. ћаңдайыма жазып койсо кайда качмакмын", - деп ойлоп, кайра-кайра күзгүгө каранып, бою-башын түзөндү. »лбериңки кыймылдап, тамак-ашты ирээти менен киргизип берип жатты. Ѕолсунбектин а€лы ‘арида шакылдаган неме экен,  умарбүнү карап:

-  ызым, кел отур, биз менен тамактанчы, - деди.

- ∆о-ок, отура бериңиздер, - деп кыз ыйбаа кыла сыртка чыгып кетти.

Ѕолсунбек баласына башын ийкей: "Ѕар, тааныш", - дегендей белги берди эле,  умарбүнүн артынан ал дагы чыкты. Өмүрбек шорпо куюп, эт туурап отурган, ичинен кызганып араң чыдап отурду.

-  удай буйруса, балдардын насиптери биригип, мамилеси жакшы болуп кетсе бат эле үйлөнтөлү, убакытты созгондо эмне, - деди Ѕолсунбек бапылдап.

- јдегенде эки бала бири-бирин жакшылап таанып, жактырышып калса калганы биздин колдо эмеспи, досум, бала кездеги кы€лдарыбыз ишке ашса кандай кубаныч.

- јшыкпагыла эми, балдар бири-бирин жактырабы-жокпу, убакыт көрсөтөт. јндан көрө тамактан алгыла, канча жылдан бери бири-бириңерди көрбөй сагынышып калгандырсыңар? - деп ”ларкан күлүп калды.

- јй, ошону айтсаң, биз кыз экенбиз да, кандай гана ынак курбуларыбыз менен көрүшпөй да калдык, силер болсо досум бар, катышпасам болбойт деп эле айдап жөнөйсүңөр, - деп ‘арида аны сүрөп калды.

- ќоба десең, эгерде сен экөөбүз бир кездеги курбума кудалашалы десек, ушулар макул болмок беле?

-  айдан, бизди уккусу да келмек эмес.

- Ёркекти кудай бир сүйүп жаратып койгон тура, - деди ”ларкан каткырып.

- Ёркектер чынында бала жаратып, бак-бак сүйлөгөндөн башка дегеле эмнеге жарайт ы€? - ‘арида ”ларканды коштоп каткырганда Ѕолсунбек аларды карап ормойду.

- ќй-оой, бу катындар эмне дейт ы€, атаңдын көрү-ү ай!

- Ѕулар сүйлөй берет, ырасында биздин сөз булар үчүн закон да, эми кээде өз ойлорун айтып алышсын, - деп —арыбай карс-карс күлдү.

ќшол убакта сыртта  умарбү менен ∆акин сүйлөшүп турушту.

-  умарбү, сени менен таанышканыма абдан кубанычтуумун, - деп ∆акин кызды жылма€ карады.

- ћен дагы, - деди  умарбү у€лыңкы жер карап.

- ∆игитиң барбы,  умарбү?

- Ѕолушу мүмкүн, өзүңүздүкүчү?

- ћен ата-энемдин каалаганына үйлөнөм го.

- Ёмнеге?

- јнткени мен ата-энемдин сөзүн кайтаргым келбейт, алар да мага жакшылыктан башка каалабасын билем.

- ∆үрөктү кантесиз?

- ∆үрөктө бир кезде бирөө жашаган, - деп ∆акин ойлуу аны карады.

”шул кезде анын көздөрүнөн кыз жалтанып кетти.

- Ёмне болду эле?

- јнын өмүрү кыска экенЕ

- ∆аман болуптур.

- јйла жок, башка салганды көтөрбөскө бир арга барбы.

- јндан кийин башканы сүйгөн жоксузбу?

- ∆үрөгүм бош, мүмкүн болсо сүйлөшүп туралы.

- ”бакыт болсо.

- јта-энелерибиз биз үчүн кам көрүп жатышат, алардын үмүтүн акташыбыз керек го деймЕ

-  им билет, балким тагдырыбыз таптакыр башкачадырЕ

- Ѕилбейм.

-  ыскасы, жүрөгүң бош болсо болду, эртең биз кетебиз, сен биз менен шаарга барып келбейсиңби? Ўаарды көрсөтөм, кең-кесири сүйлөшөбүз.

- ∆о-ок, мен баралбайм, үйгө кириңиз, мен чай алып киришим керек, - деп  умарбү үйдү карай кирип кеткенде ∆акин өзүнчө көкүрөк кере жылмайып алды.

"ƒемек, сен меники болосуң, мен сени сүйүп өтүүгө сөз берем. јрууке менин жүрөгүмдө жашай берет, а сен анын көчүрмөсү болуп, өмүрүмдү аруулукка бөлөйсүң. ћен сени бактылуу кылууга аракет кылам,  умарбү", - деп өзүнчө таттуу кы€лдарга бериле көпкө басып жүрүп, анан кирди. Ѕул кезде ата-энелери орто кызуу болуп, ырдай башташкан эле.

- ќо, кел, уулум, кандай, а€ш атаңдын жери жактыбы? - деп бакылдаган Ѕолсунбек уулуна колун созду.

- јта, бул жер менин дагы жерим эмеспи.

- “уура, сен акылдуу баласың да, менин айтканымды түзүк түшүнө албай калдыңбы? - деп а€лына көз кысып койду.

- ќбуң менен болсоң боло, баланы у€лтпай, - деп ‘арида күйөөсүн ты€ сүйлөдү. -  ел, балам, отур мындай.

- —илер отура бергиле, мен тиги бөлмөгө эс ала берейинчи.

- Ёмне болду? - Ѕолсунбек баласын делдейе карады. " удай уу-ур, буга кыз жакпай калган го", - деп да ойлоп ийди.

- Ёчтеке болгон жок, - деп ∆акин эшикти көздөй басканда:

- ”улум, бул бөлмөгө кирип, эс ала бер,  умаш азыр орун салып берсин, - деп ”ларкан төркү бөлмөнү көрсөттү, анан кирип келе жаткан  умарбүнү көрүп, -  умаш, ∆акинге орун салып берип койчу, - деди ага.

- ћакул, - деп  умарбү ∆акин кирген бөлмөгө кирип, төшөктөн калыңдап салып, кайра чыкты.

- „арчаса керек, жаштар да, - деп койду —арыбай. јндан кийин отуруш түн бир оокумга чейин уланып, бака-шака болуп отуруп, анан жатып калышты. Ёне деген эне эмеспи, түнү бою кызынын камын ойлоп чыкты. " умаш жактырабы же жактырбай койоор бекен, жыйырма бирге чыгып калды, мен мындайымда эки балалуу болуп калдым эле. Ѕактылуу эле болсо экен, каралдым, өз каалаганына барса кандай жакшы. Өзү дагы ички сырын жан адамга айтпаган бир сырдуу кыз болду, садага, кудай багын ачса экен, жаратканым, тилегимди берип, кызымды бактылуу кыла гөр", - деп улутуна ары карап кеткенде —арыбай:

- —ага эмне болду, байбиче? - деди акырын.

- Ёчтеке.

-  абатыр болбо, кызыбыз аларга жакты.

- јларга го жакты дейли,  умашты ойлодуңбу?  ызым бир мүнөз кыз, жакса-жакпаса да билдирбейт, негизгиси ал биздин өзүнө жамандык каалабасыбызды билет.

- јның туура, эми көрө жатаарбыз, күмөнсүбөй уктап эс ал, байбиче.

- ћакул, үйдө конок бар, эрте турабыз, уктайлы анда.

- ќоба, уктайлы, байбиче.

Ёкөө эки жакты карап унчукпай калышты.

јдам канчалык өткөн өмүрүндөгү жаман-жакшы оку€ны жокко чыгарып, жашырып өткүсү келгени менен тагдыр дегениң сууга салсаң чөкпөй жээкке чыгып калган дөңгөч сымал бир күнү ачыкка чыгарып койоору чындык эмеспи. Өмүрбектин андан бетер уйкусу качып: " умашты эч кимге бербейм, мен аны сүйөөрүмдү таежеме ачык айтам", - деп ойлонуп жатты.  умарбү болсо: "ћенин Өмүрбекти сүйүшүм туура эмес, аны атамдар өз балдарынан кем көрбөйт. јл эми Өмүрбек менин сүйүүмдү билбеген бойдон калсынчы, айтор кудайым бакыт берсинчи, ата-энем аман болсо болду", - деп ооналактап жатып, кеч уктады. Ёртеси уктап калган экен, ”ларкан аны тим койду. Ѕолсунбектер тургуча кызыл шорпо жасап, дасторконун да€рдап күтүп калды. —арыбай болсо баш жазганга русский арагынан экини көтөрүп келатканда эшиктин алдында турган Ѕолсунбек аны көрүп күлө:

- јзандан кайда барып келе калдың? - деп калды.

-  емпир укпасын, баш жазганга бирдеке алып келе калдым, - деп култуңдай досун үйгө ээрчитип кирди. -  удай уруп, сенин келгениңе кубанып, көп ичип коюптурмун, баштын ооруганын айтпа.

- Ѕаш жазса жазалы, дос, а€ш эмне кылмак эле, биздин ысык-суугубузга баары бир ошолор күйөт да.  ыскасы, энесин көрүп кызын ал дегендей а€ш бизге жакты, бактың бар экен, досум, ”ларканга жолугупсуң.

- ќй, мен ”ларканды сүйүп алгамын да, ооруп калганда санаадан өлө жаздадым, - деп экөө кобурашып кирип баратканда дааратканадан келе жаткан эки а€л алардын сөзүн угуп, бири-бирин карай жылмайып коюшту. јлар жуунуп үйгө киргенде эрлери бирден алып ийип, билмексен болуп отуруп калышкан эле.

- »й, кайрандар, баш жазып жатасыңар? - деди ‘арида күлө.

- Ёми-и, байбиче, силер бар биздин багыбыз бар да, отуз жылдап көрүшпөй кеткен дос болсок, бир жолукканда жакшылап чардап алалы.

- ќшону айтсаң, баары бир экөөңөрсүз биздин күнүбүз жок да, - деп Ѕолсунбек —арыбайды коштогондо эки а€л ого бетер күлүп, ыраазы боло унчукпай калышты. “үшкө чейин бакылдашып отуруп, бир убакта Ѕолсунбек а€лына кайрылды:

- ќй, биздин жаштар алиге уктап жатабы, ∆акинди тур де, байбиче, жолго чыгалы.

- јл турган, азыр жуунуп келет, - деди ”ларкан.

- ја-а, мейли анда, кетпесек болбойт биз дагы.

-  етээрсиңер, ботом, шашпагыла бүгүн, эртең деле кетээрсиңер, - деп ”ларкан Ѕолсунбек менен ‘ариданы карады.

-  етпейт, бул жайдын толуп турган убагы, өзөнгө барып кечке отуруп келели. Ётиңден ал, ”лаш, шишкебек бышырып жеп, артынан ак моюндан ичип бир жыргайлы, - деген —арыбай досун карады. - —ени бүгүн бошото койот деп турасыңбы? —айраган куштун үнү, суунун шары, ар түрдүү жыпар жытын чачкан кооз гүлдөрдү аралап, жаштык кезди бир эске салып көпөлөк кубалап ойноп келели, балык салабыз.

- ƒосум, сенин али жаштык менен коштошо албай жүргөн кезиң го, ба€гы кыз жандап гүл терген кезди кырктан ашканда элестетелиби? - Ѕолсунбек —арыбайга карап, санын чаап, каткырып калды.

- ќй, а€шыңды мен сүйгөндөй эч ким а€лын сүйгөн эместир.

- јкырын эми, бакылдабай, балдар укса у€т.

- ”кса эмне экен, биз бири-бирибизди сүйгөнбүз, керек болсо сүйүүнү ызааттап-сыйлаганды бизден үйрөнүшсүн, - деп —арыбай кеп жебейт. - Ёчтекени түшүнбөй туруп эле "сүйөм, күйөм" деген менен сүйүү эмне экенин билбейт азыркы жаштар.

- “уура, —аке, чыныгы сүйүү деген уламыштарда, дастандарда гана болот десе, менин досум өзү сүйүүнүн символу тура, - деди Ѕолсунбек.

-  емпир, тез да€рдан, ат-таасынын гөрү, бир ойноп келели.

- ћакул эми, биз ”ларкан экөөбүз да€рдай койолу, - деди ‘арида күлө ордунан туруп. јрыдан-бери алчусун алып, Ѕолсунбектин машинасына казан-табагын жүктөштү да, өзөн бойлой кеткен жолго түшүп, төртөө капчыгай жакка жөнөштү.  умарбү туруп, үйлөрүн жыйнап, инилерине чай берип, кайра жыйнап, колу бошогон жок. Өмүрбек менен ∆акин сыртта сүйлөшүп турушкан, бир кезде Өмүрбек жумушуна кетти. Үйүн жыйнаштырып бүткөн  умарбү инилери ойноп кеткенден кийин “умарбүгө:

- —ен суу жылытчы, кир жууй койолу, - деди үйгө кирип баратып.

- ћакул, - деп “умарбү элпектене казанга суу куюп, от жагып жатканда ∆акин  умарбүнүн артынан кирди.

-  умарбү, кандай?

- ∆акшы, өзүңүз кандай эс алдыңыз?

- Ёң сонун, сени көрүп көңүл жайланып, уктап калыпмын.

- ∆омоктогудай сүйлөйсүз.

- —ени көргөнү жомоктогудай жашоону элестете баштадым.

-  ызык экен.

- ћен кызыкты деле сезбедим, чыныгы жашоону гана сезип турам.

-  айда экен?

- —енин көздөрүңдө.

-  антип билдиңиз? -  ыз саал жылма€ карады.

-  өрүнүп турат.

-  өздөн окуй турган аппаратыңыз барбы?

- јйрыкча сенин көздөрүң мага көп нерсени айтып турат, бирок сенин оюңду билүүм керек.

- “абышмакЕ - деп бырс этип күлгөн кыз сыртка карай жүгүрүп кетти.

∆акин сыртка чыкса ал шатыга чыгып, жаагын та€нып отуруптур.

- Ёмнени ойлонуп калдың? - ∆акин кыздын жанына келип, жылма€ карады.

- Ёчтеке.

- ∆о-ок, бир нерсени ойлонуп жатасың.

- јтыңыз ∆акинби?

- ќоба, эркелетип ∆акин дешет.

- „ыныгы атыңыз ким?

- ∆акыпбек.

- ћен ∆аныбек болсо керек деп ойлогомун.

- Ёмнеге?

- Ѕилбейм, негизи ∆акин деп кыздарды айтышат го?

- Ѕалким, мени атамдар ошентишет.

-  айсыл окууда окуйсуз?

- “арыхчы болот го.

- ∆акшы экен.

- —енин окугуң келбедиби?

- ћенин шартым болбой калды, бирок эми деле убакыт бар деп ойлойм.

- јлбетте.

- ∆акшы эс алыңыз, мен жумушумду жасайын, - деп  умарбү жылма€ туруп кетти.

∆акин да аны жылма€ карап калды.  үнү кечке жумуш менен алышып, жаңы гана бүтүп калганда Өмүрбек жумуштан келип калды. ∆анын койоорго жер таппай, жан дүйнөсүн эзген санаадан жабыркап, үйгө келсе  умарбү менен ∆акин дасторкондо чай ичип отурган экен.  абак бүркөй отуруп калды,  умарбү ага чай сунду.

-  ел, Өмүрбек, иш кандай? - деди ∆акин.

- ∆акшы.

- Ёмнеге кабагың бүркөө? -  умарбү сурап койду.

- ∆айынча эле, - деп чыныны кармап, жооп берди Өмүрбек.

- »шиңде бирдеме болдубу?

- ∆о-ок, өзүмдүн көңүлүм жок.

- —үйгөн кызың менен таарынышып калган жоксуңбу? - деди ∆акин күлө карап.

- —үйгөн кызга сүйөм деп айтуу оор болуп жатпайбы?

- Ёмне, мококсуңбу?

- јндай эмес, бирок мүмкүн да эмес.

-  андайча?

- ќшондойчо, аны ата-энеси күйөөгө бергени жатат!

- Ёмнеге? -  умарбү аны жалт карады. - Ёбак эле атамдарга айтпайт белең?

- Ёмне деп айтам? - Өмүрбек ага кыжырлуу жылмайды.

- —үйгөн кызым бар деп, атам сага айтты эле го?

- Ѕолбойт, болбойт, такыр болбойт! - деп тура калган Өмүрбек ичип аткан чайын таштап, эшикти көздөй чыгып кетти.

∆акин менен  умарбү бири-бирин карап отуруп калышты.

- ∆инди, атам алда качан эле үйлөн деп жүргөн, ошондо эле айтса болмок экен.

- јйталбаса керек да.

- Ёмнеге айталбайт, атамдар муну тырмактайынан багып келе жатат, ”зактан кем көрүшпөйт, кызынын ата-энеси менен атамдар сүйлөшөт эле го.

- “артынса керек, аа-а, баса, ал өз иниң эмеспи?

- ћен чыгайынчы, - деп  умарбү дагы тура жөнөдү, ал сыртка чыкканда Өмүрбек дарбазанын жанындагы жүзүмдүн түбүндө турган. ∆акиндин суроосу жоопсуз калды, Өмүрбектин айтканынан улам  умарбүнүн жүрөгү бир нерсени сезгендей болк этип кеткен эле. - Өмүрбек, ал кайсы кыз эле, мен тааныймбы? - деди жанына келип.

- Ёмне, табалагың келип турабы, эжекеси? - Өмүрбек ызалуу бурк этти.

- —ени табалачу мен белем?

-  үлкүң келээр, табалаарсың,  умаш, бирок мен бала кезден бир гана кызды сүйөм. јл мени сүйөбү же сүйбөйбү билбейм, уктуңбу, билбейм!.. - деп жакшы эле оюндагыны айтып келатып, Өмүрбек ∆акинди көргөндө кыжырлана ары басып кетти.

∆акин  умарбүнүн артынан чыгып келаткан.

- Ёмне болду?

- Ёчтеке, - деп машина келип токтогондо  умарбү жол жакка басты.

—арыбайлар бакылдаша түшүп жаткан. Өмүрбек аларды карап коюп, короодон чыгып кетти. ”ларкан менен ‘арида орто кызуу, бири-бирин колтукташып, көңүлдөрү куунак.  умарбү менен ∆акин аларды утурлай чыкканда ата-энелер кубанып кетишти. “урат менен ћурат аларга чуркап жетип, машинадагы жүктөрдү тыпылдап үйгө ташып жатышкан эле.

- ќкшошкон садагаң кетейиндер, сүйлөшүштү бекен ы€? - деп акырын ”ларканды нукуп койду ‘арида.

-  им билет, шартты болсо түзүп бердик, - деп ”ларкан дагы шыбырай күлүп калды.

- ”улум, кандай эс алдың? - деди ‘арида ∆акинге карап.

- ∆акшы, апа, өзүңөр жакшы эс алып келдиңерби?

- јйтпа, укмуш эс алдык, суунун жээги, арча-кайыңдын арасында жайкалган көпкөк шибер, өзүнчө эле ажайып. јтаң ушундай сулуу жерди көрсөтпөй, бизди түтүнгө ышталган шаарда камап жүргөнүн карасаң, уулум, - деп жадырай күлүп, ээрчише үйгө киришти. јлар киргенде дасторкон да€р эле, кайрадан бака-шака түшүп, отуруп калышты. јл күнү дагы түн ортосунан оогончо эстен кеткистей конок болушуп, эртеси эрте коштошуп, жолго чыгышты.  онокту узатып коюп, —арыбай менен ”ларкан эс алганы жаңы гана кыңкайганда Ѕолотбектин тойго чакырып жатканын айтып, бир жигит келип калды. јргасыз колдорунан келгенин айтып, тойго кетишти. ƒал ошол күнү Өмүрбек сырттан кирип келе жаткан  умарбүнү колунан кармап калды.

- —ага эмне болду?

- —ен ∆акинге күйөөгө чыгасыңбы?

- Ѕешенеге буйруганын көрөм, а сен жинди болдуңбу?

- ќоба, жинди болуп баратам!

- Ёсиңе келчи, түшүндүрүп айтчы деги.

- —ен мен айтканда түшүнөөр белең? - Өмүрбек  умарбүнү карыдан кармаган бойдон койо бербей каректерине тигилди. - “үшүнөсүңбү, ы€?!

- Өмүрбек, эмне деп жатканыңды түшүнсөм өлөйүнЕ

- “үшүнбөсөң түшүн, билбегениңди бил, угуп ал жакшылап, мен сени сүйөм! - деди силкилдетип.

- Ёмне-е?! -  ыз көздөрүн бакырайта оозунан сөзү түшүп туруп калды.

- ќоба! - Өмүрбек айласы кеткендей эки колдоп башын мыкчый тегеренип барып, кайра маңдайына келди. - ћен сени башынан сүйөм, сен мени түрмөчүк деп чанаарсың, теңиңе албайт чыгарсың, мени сүйүү көңүлүңө келбейт дагы, туурабы?

- Өмүрбек, биз деген бир туугандай болуп калдык, атамдар сени өз баласындай көрөт, биз бири-бирибизди сүйүүгө акыбыз жок экенин сен билип кой! - деп  умарбү үйгө кирип кетти.

Өмүрбек үнсүз туруп калды. јл күнү өзүнөн-өзү кыжаалат болгон  умарбү майда-барат ишти “умарбүгө түртө салып, эч нерсеге көңүлү келбей төркү бөлмөгө кирип отуруп алды. " ызык, мен эле жакшы көрөм десем, Өмүрбек дагы мени сүйөт тура. Ѕирок биз эч качан бири-бирибизге жете албайбыз, атамдар бул жөнүндө эч качан билбеши керек. Ёртелеп ∆акинге тийип кетем, ошондо унутат, мен дагы унутам, менин эрким күчтүү, унутуп коюуга алым жетет", - деп өзүн-өзү кайраттандыра ордунан турду.  еч кире баштаган экен, инилерин көчөдө ойноп жүргөн жеринен чакырып келип, кечки тамагын берди.

- ”зак, трактор айдаганды үйрөндүңбү? - деп сурады  умарбү ”зак сырттан кирип, дасторконго отурганда.

- ќоба, буйруса жакында өз алдымча айдап калам.

- јзамат, эң чоңу сен болгондон кийин атамдарга сен карашың керек, окугандар кыйратып жатышыптырбы?

- ќкууну окуйм десем атам кой дебейт, эже, бирок мен өзүм таптакыр окугум келбейт, иштесем да жашайм.

- “ракторист дагы кесип да, ар бир нерсенин эле акырына чейин ардактап алып жүрсөң берекесин берет, акыл менен иш кыл, иним.

- ћакул, эже, иш буйруса жакшы, азыр жаштарды жумушка тарталбай жатышкан тура, атама баары рахмат айтып жатышат, - деп ”зак кудуңдап койду. - Өмүрбек акем дагы мактоого алынып калды, буйруса ага дагы жакында өз алдынча трактор бергени жатат ээ, аке? - деп ”зак ба€тан бери унчукпай отурган Өмүрбекти карады.

- ќоба, беребиз деп жатышат, - деди ал үңкүйгөн калыбында.

- Ёкөөлөп иштеп, атама жеңилдик кылгыла, - деп  умарбү да жер карай унчукту.

- Ѕиз дагы чоңойсок иштейбиз да, - деп  убат эдиреңдеп калды.

- —өзсүз иштейсиңер, атамдарды чогуу багабыз.

- ћен окуйм, колхозчу болбойм, - деди ћурат мурдун шуу тарта.

- ћейли, бир үйдөн бирөө окумуштуу болсо ажеп эмес, - деп  умарбү күлүп койду. јндан кийин орун салып баарын жаткырышкан соң “умарбү экөө өз бөлмөлөрүнө кирди.

- Ёже.

- »йи.

- —изге ∆акин аке жактыбы?

- јны эмнеге сурадың?

- јтам аны күйөө бала кылам деди го?

- јйта берет, бир көргөн немени жакты же жакпады деп айтыш кыйын, анын сага эмне кереги бар, жатып укта.

- јтамдар эртең келеби?

- “ой бүткөндө келет да.

- “айкем а€бай бай го, тойду бир жума береби?

- Ѕир жума той берген илгери болчу экен, азыр андай чоң той бергенди өкмөт жактырбайт, тайкем парти€ болгон соң ишинен алып коюшу да мүмкүн, - деп  умарбү уккан-билгенин божурап берди. Ѕир убакта “умарбү ары карап жаткан бойдон унчукпай калды, уктаса керек.  умарбү көпкө ойлуу жатты, "Өмүрбек кызык, эми эмне болот? јтамдар укпаса экен, эси жок десе, биздин бири-бирибизге өмүрү кошула албасыбызды кандай түшүнбөйт? Ёгерде таежем тирүү болуп, мени келин кылып алам десе, анда иш башкача болмок. Ёкөөбүз бир туугандай урушуп-талашып өссөк, атамдар өз баласындай карап багып отурса, анан кантип сүйүүнү кеп кылууга болсун. Ёгер сүйүү ошондой эле ыйык болсо бизди кечирсин, чынында мен өзүм дагы Өмүрбекти жакшы көрчү эмес белем, бирок мен ал сырды өмүрүм өткөнчө жүрөгүмдө гана сактоого тийишмин. —үйүү жөнүндө сурагандарга сүйүүнүн ыйыктыгын, назиктигин айта алам, жүрөк түбүндө аздектеген адамым бар экенин айтам", - деп, жаны жай албай түйшөлүп жата берди. Ёртеси түшкө жуук —арыбай менен ”ларкан келишти. Ѕалдары алар алып келген тойдун кешигин жеп, бапырап жатышканда:

- јта, той кандай өттү? - деп  умарбү атасына кайрылды.

- —онун өттү, тайкең өзү сельсовет, партийный киши да, ашыкча каада-салтты жасатпай тынч өткөрдү.

- јнтпесе дароо үстүнөн чагым түшөт, элдикин жеп жатат, кызматынан пайдаланып жатат деп эмеле чыгышар, - деп ”ларкан сөзгө аралашты.

- »и, иши кылса баары жакшы болсо болду, - деп койду  умарбү.

- —ени сурады тагаң, ала келбейт белеңер, чоңоюп калды, жакшы жерге бербесек болбойт, кыздын эртеңкисин ойлогула деп катуу дайындады.  ы€зы тагаң дагы сага күйөө таап койгон го? - деп ”ларкан күлдү.

- Ёмне эле мени күйөөгө бере албай жатасыңар, убактысы келсе көрөөрмүн, пешенеме жазганын, - деди  умарбү тултуңдай.

- —енин убактың келди, кызым, жакшы жерден куда күтүп, маңдай жарыла кубанып, сенин бактылуу болгонуңду көргүбүз келет да. Ѕарган жериң жакшы болсо биздин дагы коңшу-колоңго сөзүбүз өйдө болуп, жүзүбүз жарык болбойбу, садагаң кетейин.

- »и-ий, апа, жакшы же-ер, жакшы жер дейсиңер, жакшы жер казаныңарга аш салып бермек беле? - деп  умарбү жинденип таарына кетти. - Ёкинчи антип айта бербегилечи!


“олук окуйм десеңер, алуу шарты биерде >>>



пїњ –Ш–Ј–і–∞–љ–Є–µ –Ї–љ–Є–≥–Є –Ј–∞ —Б—З–µ—В –∞–≤—В–Њ—А–∞
–µ–Љ–µ–є–ї:janyzak@mail.ru
+996777329784
–Р–ї–≥–∞–љ –Љ–∞—В–µ—А–Є–∞–ї–≥–∞ —И–Є–ї—В–µ–Љ–µ –±–µ—А–Єң–Є–Ј!
 © J.Janyzak, Kyrgyzstan 
–°—Б—Л–ї–Ї–Є –љ–∞ –≤–Ј—П—В—Л–µ —Б—В–∞—В—М–Є –Њ–±—П–Ј–∞—В–µ–ї—М–љ—Л!
–ѓ–љ–і–µ–Ї—Б.–Ь–µ—В—А–Є–Ї–∞